[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η ΚΥΡΙΑ Τίνα είναι η «δική μου» Αλβανίδα. Όπως και ο Θεμιστοκλής ­
Βορειοηπειρώτης αυτός ­ και η Μάρα. Η Μάρα είναι ίσως η πιο τυχερή. Πριν από
λίγες ημέρες ανακοίνωσε ότι θα παντρευτεί τον «καπετάνιο», έναν κοτσονάτο
εξηντάρη. Έχουν βέβαια 25 χρόνια διαφορά. Για την Αλβανία όμως, μας εξήγησε η
Μάρα, θεωρείται ήδη μεγάλη. Το πολύ πολύ να παντρευόταν ένα νεώτερό της που θα
της έκανε παιδιά κι αργότερα θα την άφηνε. Και θα την έδερνε κιόλας.

Οι άντρες στην Αλβανία, μας εξήγησε πάλι η Μάρα, αφήνουν τις γυναίκες τους και
παντρεύονται δεκαεξάρες. Έχουν μείνει λίγοι, βλέπετε. Άλλοι έφυγαν μετανάστες,
άλλοι σκοτώθηκαν. Πήρε την απόφαση λοιπόν και τώρα νομίζει ότι ζει ένα
παραμύθι. Ιδίως, όταν τον είδε να τη ζητά σε γάμο κοστουμαρισμένος και με μια
τεράστια ανθοδέσμη ­ γιατί παραδοσιακός ο «καπετάνιος», όλα κι όλα. Το μόνο
πρόβλημά της είναι η Κατερινούλα, το κοριτσάκι ενός φίλου που το είχε αγαπήσει
πολύ. Γι’ αυτό του ζήτησε την άδεια να έρχεται να το βλέπει. Κατά σύμπτωση ένα
παιδί ­ το δικό μου ­ ήταν το πρώτο σημείο επαφής μου με τον Θεμιστοκλή. «Έχω
κι εγώ ένα παιδί σαν το Γιάννη» μου είπε και το βλέμμα του γέμισε καλοσύνη.

Για μένα ήταν αρκετό. Όταν τον γνώρισα, αυτή η πρώτη εντύπωση δεν άλλαξε.

Έβαφε μοράβιες στο καρνάγιο. Τεχνίτης πρώτος, πάντα πρόθυμος για δουλειά και
με μια αίσθηση αξιοπρέπειας που τον έκανε να ξεχωρίζει. Τώρα έχει εγκαταλείψει
τα καΐκια ­ τα χημικά τον πείραξαν. Έχει όμως τη δική του δουλειά, έχει το
σπίτι του, την οικογένειά του και είναι πολύ ευχαριστημένος.

Ευχαριστημένη ίσως δεν είναι η κατάλληλη λέξη για την κυρία Τίνα: στιγμές –
στιγμές σου δίνει την εντύπωση ότι νιώθει ευγνωμοσύνη για το μικρό μεροκάματο
που εξασφαλίζει με σκληρή δουλειά. Ίσως είναι φυσικό.

Κατάγεται από τους Αγίους Σαράντα και θυμάμαι ακόμα την αγωνία της, στην
εξέγερση, για τον άντρα της και το παιδί της που είχαν μείνει πίσω.

Η ευγένειά της και η προθυμία της είναι τέτοιες που συχνά ντρέπεσαι να της
μιλήσεις. Πιο πολύ όμως, με έχουν εντυπωσιάσει οι ικανότητές της ­ δούλευε σε
ξενοδοχείο (φυσικά έχει κλείσει) και τις δουλειές του σπιτιού τις κάνει να
φαίνονται παιχνίδι… Την κυρία Τίνα, τον Θεμιστοκλή και τη Μάρα τους
σκέφτομαι κάθε, μα κάθε φορά που ακούω τους αλβανοφάγους.