Ρωσική ομπρέλα για το Αιγαίο

Πολύ κοντά στην απόκτηση από τη Ρωσία όπλων νέας τεχνολογίας και υψηλής
επιχειρησιακής αξίας, με τα οποία ισχυροποιείται η δύναμη αποτροπής της χώρας,
βρίσκεται η Ελλάδα μετά τις επιτυχείς συνομιλίες που είχε ο κ. Α.
Τσοχατζόπουλος στη Μόσχα.

ΜΟΣΧΑ

ΤΑ «κοινά συμφέροντα» στην ευρύτερη περιοχή που διαπιστώθηκαν κατά τις επαφές
που είχε ο Έλληνας υπουργός με τη ρωσική ηγεσία σε όλα τα επίπεδά της, άνοιξαν
και το δρόμο απόκτησης 3-4 «προχωρημένων» και «εκτός εμπορίου» αμυντικών
τεχνολογιών που ικανοποιούν όλες τις πτυχές του σημερινού δόγματος των Ενόπλων
Δυνάμεων. Το όλο πρόγραμμα έχει χαρακτηρισθεί «απόρρητο» και συμβαδίζει με τις
συζητήσεις για τους S-300 για τους οποίους οι χθεσινές συναντήσεις έδειξαν ότι
οι Ρώσοι είναι διατεθειμένοι να δώσουν στην Ελλάδα «ό,τι πιο σύγχρονο»
διαθέτουν για την «ομπρέλα του Αιγαίου», όπως λένε.

Παράλληλα, όμως, με τη στρατιωτικοτεχνική συνεργασία, ανάλογα θετικά πολιτικά
μηνύματα προέκυψαν και από τη συνάντηση που είχε ο κ. Τσοχατζόπουλος με τον
Ρώσο υπουργό Εξωτερικών κ. Πριμακόφ. Ο Ρώσος αξιωματούχος επιβεβαίωσε την
απόφαση της Μόσχας «να στηρίξει απόλυτα» το δικαίωμα της Κύπρου να αγοράσει
και να εγκαταστήσει τους S-300, αλλά να μη μείνει με σταυρωμένα χέρια στις
απειλές της Άγκυρας.

«Ας δοκιμάσουν!» ήταν η απάντηση που έδωσε ο κ. Πριμακόφ πριν από λίγες
ημέρες, όταν ρωτήθηκε στη Γερμανία για το ενδεχόμενο χτυπήματος των S-300 από
τους Τούρκους κατά τη μεταφορά και εγκατάστασή τους. Απάντηση που μετέφερε ο
ίδιος χθες στον Έλληνα υπουργό ως επαναβεβαίωση της «καθαρής και αποφασιστικής
στάσης» που, όπως είπε ο κ. Τσοχατζόπουλος, τηρούν οι Ρώσοι στο θέμα αυτό.

Στο ίδιο πλαίσιο ο κ. Πριμακόφ εξήγησε, όπως είπε ο κ. Τσοχατζόπουλος, ότι
μόνο στην περίπτωση που υπάρξει μία «συνολική συμφωνία αποστρατιωτικοποίησης
του νησιού» δεν θα χρησιμοποιηθούν οι S-300.

ΑΙΓΑΙΟ – ΔΑΡΔΑΝΕΛΛΙΑ

Η Τουρκία, πάντως, βρέθηκε ουσιαστικά στο στόχαστρο της ρωσικής διπλωματίας
και στο θέμα της εφαρμογής των αρχών του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, όσον
αφορά τα Δαρδανέλλια. Χωρίς, βέβαια, να τίθεται θέμα αλλαγής του καθεστώτος,
Ελλάδα και Ρωσία συμφωνούν, όπως προκύπτει από δηλώσεις του κ. Τσοχατζόπουλου,
ότι πρέπει να ισχύουν οι ίδιες αρχές του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας στο
Αιγαίο, τα Δαρδανέλλια και τη Μαύρη Θάλασσα. Αρχές, που, όπως ειπώθηκε,
εγγυώνται παράλληλα την πλήρη, ανεμπόδιστη και ελεύθερη ναυσιπλοΐα και οι
οποίες αν γίνουν αποδεκτές «θα βοηθήσουν να λυθούν πολλά προβλήματα στην περιοχή».

Τόσο ο πρόεδρος Γιέλτσιν όσο και οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας με τους
οποίους συναντήθηκε ο κ. Τσοχατζόπουλος, επιχείρησαν να δείξουν με κάθε τρόπο
ότι επιθυμούν μια πλήρη αναβάθμιση των σχέσεών τους με την Ελλάδα. Ενδεικτικός
είναι ο διάλογος που είχε χθες ο κ. Τσοχατζόπουλος με τον ομόλογό του κ.
Σεργκέγιεφ. Προσφωνώντας τον ο Ρώσος υπουργός αναφέρθηκε στη ρωσική βοήθεια
στην Επανάσταση του ’21.

«Δεν ξεχνάμε, τον διέκοψε ο κ. Τσοχατζόπουλος, τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου, όπου
επιβεβαιώθηκε η συνεργασία στην αντιμετώπιση του κοινού εχθρού».

Για να συμπληρώσει αμέσως μετά ο κ. Σεργκέγιεφ: «Εύχομαι ότι σε αυτήν τη βάση
(του Ναυαρίνου) μπορούν και πρέπει οι δύο χώρες να συνεχίσουν και να
αναπτύξουν την κοινή συνεργασία τους».

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ρώσος υπουργός Άμυνας ξεκαθάρισε ότι η χώρα του δεν
πρόκειται να υποκύψει σε τυχόν πιέσεις των ΗΠΑ για την ελληνορωσική
συνεργασία. «Δεν γίνεται να υπάρξει επιρροή της θέσης μας σε συνθήκες
ελεύθερου διαγωνισμού», είπε. Και εξέφρασε την αισιοδοξία ότι επειδή ο Έλληνας
υπουργός είναι υποστηρικτής της επιλογής του καλύτερου συστήματος, θα
καταλήξει στους S-300. Από την πλευρά του, ο κ. Τσοχατζόπουλος απάντησε ότι τα
αρμόδια επιτελεία θα προχωρήσουν σε αξιολογήσεις και συμπλήρωσε με νόημα
δείχνοντας προς την ελληνική αντιπροσωπεία: «Βρήκα όμως πολύ ενθουσιασμό εδώ
πέρα για το ποιο είναι το καλύτερο».

ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ

Ελληνικές διπλωματικές πηγές απέδιδαν το «καλό κλίμα» που υπάρχει στις
ελληνορωσικές σχέσεις σε μια σειρά λόγων που μέρα με τη μέρα αναβαθμίζονται.
Ως τον σημαντικότερο κατέγραφαν τη θέση της Ελλάδας «στο δρόμο των
πετρελαίων», είτε ως (μικρο)παραγωγού χώρας είτε, το κυριότερο, λόγω των
αγωγών που θα βγάλουν το πετρέλαιο στη Μεσόγειο. Αν και η Μόσχα είχε
επιφυλάξεις μήπως η Αθήνα εξυπηρετεί τα αμερικανικά συμφέροντα, βλέπει όλο και
πιο καθαρά ότι η Ελλάδα κινείται στην ευρωπαϊκή προοπτική που την εξυπηρετεί
σε αυτή τη φάση.

Επίσης, οι ίδιοι κύκλοι ερμήνευαν τη ρωσική στάση υπό το πρίσμα των
ελληνοτουρκικών διαφορών και κυρίως λόγω του αποσταθεροποιητικού ρόλου της
Τουρκίας στην περιοχή. «Δεν μας πάνε οι αποσταθεροποιητικές πολιτικές τύπου
Τουρκίας», διαπίστωναν οι Ρώσοι.