Τον αποζημίωσε η Τράπεζα για απώλεια χρημάτων

Δώδεκα χρόνια χρειάστηκαν να περάσουν μέχρι να βρει το δίκιο του ένα ζευγάρι
που έχασε το βιβλιάριο της Τράπεζας με 6,5 εκατομμύρια δραχμές. Μέσα σε λίγες
ώρες κάποιος άγνωστος, που τους πρόλαβε πριν ακόμη εκείνοι δηλώσουν την
απώλεια, «σήκωσε» τα περισσότερα χρήματα από το λογαριασμό τους και τότε
άρχισαν να αναζητούν το δίκιο τους μέσω των δικαστηρίων, που τώρα
αναγνωρίζοντας συνυπαιτιότητα και των υπαλλήλων της Τράπεζας διατάσσουν να
τους καταβάλουν τα 4.000.000 δραχμές.ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για μία απόφαση του Εφετείου
της Αθήνας, που στο πολυσέλιδο σκεπτικό της οριοθετεί την ευθύνη των κατόχων
του βιβλιαρίου, αλλά και των υπαλλήλων της Τράπεζας.

Όλα ξεκίνησαν στις 13 Ιανουαρίου 1986 όταν ο σύζυγος συνειδητοποίησε ότι έχασε
το βιβλιάριο και την αστυνομική του ταυτότητά. Το λάθος του ήταν που δεν
ενημέρωσε αμέσως τη διεύθυνση της Τράπεζας γι’ αυτήν την απώλεια. Δύο ημέρες
αργότερα που ειδοποίησαν για την απώλεια ήταν ­ όπως αποδείχθηκε ­ πολύ αργά.
Κάποιος άγνωστος, εκμεταλλευόμενος τη δική τους αδράνεια, είχε εμφανιστεί σε
υποκατάστημα της Τράπεζας, στην περιοχή της Ομόνοιας, και… σαν κύριος έκανε
ανάληψη πέντε εκατομμυρίων δραχμών. Όταν λοιπόν οι πραγματικοί κάτοχοι του
βιβλιαρίου πήγαν στην Τράπεζα, βρέθηκαν προ μίας μεγάλης και δυσάρεστης
έκπληξης, καθώς είδαν ότι τους κόπους μιας ζωής τούς χαιρόταν τώρα ένας άγνωστος.

Οι υπεύθυνοι της Τράπεζας αρνήθηκαν να αποζημιώσουν τους πελάτες, οι οποίοι
όφειλαν να τους ενημερώσουν αμέσως μόλις αντιλήφθηκαν την απώλεια των
εγγράφων. Έτσι, εκείνοι με τη σειρά τους εναπόθεσαν όλες τις ελπίδες τους στη
Δικαιοσύνη. Προσέφυγαν στο Πρωτοδικείο της Αθήνας, το οποίο απέρριψε την αγωγή
τους με το σκεπτικό ότι δεν κατήγγειλαν αμέσως την απώλεια του βιβλιαρίου τους.

Στη συνέχεια, άσκησαν έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης και τελικά
δικαιώθηκαν από το Εφετείο της Αθήνας, που έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή
τους. Οι δικαστές του Εφετείου στάθμισαν το γεγονός ότι ο ταμίας και οι άλλοι
αρμόδιοι υπάλληλοι της Τράπεζας δεν έκαναν ­ ως όφειλαν ­ αντιπαραβολή του
προσώπου που πήγε να κάνει την ανάληψη με αυτό που απεικονιζόταν στην
φωτογραφία της κλεμμένης ταυτότητας. Και επιπλέον δεν έκαναν αντιπαραβολή της
υπογραφής των δύο προσώπων.

Ίσως αν είχαν γίνει αυτές οι ενέργειες ο άγνωστος να μην είχε καταφέρει να
επιτύχει τον παράνομο σκοπό του. Κι’ αυτό γιατί ­ όπως αναφέρεται στο σκεπτικό
της δικαστικής απόφασης ­ οι υπάλληλοι της Τράπεζας στις καταθέσεις τους
περιγράφουν το άτομο που έκανε την ανάληψη λέγοντας ότι είχε μακριά γκρίζα
μαλλιά, ενώ ο πραγματικός κάτοχος που απεικονιζόταν στη φωτογραφία είχε
φαλάκρα. Επιπλέον η υπογραφή του αγνώστου ήταν μία σειρά από συνεχόμενα
διαπλεκόμενα γράμματα, η οποία ακόμη και διά γυμνού οφθαλμού φαινόταν πως δεν
είχε καμία σχέση με την υπογραφή του κατόχου του βιβλιαρίου, που ευκρινώς
μπορούσε κανείς να διακρίνει το όνομά του.

Ωστόσο, οι δικαστές του Εφετείου δέχθηκαν ότι το ζευγάρι δεν φυλούσε, όπως
είχε υποχρέωση, τα έγγραφα και για τον λόγο αυτό δεν υποχρεώνει την Τράπεζα να
τους επιστρέψει ολόκληρο το ποσό, αλλά μέρος μόνο των χρημάτων που έχασαν.