Τα προβλήματα των αναπληρωτών

ΓΙΑ ΤΗΝ πρόσληψη των εκπαιδευτικών στο Δημόσιο με διαγωνισμό, γράφει η κ.
Αγγελική Χαραλαμπάκη, από την Αθήνα:

«Είμαι μητέρα φιλολόγου αναπληρώτριας και εκπαιδευτικός η ίδια. Δεν θέλω να
σας κουράσω με τα γνωστά περί καταργήσεως της Επετηρίδας κ.λπ. Θα ήθελα μόνο
να σας τονίσω τα εξής: Οι αναπληρωτές καθηγητές επέλεξαν να εργαστούν στα
Δημόσια Σχολεία, όχι διότι δεν θα έβρισκαν αλλού δουλειά, αν το επεδίωκαν,
αφού οι περισσότεροι από αυτούς έχουν ήδη αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο εδώ
και χρόνια. Προτίμησαν το Δημόσιο Σχολείο έχοντας την πεποίθηση ότι υπηρετούν
σωστά την ελληνική νεολαία και το έπραξαν εγκαταλείποντας τα σπίτια και την
άνεσή τους και εργαζόμενοι κάθε χρόνο και σε άλλο μέρος με ό,τι τούτο
συνεπάγεται: προσπάθεια προσαρμογής στο εκάστοτε νέο περιβάλλον, διαφορετικά
μαθήματα, διαφορετικής δυναμικής σχολεία και υπηρέτηση άλλοτε σε Γυμνάσιο και
άλλοτε σε Λύκειο. Οι οικονομικές τους θυσίες, για να παραμείνουν στο Δημόσιο
Σχολείο, πολλές: νέο σπίτι κάθε φορά, μεταφορά βιβλίων, πραγμάτων, οικοσκευής.
Και το καλοκαίρι ταμείο ανεργίας. Το όφελός τους σε γνώσεις απ’ αυτή τη
νομαδική εκπαιδευτική περιπλάνηση, τεράστιο. Εξασκήθηκαν σε όλα τα πεδία της
γυμνασιακής και λυκειακής εκπαίδευσης. Είναι γνωστό, ότι συχνά οι μόνιμοι
καθηγητές αποφεύγουν να διδάξουν τα δυσκολότερα μαθήματα και οι αναπληρωτές
καλούνται να καλύψουν τις εκπαιδευτικές δυσκολίες που ανακύπτουν. Είναι τόσο
αντίξοες οι συνθήκες εργασίας των αναπληρωτών, που μόνο η ικανοποίηση από την
επαφή τους με τα γνήσια ελληνικά νιάτα τις εξισορροπεί.

Τώρα, το υπουργείο Παιδείας αγνοεί την προσφορά τους αυτή και τους υποχρεώνει
σε ανεργία με όλα τα τρομερά ψυχολογικά και οικονομικά επακόλουθα. Μέχρι το
2003 δεν θα έχει διοριστεί ούτε το 1/4 των ήδη εργαζόμενων αναπληρωτών.
Καλούνται δε από το υπουργείο, αυτοί που η ηλικία τους κυμαίνεται από 28-45
ετών, που έχουν ήδη αποκτήσει οικογένειες, που δουλεύουν το πρωί και μελετούν
το απόγευμα, να διαγωνιστούν με νέους που μόλις αποφοίτησαν και έχουν όλο τον
χρόνο να μελετήσουν. Και, μάλιστα, καλούνται να εξεταστούν σε αντιεπιστημονικά
τεράστια ύλη, αφού για την προετοιμασία του μαθήματος μόνο της επόμενης ημέρας
χρειάζονται 2-3 ώρες ημερησίως. Ποια η δικαιοσύνη των αποφάσεων του
υπουργείου; Δεν συνυπολογίζεται καθόλου η επιλογή τους να εγκαταλείψουν τις
οικογένειές τους και η απόφασή τους να απομακρύνονται κάθε χρόνο εκατοντάδες
χιλιόμετρα από το σπίτι τους και τους δικούς τους; Είναι ισότητα αυτή απέναντι
στον νόμο; Σχετικά δε με το ποσοστό 2% ανά έτος εργασίας, που τους χαρίζει το
υπουργείο, ας μην κοροϊδευόμαστε.

Αναπληρωτής με 3 χρόνια “πραγματικής” προϋπηρεσίας σημαίνει 5 χρόνια στην
τάξη, επειδή στην προϋπηρεσία του αναπληρωτή δεν υπολογίζονται οι μήνες της
ανεργίας: Ιούλιος, Αύγουστος, Σεπτέμβριος. Αν ένας αναπληρωτής με αυτά τα
δεδομένα διαγωνιστεί και λάβει 15, με το πριμ του 2% θα έχει τελικά 15,9…!
Με άλλα λόγια, πέντε (5) έτη εκπαιδευτικής εμπειρίας, σύμφωνα με το υπουργείο
Παιδείας, πριμοδοτούνται με 0,9. Ούτε καν με μία (1) μονάδα σε συνολικό βαθμό».