Περιφέρεια 2004

ΜΟΝΟ η σοβαρή και μεγάλη απειλή που έφερνε μαζί της η ανάληψη των Ολυμπιακών,
να ματαιώσει το νέο ιστορικό μας ραντεβού με τη Βαλκανική, τον Εύξεινο και την
Ανατολική Μεσόγειο, με την ίδια την Ευρώπη δηλαδή, έφθανε και περίσσευε, ώστε
οι πολίτες αυτής της χώρας να είναι τουλάχιστον διστακτικοί, θα έλεγα ακόμη
και σκυθρωποί, να μην θεωρούν νίκη τη Λωζάννη. Οι κυβερνητικές διαβεβαιώσεις
ότι δεν πρόκειται να μεταφερθούν κονδύλια από την ελλαδική περιφέρεια στην
πρωτεύουσα, μεγάλωσαν τους φόβους τους.

Δυστυχώς, μια ακόμη φορά το ελληνικό Κοινοβούλιο παρέμεινε βουβό παραχωρώντας
χωρίς να έχει το ιστορικό δικαίωμα τη θέση του στη μικρή οθόνη, τις
δημοσκοπήσεις, την εικονική Δημοκρατία.

Η έγκαιρη δική μας πρόταση να γίνει συζήτηση προ ημερησίας στη Βουλή γι’ αυτήν
την ίδια τη διεκδίκηση των Ολυμπιακών, όπως το επέβαλλε άλλωστε κάθε
δημοκρατική ευρωπαϊκή πολιτική παιδεία και ηθική, συνάντησε την εχθρότητα
ακόμη και από εκείνους που θα ανέμενε κανείς να συμφωνούν. Το ίδιο επίσης με
εχθρότητα και με αποσιώπηση αντιμετωπίστηκαν δεκάδες παρόμοιες πρωτοβουλίες
χιλιάδων πολιτών σε όλη τη χώρα.

Βέβαια, την κεντρική και μεγαλύτερη από όλους ευθύνη την έχουν οι κυβερνώντες.
Όμως και η εκ των υστέρων σημερινή διαφοροποίηση και διαφορετική πολιτική
στάση από τις υπαρκτές αντιπολιτευόμενες πολιτικές πτέρυγες χρειάζεται να
διανύσει μεγάλη απόσταση ώστε να αποκτήσει αξιοπιστία.

ΑΣ έρθουμε όμως επί της ουσίας. Σε αντίθεση με την ιερά Άλτι της Ολυμπίας, τον
κάλλιστο αυτό της Ελλάδος χώρο, το αθηναϊκό τοπίο του 2004 ούτε Γη θα έχει
ούτε Γαίο ούτε Δήμητρα. Μόνο μια καρικατούρα της Κόρης της Περσεφόνης έχει,
που κατά παραχάραξη της Ιστορίας δόθηκε το όνομά της σε έναν από τους δύο
μετροπόντικες. Μοναδικοί πνεύμονες της πρωτεύουσας οι δύο βραχονησίδες της. Ο
Λυκαβηττός και ο Παρθενώνας. Έμειναν δύο διότι ο τρίτος πνεύμονας, ο Φλοίσβος,
ο γλυκύτατος Φαληρικός Όρμος, πρόκειται σύντομα να υποστεί ευθανασία. Η ιερή
αττική γη θα υποστεί μια ακόμη πνευμονεκτομή. Τα γνωστά έξι στάδια θα
αποτελέσουν τα έξι μεγαλύτερα αυθαίρετα κτίσματα του επερχόμενου αιώνα, τον
οποίο από γεωοικονομική και γεωπολιτισμική άνοιξη που τον οραματιστήκαμε
απειλούν να τον μετατρέψουν σε νέο χειμώνα. Αρχίζουν τη νέα χιλιετία με τον
χειρότερο τρόπο.

Η Αθηναϊκή Ολυμπιάδα του 2004 δεν αποτελεί εθνικό ζήτημα. Μόνο ως νέα
εθνικοφροσύνη μπορεί να θεωρηθεί. Αν υπάρχει εθνικό ζήτημα για το 2004, αυτό
έχει να κάνει με ένα κίνημα ιστορικής μνήμης για τα οκτακόσια χρόνια από την
κατάληψη της Πόλης από τους Σταυροφόρους. Δηλαδή, τη Ρωμιοσύνη και τη Ρωμανία,
όπως εμφάνιζαν μεταγενέστεροι χάρτες την ευρύτερη περιοχή.

Η Ολυμπία ενοποιούσε τους Έλληνες, το Λεκανοπέδιο τούς διαιρεί. Στην Ολυμπία ο
χώρος γινόταν χώρα, στην Αθήνα η χώρα γίνεται χώρος.

Η ΑΛΤΙΣ από ιερό ελληνικό και πρότυπο τοπίο κατέληξε σε ετικέτα ελαιολάδου. Οι
είκοσι μέρες του 2004 είναι μια στιγμή. Είναι το 0.00055 του εικοστού πρώτου
αιώνα, όπως και κάθε αιώνα. Τόσο ελάχιστο μηδαμινό και εφήμερο ποσοστό χωρίς
συνέχεια και διαχρονικότητα.

Κανείς δεν σκέφθηκε την επόμενη ημέρα, το επόμενο έτος, το 2005, το τι θα
κληρονομήσει πέραν από τους τεράστιους τσιμεντένιους όγκους η γενιά της
Ολυμπιάδας ή πιο σωστά της Ανολυμπιάδας, όπως την αποκαλούσαν οι Ηλείοι κάθε
φορά που τη διοργάνωναν οι Πισάτες, όπως δηλαδή οι νέοι Πισάτες σήμερα.

Το αθηναϊκό τοπίο δεν είναι αντάξιο των Αγώνων. Και όχι μόνο αυτό. Δύο θυσίες
και εκατόμβες κυριολεκτικά Ελληνοκτονίες συναντά κανείς στη νέα αυτή, εν όψει
του 2004, πολύμορφη πολεοδομική βαρβαρότητα. Την αθηνοκτονία καθώς και την
περιφερειοκτονία. Νοβοπάν στην Αθήνα, η περιφέρεια στο γύψο.

Σε μια ιστορική περίοδο όπως η σημερινή, κατά την οποία το εθνικό, το
αναπτυξιακό, το οικολογικό, το αθηναϊκό και το περιφερειακό ζήτημα της χώρας
ταυτίζονται, οι ήδη υπαρκτές περιφερειακές πρωτοβουλίες και συσπειρώσεις όπως
το κίνημα για την Εγνατία με δεκάδες χιλιάδες πολίτες που το στηρίζουν όπως
και άλλες περιφερειακές κινητοποιήσεις παρόλα τα πολιτικά τους κενά βρίσκουν
σε όλο το ελλαδικό σώμα, καθώς και στην πρωτεύουσα, ιστορικούς συνομιλητές και υποστηρικτές.

Ο Ελληνισμός έχει ανάγκη από Εγνατίες και πόλεις όπως η Ρωμανία και όχι από
χωριά όπως αυτά που πρόκειται να μείνουν μετά το 2004: το Ολυμπιακό και το
Αθηναϊκό. Η περιφέρεια δεν μπορεί να συνεχίσει να αποτελεί μέρος του αθηναϊκού προβλήματος.

Ο Χρήστος Κηπουρός είναι βουλευτής Έβρου.