Για τα «κακώς κείμενα» στα ΑΕΙ

Από τον τέως πρύτανη του Ε.Μ. Πολυτεχνείου Νίκο Μαρκάτο πήραμε την ακόλουθη
επιστολή, σχετικά με την έρευνα των «ΝΕΩΝ» για παρατυπίες στα ΑΕΙ.

«ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ τα σχόλια του δημοσιογράφου σας για τα “κακώς κείμενα” των
Πανεπιστημίων μας, και ενώ κατά βάση συμφωνώ με την ουσία τους [άλλωστε υπήρξα
ο πρώτος Πρύτανης που “τόλμησε” και καθηγητές να παραπέμψει στο Ανώτατο
Πειθαρχικό Συμβούλιο και Ένορκες Διοικητικές Εξετάσεις (ΕΔΕ) να ξεκινήσει,
πράγμα που εσκεμμένα ή όχι δεν αναφέρεται στα σχόλια της εφημερίδας σας], εν
τούτοις δεν μπορώ παρά να εκφράσω τη λύπη μου για τον τρόπο παρουσίασης των
“γεγονότων” που παλινδρομεί μεταξύ συναισθηματικής παρόρμησης και πλήρους σύγχυσης.

Παραλείψατε, για παράδειγμα, να αναφέρετε ότι, όταν παρέπεμψα στο Πειθαρχικό
τρεις καθηγητές (δύο των οποίων τα ονόματα δεν δημοσιεύονται, ενώ αναγράφεται
το τρίτο), μερίδα του Τύπου, μέσα στα πλαίσια της γενικευμένης υποκρισίας που
επικρατεί στον τόπο μας, ανεφέρθη στο γεγονός ως “Ο Μαρκάτος διώκει τους
πολιτικούς του αντιπάλους”! Ενώ λοιπόν το “κυνήγι της είδησης” είναι φυσικά
θεμιτό, λυπάμαι για την ποιότητα των πληροφοριοδοτών που χρησιμοποιείτε καθώς
και την έλλειψη επιβεβαίωσης των πληροφοριών σας με την Διοίκηση (τέως και
νυν) και άλλους θεσμοθετημένους παράγοντες του Ιδρύματος.

Εάν είχατε κάνει αυτή την διασταύρωση, χωρίς την οποία ο καθένας μας μπορεί να
συκοφαντεί ανεπανόρθωτα τον άλλο, θα είχατε διαπιστώσει πώς και γιατί η
υπόθεση του καθηγητή που κατηγορήθηκε για “χρήση ξένης πνευματικής ιδιοκτησίας
χωρίς αναφορά στις πηγές” μπήκε στο αρχείο, όπως ακριβώς έπρεπε να μπει, διότι:

α. Το παράπτωμα έγινε το 1985 ενώ η πρώτη καταγγελία υπεβλήθη στη Διοίκηση το
1992 όταν ο εν λόγω καθηγητής υπέβαλε αίτηση για εξέλιξη. Είχε δηλαδή
παραγραφεί ούτως ή άλλως και μόνο η (σωστή πιστεύω) ευαισθησία μας, μας έκανε
να ορίσουμε την ΕΔΕ. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι το θιγέν μέλος του ΕΜΠ
του οποίου η πνευματική ιδιοκτησία εχρησιμοποιήθη χωρίς αναφορά, ούτε το
κατήγγειλε αλλά και εψήφισε θετικά κατά τη διαδικασία της εξέλιξης του κατηγορηθέντος.

β. Παρά την, λόγω παραγραφής, αδυναμία μας να λάβουμε ένδικα μέτρα, εν τούτοις
το Πρυτανικό Συμβούλιο εδέχθη το πόρισμα της ΕΔΕ και απεστάλη η εξαιρετικά
σκληρή επιστολή, ως Διοικητική Επίπληξη, τμήμα της οποίας μόνο δημοσιεύσατε.
Για ένα ακαδημαϊκό άτομο η Επίπληξη αυτή αποτελεί σοβαρότατη ποινή. Απόδειξη
ότι ο εν λόγω καθηγητής με νεώτερο έγγραφό του (Σεπτ. 1997) προς τη νέα
Πρυτανεία, διαμαρτύρεται για την επίπληξη που του επεβλήθη, κυρίως ως προς τις
αιχμές περί αντιδεοντολογικής και αντιακαδημαϊκής συμπεριφοράς του, παρά το
ότι το θέμα ετέθη στο Αρχείο. Το τελευταίο αυτό γεγονός φυσικά επαναφέρει τώρα
το θέμα πάλι στην “ενεργό επικαιρότητα”. Δεν θα ήθελα να παραλείψω να σας
υπενθυμίσω πάντως ότι η Πανεπιστημιακή Κοινότητα σταμάτησε να στήνει “αγχόνες”
στις πλατείες πολύ πριν σταματήσει η ευρύτερη κοινωνία και δεν προτίθεται να επανέλθει.

Όσον αφορά στα όσα επιπόλαια αναφέρονται για το Πρυτανικό αυτοκίνητο, εκφράζω
ξανά τη λύπη μου για την στάθμη των πληροφοριοδοτών που χρησιμοποιήθηκαν, οι
οποίοι, μη όντες οι ίδιοι ικανοί να προσφέρουν τίποτα, προσπαθούν να
συκοφαντήσουν τους άλλους.

Αξίζει πρώτα να σημειωθεί ότι το αυτοκίνητο αγοράστηκε έναντι 11-12 εκατ.
δρχ., εις αντικατάσταση του προηγούμενου αυτοκινήτου, μετά από 28 χρόνια
χρήσης (!) και επειδή η συντήρηση του τελευταίου είχε πλέον καταστεί τελείως αντιοικονομική.

Ως τέως Πρύτανης, όμως, αισθάνομαι υποχρεωμένος να γίνω ο απολογητής και της
νέας Πρυτανείας, διότι το σχόλιο για κατανάλωση 1800lt βενζίνης μέσα στο
τρίμηνο που αναφέρατε αφορά στο… τετράμηνο 1/09-31/12/97.

Τα 1.800 λοιπόν lt, δηλαδή 450 lt το μήνα, αντιστοιχούν (το αυτοκίνητο έχει
κυβισμό 2lt) σε περίπου 2.000 χλμ. το μήνα. Απαιτούνται περίπου 55 χλμ. την
ημέρα για τη μεταφορά του Πρύτανη από και προς την οικία του, πράγμα που
σημαίνει ότι χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο για άλλα, κατά μέσο όρο, 25 χλμ.
ημερησίως, για όλες τις άλλες ασχολίες που απορρέουν από τις υποχρεώσεις της
θέσης του. Σκεφτείτε τις συχνές και απαραίτητες επισκέψεις του Πρύτανη στα
Υπουργεία, τις Πρεσβείες, το Τεχνολογικό – Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου του ΕΜΠ,
τα Συνέδρια, τις ομιλίες ανά τη χώρα, τις εκπροσωπήσεις του Ιδρύματος, τις
Συνόδους Πρυτάνεων, κ.τ.λ., και θα αντιληφθείτε ότι το αυτοκίνητο απολύτως
δικαιολογημένα απαιτεί 500-600 lt καυσίμου το μήνα και καλύπτει 25-28.000 χλμ.
το χρόνο, που δεν είναι καθόλου πολλά για τις δραστηριότητες του Πρύτανη του
πρώτου Τεχνολογικού Ιδρύματος της χώρας. Τα έξοδα μεικτής ασφάλισης του
οχήματος ανήλθαν σε 450.000 δρχ. το 1996 και 499.000 το 1997 και η συντήρηση
σε 510.000 δρχ. το 1996 και 1.896.000 το 1997 (λόγω απροσδόκητης ζημίας στο
ψυγείο και τον κλιματισμό από πέτρα, στο τέλος του 1997). Προσθέστε και τα
τέλη κυκλοφορίας, 75.000 δρχ. το 1996 και 100.000 δρχ. το 1997, και βλέπετε
εύκολα ότι τα έξοδα του αυτοκινήτου δεν είναι καθόλου παράλογα.

Τέλος, θα συμφωνείτε, φαντάζομαι, μαζί μου, ότι μια και, για παράδειγμα, τις
υπερωρίες του Πρύτανη, που γίνονται με θυσία της προσωπικής και οικογενειακής
του ζωής, ουδείς πληρώνει, θα πρέπει να του επιτραπεί τουλάχιστον η
“πολυτέλεια” να μην ξοδεύει δεκάδες εκνευριστικές ανθρωποώρες στο κυκλοφοριακό
χάος της Αθήνας, για την τέλεση των καθηκόντων του χωρίς ένα υπηρεσιακό αυτοκίνητο».

ΚΑΛΥΨΗ ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Για την ίδια έρευνα, από την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων πήραμε την
ακόλουθη επιστολή:

«Με αφορμή δημοσίευμα στο φύλλο της Εφημερίδας σας στις 27.2.98 του συνεργάτη
σας κ. Νικ. Μάστορα, με τίτλο: Νεαρή πτυχιούχος που τραυματίστηκε σε έκρηξη
στο Εργαστήριο ζητάει αποζημίωση από το Πανεπιστήμιο. Η “αφανής εργασία” έκανε
… μπαμ, σας πληροφορούμε για ενημέρωσή σας και ενημέρωση του αναγνωστικού
σας κοινού ότι το Πανεπιστήμιό μας, αφού διερεύνησε τη δυνατότητα από νομικής
πλευράς, με απόφαση της Συγκλήτου έχει ασφαλίσει, από 30.4.96, μέχρι των ποσών
που αναγράφονται στον πίνακα του ασφαλιστηρίου, “τρίτους”, δηλ. “Επισκέπτες –
περαστικούς” και τους φοιτητές “προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς” σε περίπτωση
σωματικής βλάβης (συμπεριλαμβανομένης και της ψυχικής οδύνης ή Ηθικής βλάβης)
ή υλικής ζημιάς, “στο χρονικό διάστημα που επισκέπτονται το Πανεπιστήμιο και
τα γραφεία που βρίσκονται σε αυτό ή με οποιοδήποτε τρόπο έρχονται σε επαφή με
αυτό… Η κάλυψη αυτή αφορά λάθος ή αμέλεια του προσωπικού, που εργάζεται σε
αυτό, από τα χρησιμοποιούμενα υλικά και τις εγκαταστάσεις”.

Με την ευκαιρία αυτή σας ενημερώνουμε ότι για τη διασφάλιση των περιουσιακών
στοιχείων του Πανεπιστημίου μας, η Σύγκλητος αποφάσισε και τη σταδιακή
ασφάλιση των κτιριακών εγκαταστάσεων της Πανεπιστημιούπολης, μαζί με τον
εξοπλισμό τους.

Πιστεύουμε ότι είναι προφανής η σκοπιμότητα της παραπάνω απόφασης της
Συγκλήτου του Ιδρύματός μας, στα πλαίσια, μεταξύ άλλων, της διευκόλυνσης της
έρευνας στα Πανεπιστημιακά Εργαστήρια».