Μάθημα στο… ΙΚΑ, σπορ στον δήμο

Το ένα σχολείο είναι τυπικά περιζήτητο, γιατί είναι από τα λίγα Αθλητικά
Γυμνάσια-Λύκεια της Αθήνας. Στην πραγματικότητα όμως δεν έχει ούτε μία
αθλητική εγκατάσταση (!), στεγάζεται σε άθλιο χώρο κάτω από… ιατρεία του ΙΚΑ
και, παρ’ ότι σχολείο του κέντρου, το 80% των καθηγητών του είναι αναπληρωτές
και ωρομίσθιοι! Όμως, το μεράκι για τον αθλητισμό σώζει τους μαθητές από
ναρκωτικά, αλκοόλ, αλητείες, ενώ ο οίστρος των καθηγητών «ισορροπεί» ­ όσο
γίνεται ­ τις ελλείψεις. Το άλλο σχολείο δεν είναι περιζήτητο, τυπικά, αλλά
ουσιαστικά θα έπρεπε να είναι. Από το μεράκι, και πάλι, μαθητών και καθηγητών
έχει εξελιχθεί σε ένα από τα καλύτερα σχολεία της πόλης στον τομέα των
ηλεκτρονικών υπολογιστών, με 9 σταθμούς εργασίας και πλήρη εξοπλισμό. Οι
μαθητές και οι καθηγητές συμφώνησαν μόνοι τους να κάνουν μάθημα και τα…
Σάββατα, για να γνωρίσουν καλά τον ηλεκτρονικό καινούργιο κόσμο. Τα άλλα δύο
σχολεία στεγάζονται στο ίδιο κτίριο, αλλά λειτουργούν με δύο «ταχύτητες». Το
ένα έχει υπολογιστές και βοηθητικούς χώρους, το άλλο δεν μπορεί να τους
χρησιμοποιήσει. Δύο κόσμοι στην ίδια αυλή… Σχολεία για κάποιο λόγο
προνομιούχα, σχολεία με προβλήματα ­ για άλλο λόγο. Θέμα που όποτε τίθεται, ο
κοινωνικός διαχωρισμός γίνεται σχεδόν αυτόματα: στα Βόρεια προάστια είναι
συνήθως τα «καλά», στα Δυτικά συνήθως τα «προβληματικά». Ο κανόνας βέβαια
ισχύει, ο χάρτης των ανισοτήτων όμως έχει και εξαιρέσεις. «ΤΑ ΝΕΑ» εντόπισαν
τον κανόνα, αλλά και περιπτώσεις όπου «πατρίκιοι» και «πληβείοι» της
εκπαίδευσης στεγάζονται στον ίδιο ή σε κοντινό χώρο. Σχολεία που θεωρούνται
προνομιούχα, ενώ είναι στην πραγματικότητα παρατημένα στην τύχη τους, και άλλα
που ενώ θεωρούνται τυπικά έχουν κάνει άλματα από μεράκι. Σχολεία με πολλές
επιτυχίες (και λόγω… καλών φροντιστηρίων) και άλλα με μεγάλη εγκατάλειψη.
Σχολεία περιζήτητα και άλλα υποβαθμισμένα, σε γειτονικές περιοχές.

ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ του 9ου Γυμνασίου και Λυκείου Ανθούπολης Περιστερίου είναι ένα
σχολείο πραγματικά απίστευτο. Είναι περιζήτητο, αλλά στα… χαρτιά. Τα χαρτιά
λένε, ότι πρόκειται για ένα από τα 12 αθλητικά σχολεία της Αθήνας, που
στεγάζει κάπου 250 επίλεκτους μαθητές, όχι μόνο από το Περιστέρι αλλά από
ολόκληρη τη Δυτική Αττική. «Σκοτωμός» γίνεται κάθε χρόνο από αιτήσεις παιδιών
που θέλουν να πάνε εκεί, γιατί έχουν προσανατολιστεί στον αθλητισμό. Πέρυσι,
υπήρξαν 350 αιτήσεις για 50 θέσεις. Εκεί φοιτούν ο γιος ενός βουλευτή κι ο
16χρονος άσος της ομάδας εφήβων μπάσκετ του Παναθηναϊκού, Κώστας Αυγερινός, με
ύψος 2.17! Τι λέει η πραγματικότητα για το αθλητικό αυτό σχολείο, εν όψει
μάλιστα του 2004; Ο Κώστας, δεν χωράει σε καμιά πόρτα ­ αλλά αυτό, είναι το
μόνο λογικό, λόγω του ύψους του. Παράλογο είναι ότι για να πιει νερό, σκύβει
μαζί με τους συμμαθητές του σχεδόν στο έδαφος, σε μια χαλασμένη βρύση, πλάι σε
μια άθλια τουαλέτα. Σκεφθείτε μια παλιά πολυκατοικία στο κέντρο της
πυκνοκατοικημένης Ανθούπολης, που στεγάζει… ιατρεία του ΙΚΑ. Όμως, μαζί με
τους ασθενείς που πηγαινοέρχονται, βλέπει κανείς και δεκάδες μαθητές του
Γυμνασίου και του Λυκείου, που κάνουν μάθημα σε έναν άθλιο χώρο, στα ισόγεια
«μπουντρούμια» του ιατρείου, που έχουν διαμορφωθεί σε σχολείο!

ΟΥΤΕ ΜΠΑΣΚΕΤΑ!

Τι άλλο δείχνει η εικόνα, που δε λένε τα χαρτιά; Το αθλητικό σχολείο δεν
έχει… ούτε μία αθλητική εγκατάσταση, ούτε καν μια μπασκέτα! Τα παιδιά
αναγκάζονται να πηγαίνουν τρεις φορές την εβδομάδα σε διάφορους αθλητικούς
χώρους του δήμου, για να προπονηθούν στα αγωνίσματά τους. Δεν έχει εργαστήρια,
βιβλιοθήκη, ηλεκτρονικό υπολογιστή ­ το μάθημα της πληροφορικής διδάσκεται
χωρίς κομπιούτερ ­ βοηθητικούς χώρους. Στα μαθήματα γίνεται… συνακρόαση,
αφού οι τοίχοι είναι χάρτινοι. Η «αυλή» (ακάλυπτος χώρος) είναι τόση, ώστε τα
250 παιδιά χωράνε με το πλάι! Ο χώρος δε φτάνει ούτε για να… αλλάξουν γνώμη.
Και η συστέγαση Γυμνασίου και Λυκείου οδηγεί στη συνύπαρξη μικρών και
μεγαλύτερων μαθητών στον ίδιο λιλιπούτειο χώρο, με όσα ­ καλά και κακά ­ αυτό
συνεπάγεται. Για τις τουαλέτες, καλύτερα να μη μιλήσουμε. Τρεις «τούρκικες»,
διαστάσεων μισού επί μισό μέτρο…

ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΙ

Αλλά το «καλύτερο» είναι ότι στο περιζήτητο αυτό σχολείο υπηρετούν 20
γυμναστές και 16 καθηγητές των υπολοίπων ειδικοτήτων. Όμως, οι 8 στους 10 από
αυτούς είναι αναπληρωτές και ωρομίσθιοι! Ένα ποσοστό 80% αναπληρωτών και
ωρομισθίων, εκτός του ότι φαντάζει εξωπραγματικό για σχολείο του κέντρου ­
αφού οι αναπληρωτές κατά κύριο λόγο πάνε στην επαρχία ­ έχει και επιπτώσεις.
Όσο κι αν νοιάζονται για τα παιδιά αυτοί οι καθηγητές (και τα παιδιά μας είπαν
όλα ότι νοιάζονται πολύ) η προσωρινότητά τους, σε συνδυασμό με τον απίστευτα
μικρό χώρο, αντανακλούν στην επιτυχία των παιδιών στα Πανεπιστήμια. Τα
περισσότερα προσανατολίζονται, βέβαια, στη Γυμναστική Ακαδημία, αλλά επειδή οι
αθλητικές υποχρεώσεις τους σε διάφορους συλλόγους είναι πολλές και το μάθημα
γίνεται κάτω από τέτοιες «τριτοκοσμικές» συνθήκες, πέρυσι, από τα 15 παιδιά
της 3ης Λυκείου, μόλις τρία κατάφεραν να εισαχθούν στην Τριτοβάθμια
Εκπαίδευση, ποσοστό πολύ χαμηλότερο από το πραγματικό επίπεδο των μαθητών,
όπως λέει η υποδιευθύντρια κ. Ελένη Ζαχαράκη.

ΥΠΟΣΧΕΣΗ

Το σχολείο δεν έχει καν διευθυντή, αφού λειτουργεί ως παράρτημα (Τάξεις
Αθλητικής Διευκόλυνσης λέγονται επισήμως τα αθλητικά σχολεία) Γενικού
Λυκείου-Γυμνασίου, που στεγάζεται αλλού. Κάποτε είχαν σκεφτεί ακόμα και να
φτιάξουν… λυόμενα στην αυλή του «μητρικού» Λυκείου, για να γλιτώσουν από το
σημερινό χώρο. Η υποδιευθύντρια εξηγεί ότι μέχρι και οι προμήθειες υλικών
γίνονται μέσω του κεντρικού σχολείου, οπότε στο παράρτημα φτάνει συνήθως…
ό,τι περισσεύει. «Μας έχουν υποσχεθεί ότι σε 2 χρόνια θα χτιστεί νέο σχολείο,
ώστε να φύγουμε από αυτό το πράγμα που βλέπετε. Πάντως, υπάρχει και ένα μεγάλο
καλό στο σχολείο μας. Τα παιδιά, επειδή είναι προσανατολισμένα στον αθλητισμό,
είναι μια χαρά, δεν έχουμε δηλαδή εδώ ναρκωτικά, αλκοόλ, αλητείες, ούτε καν
πολλούς καπνιστές ­ και βρισκόμαστε στο Περιστέρι», κατέληξε.

Ο ΘΟΔΩΡΗΣ Αλωνισιώτης, μαθητής της Β’ Γυμνασίου του 1ου Γυμνασίου
Μεταμόρφωσης, είναι ένα από τα παιδιά που συνέβαλαν στην περυσινή επιτυχία και
τον θρίαμβο του σχολείου στο διαγωνισμό ηλεκτρονικών υπολογιστών. «Ούτε ήξερα
τίποτε από υπολογιστές, ούτε και διαθέτω σπίτι μου ηλεκτρονικό υπολογιστή.
Εδώ, στο σχολείο, έμαθα ό,τι ξέρω από υπολογιστές, και εδώ εφαρμόζω τις
γνώσεις μου», αναφέρει σήμερα ο Θοδωρής, καθισμένος στην αγαπημένη θέση του:
μπροστά από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, στην αίθουσα του σχολείου, ενώ
«σερφάρει» στο «Δίκτυο».

«Το ότι χρησιμοποιούμε γενικότερα στο σχολείο τους υπολογιστές, είναι κάτι
πολύ σημαντικό για μας», συνεχίζει ο Θοδωρής, «αλλιώς μαθαίνεις τα πράγματα,
αλλιώς τα κατανοείς όταν αυτό γίνεται και μέσω ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή. Η
Φυσική και η Χημεία, για παράδειγμα, έχουν αποκτήσει άλλο βάθος και νόημα για
μένα από τότε που ξεκινήσαμε να τα διδασκόμαστε από υπολογιστές». Και
καταλήγει: «Τελικά, είμαι πολύ τυχερός που πηγαίνω σε αυτό το σχολείο, παρ’
ότι μπορεί να μην κάνει και τόση “φιγούρα”»…

ΤΟ 1997, το σχολείο αυτό ήρθε πρώτο απ’ όλα τα σχολεία της Ελλάδας ­ ιδιωτικά
και δημόσια ­ σε διαγωνισμό υπολογιστών, κυριαρχώντας επάξια στον κυβερνοχώρο.
Οι μαθητές του συνέχισαν ακόμη ψηλότερα, χαρίζοντας στο σχολείο τους μία θέση
στα τέσσερα καλύτερα σχολεία της Ευρώπης, ως προς τις επιδόσεις των μαθητών
του στην Πληροφορική. Παράλληλα, άλλοι μαθητές του σχολείου ταξίδευσαν φέτος
στην Φινλανδία, στα πλαίσια της αξιοποίησης του Προγράμματος Κινητικότητας που
η Ε.Ε. προσφέρει. Και μία παρέα μαθητών μαζεύονται μαζί με δύο καθηγήτριές
τους, κάθε Σάββατο, στον ελεύθερο χρόνο τους, για τη δημιουργία μιας
ηλεκτρονικής εφημερίδας. Για ποιο σχολείο μιλάμε; Όχι για κάποιο πρότυπο ή
ιδιωτικό, αλλά για το 1ο Γυμνάσιο Μεταμόρφωσης!

Οι χώροι τού σχετικά απομονωμένου και απομακρυσμένου αυτού σχολείου είναι
αρκετά μεγάλοι, ώστε να εξυπηρετούν τους περίπου 360 μαθητές του ­ ιδίως, αφού
σταμάτησε η συστέγασή του με ένα Λύκειο της περιοχής. Λιγότερο του 30% των
καθηγητών που διδάσκουν σε αυτό είναι αναπληρωτές ή ωρομίσθιοι και προβλήματα
ναρκωτικών και βίας δεν έχουν σημειωθεί ποτέ. Εδώ τελειώνουν τα
«πλεονεκτήματα» του 1ου Γυμνασίου Μεταμόρφωσης, που ξεχωρίζει με «εύσημα» και
διακρίσεις που ελάχιστα ­ δημόσια αλλά και ιδιωτικά ­ έχουν.

Ο Ανδρέας Φώτης, ο νέος διευθυντής του 1ου Γυμνασίου Μεταμόρφωσης, δεν μπορεί
να σταματήσει να επαναλαμβάνει την απορία του για το «πώς τα παιδιά του
σχολείου, που χαρακτηρίζονται κυρίως από πολύ καλό χαρακτήρα και συμπεριφορά,
αλλά και από μέτριες επιδόσεις στα περισσότερα μαθήματα, μπορούν να
διακρίνονται και να ξεχωρίζουν τόσο πολύ στον τομέα των ηλεκτρονικών υπολογιστών»…

Η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα είναι μόνο μία: το μεράκι. Το μεράκι των
μαθητών, οι οποίοι, όταν το προηγούμενο συστεγαζόμενο σχολείο έφυγε και άφησε
πίσω του στα «αζήτητα» τους υπολογιστές του, άδραξαν την ευκαιρία και
αναδείχθηκαν πρώτοι στην εκμάθησή τους. Μεράκι των καθηγητών ­ και ειδικά της
υποδιευθύντριας κ. Όλγας Λούρου και της πρώην καθηγήτριας υπολογιστών του
σχολείου, κ. Ευαγγελίας Γουλής, που είναι τώρα αποσπασμένη αλλού ­ να
μαζεύονται τα Σαββατοκύριακα με τα ενδιαφερόμενα παιδιά και να βγάζουν μία
εφημεριδούλα σχολική στο Ίντερνετ. Και «μεράκι», φυσικά, και των υπολοίπων
καθηγητών, αλλά και της Διεύθυνσης του σχολείου, να έχουν εισαγάγει την
Πληροφορική και στα μαθήματα της Φυσικής, των Αγγλικών, των Γαλλικών και της Χημείας.

«Τα Σάββατα, αλλά και ορισμένες Κυριακές, είμαστε μαζεμένοι, ολόκληρη η παρέα,
εδώ, στην αίθουσα υπολογιστών, λέει γελώντας η κ. Λούρου, τα παιδιά, η κ.
Γούλη, που δεν μας ξεχνάει και μας φροντίζει, παρότι είναι αποσπασμένη συχνά η
καθηγήτρια Τεχνολογίας μας, και εγώ. Δεν πρόκειται για κάτι μεταξύ καθηγητών
και μαθητών, φυσικά, αλλά για τη δουλειά, το μεράκι μιας παρέας».

ΜΕΤΩΠΙΚΗ σύγκρουση προ των πυλών στον χώρο της Παιδείας. Οι εκπαιδευτικές
ομοσπονδίες κατέθεσαν χθες αίτηση ακύρωσης του νόμου, που ορίζει ότι στο εξής
οι εκπαιδευτικοί θα προσλαμβάνονται ύστερα από διαγωνισμό και όχι με βάση την
Επετηρίδα, γιατί ­ όπως υποστηρίζουν ­ αντιτίθεται στο Σύνταγμα. Στο μεταξύ,
άκαρπη απέβη και η συνάντηση που είχε χθες το μεσημέρι ο υπουργός Παιδείας κ.
Γερ. Αρσένης με εκπροσώπους των εκπαιδευτικών Ομοσπονδιών και των αναπληρωτών
καθηγητών, οι οποίοι δήλωσαν ότι θα εντείνουν και θα κορυφώσουν τον αγώνα τους
το επόμενο χρονικό διάστημα. Στην προσφυγή που κατατέθηκε τονίζεται μεταξύ
άλλων ότι η υπουργική απόφαση που εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του νόμου
2525/97 και προβλέπει διορισμό των εκπαιδευτικών κατόπιν διαγωνισμού,
«υποβιβάζει σε ανεπίτρεπτο βαθμό την αξία του πτυχίου, το οποίο κατέχουν όλοι
οι υποψήφιοι, αναγκάζοντάς τους να συμμετάσχουν ξανά σε εξετάσεις και να
διαγωνισθούν σε μαθήματα, στα οποία ήδη έχουν με επιτυχία εξεταστεί και κριθεί
από τις μόνες “αρμόδιες” κατά το Σύνταγμα, Ανώτατες Σχολές». Επισημαίνεται
ακόμη ότι «η υποβολή των πτυχιούχων σε διαγωνισμό, με εξετάσεις σε μαθήματα
που ποτέ δεν έχουν διδαχθεί, επιπλέον δε και σε αυτά που διδάχθηκαν στο
Πανεπιστήμιο πριν από πολλά ίσως χρόνια και χωρίς να γνωρίζουν τις τελευταίες
επιστημονικές εξελίξεις, ενώ παράλληλα δεν του προσφέρθηκε ποτέ η δυνατότητα
να ενημερωθούν γι’αυτές, συνιστά παραβίαση του Συντάγματος». «Η νομοθετική
αυτή επιλογή, ­ υπογραμμίζεται σε άλλο σημείο της προσφυγής ­ κινείται φανερά
εκτός των ορίων που θέτει η συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της προστατευόμενης
εμπιστοσύνης, ανατρέποντας τη βεβαιότητα, που είχε καλόπιστα δημιουργηθεί
στους αδιόριστους εκπαιδευτικούς από την εγγραφή τους στην Επετηρίδα για
απασχόλησή τους στο Δημόσιο, έχοντας εν τω μεταξύ απολέσει άλλες ευκαιρίες
επαγγελματικής αποκατάστασης».

Ειδικότερα για τους αναπληρωτές, στην προσφυγή αναφέρεται ότι «είναι
τουλάχιστον ανακόλουθο η Πολιτεία να επιδιώκει να διαπιστώσει τώρα την
επιστημονική και επαγγελματική τους επάρκεια, ενώ ήδη επί σειρά ετών
αποδέχεται τις υπηρεσίες τους στα δημόσια σχολεία».