ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Διακρίσεις και… αποκλίσεις

Λέω να γιορτάσω κάπως αλλιώς την «Ημέρα της Γυναίκας» ­ καθυστερημένα, βέβαια,
γιατί χθες ήταν. Να τη γιορτάσω χωρίς γκρίνιες για τις τόσες διακρίσεις που
ακόμη υπάρχουν ύστερα από τόσους αγώνες, αλλά με χαρά γιατί 58 βουλευτές της
κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, γυναίκες και άνδρες, υπέγραψαν πρόταση να
απαλειφθούν ­ κατά την Αναθεώρηση του Συντάγματος ­ οι «αποκλίσεις από την
ισότητα των φύλων όπου ο νόμος ορίζει», όπως αναφέρονται στο ισχύον Σύνταγμα.
Και να διευκρινισθεί, στον Νέο Καταστατικό Χάρτη, πως «δεν αποτελεί διάκριση
λόγω φύλου η λήψη ειδικών θετικών μέτρων, αναγκαίων για την αποκατάσταση στην
πράξη της ισότητας ανάμεσα στα δύο φύλα». Την πρωτοβουλία για την πρόταση είχε
ο Σύνδεσμος για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και οι βουλευτές ανταποκρίθηκαν.
Και, επιτέλους, κατενόησαν ­ και το συμπεριέλαβαν στο κείμενο της πρότασης ­
ότι τα προστατευτικά της μητρότητας μέτρα δεν αποτελούν διακρίσεις λόγω φύλου.

Ξέρω πως κάποιοι «αλλεργικοί» σε οποιαδήποτε αναφορά στην ισότητα θα
στραβομουτσουνιάσουν. Πάλι θα αρχίσουν τα γνωστά αντιφεμινιστικά ­ αρέσκονται
να καμώνονται πως δεν καταλαβαίνουν. Όμως εγώ ­ και πόσες άλλες σαν και μένα;
­ μεγάλωσα δύο κορίτσια και μάλλον δικαιούμαι να ονειρεύομαι τον κόσμο και το
μέλλον τους συντροφικό και δίχως την αγωνία ν’ αποδείξουν πως μπορούν «να
δουλεύουν σαν δέκα άνδρες» ­ για να θυμηθώ ένα παλιό «κοπλιμέντο» ­ ή να
σκέφτονται τις επιπτώσεις της μητρότητας στην αυριανή καριέρα τους.

Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας υπολόγισε ότι, αν η πορεία προς την ισότητα στην
εργασία συνεχισθεί με τους σημερινούς ρυθμούς, θα χρειασθούν 475 χρόνια για να
επιτύχουμε ό,τι σήμερα οι διεθνείς συμβάσεις προβλέπουν. Γι’ αυτό και χαίρομαι
για την πρόταση που απαλείφει τις «αποκλίσεις» στο μελλοντικό μας Σύνταγμα.