[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΓΙΑ ΜΙΑ ακόμη φορά το Συμβούλιο της Επικρατείας χάραξε τη γραμμή ανάμεσα στο
νόμιμο και το παράνομο, ασκώντας στην ουσία και εκτελεστική εξουσία.

Έτσι, γνωρίζουμε τώρα ότι οι Δήμοι δεν έχουν το δικαίωμα να αναθέτουν σε
ιδιωτικές εταιρείες αστυνομικά καθήκοντα και οι όποιας άλλης μορφής συμβάσεις
δεν θα είναι νόμιμες παρά με την εξασφάλιση της σύμφωνης γνώμης των 2/3 των
Δημοτικών Συμβουλίων.

Αυτά λέει το ΣτΕ στηριζόμενο και στον σχετικό κανονισμό που διέπει τη
λειτουργία των ΟΤΑ.

Υπάρχουν βέβαια μερικές απορίες (π.χ. γιατί είναι νόμιμες οι εταιρείας
ιδιωτικής ασφάλειας ­ που περιπολούν, που χρησιμοποιούν ειδικές συχνότητες,
και που πολλές φορές οι ύπαλληλοί τους ελέγχουν πολίτες ακόμη και σε
κοινόχρηστους χώρους) αλλά η απόφαση έχει ήδη εκδοθεί.

Υπάρχουν και μερικές ακόμη απορίες για το δεύτερο σκέλος της (π.χ. φανταστείτε
την κυβέρνηση να χρειάζεται κοινοβουλευτική πλειοψηφία 2/3 για ένα σημαντικό
έργο) αλλά ούτως ή άλλως εκ των υστέρων δεν έχει νόημα η προβολή τέτοιων επιχειρημάτων…

Πάντως απ’ όλη την ιστορία, αυτό που παραμένει και θα διαρκέσει πολύ
περισσότερο από την έλλειψη μερικών πεντοχίλιαρων στους δικαιωμένους πρώην
παραβάτες είναι το πρόβλημα: πού θα παρκάρουν όλα αυτά τα Ι.Χ. που
μποϊκοτάρουν τη βελτίωση της πόλης;

Το παρκάρισμα είναι ίσως ο μόνος αρνητικός δείκτης στην Αθήνα που έχει πάρει
την ανιούσα όταν ακόμη και αυτό το νέφος βρίσκεται στα χαμηλότερα επίπεδα της 15ετίας.

Την ίδια ώρα τα «αρμόδια» υπουργεία έχουν έτοιμο στα συρτάρια τους το σχέδιο
για τη δεύτερη γενιά της απόσυρσης Ι.Χ., το «βαρύ» μετρό ακολουθεί τη
δραχμοβόρα πορεία του και οι υπεύθυνοι των αστικών συγκοινωνιών έχουν σηκώσει
τα χέρια ψηλά αφήνοντας τους φτωχότερους εκ των συμπολιτών μας να
ξεροσταλιάζουν στις στάσεις.

Την ίδια ώρα τα «αρμόδια» υπουργεία κάθονται στη γωνία και καγχάζουν με την
γκάφα των δημάρχων (κυρίως δε του κ. Αβραμόπουλου) λες και το πρόβλημα του
παρκαρίσματος δεν αφορά τις υπηρεσίες τους που λειτουργούν με τα 9/10 των
φόρων μας.

Βλέπετε οι προεκλογικές περίοδοι είναι σαν τις εκπτώσεις: Όλα στην προσφορά
αρκεί να συγκεντρωθεί το μάξιμουμ της πελατείας…

Και αυτό το καθεστώς δεν επιδέχεται εκσυγχρονισμού…