[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΕΠΡΕΠΕ να φθάσουμε έως εδώ; Έπρεπε δηλαδή η παγκόσμια ομοσπονδία ποδοσφαίρου
(FIFA) και η ευρωπαϊκή ομοσπονδία ποδοσφαίρου (UEFA) να μας επιβάλουν την
ανακατασκευή και τη βελτίωση των γηπέδων μας; Ε, ναι. Αφού αποδεικνύεται ότι
δεν μπορούμε μόνοι μας να προστατεύουμε το εμπορικό θέαμα που λέγεται
ποδόσφαιρο, έρχονται οι διεθνείς ομοσπονδίες και προσπαθούν να περιφρουρήσουν
το ακριβοπληρωμένο προϊόν τους. Το ποδόσφαιρο είναι σαν μια πλάκα χρυσού. Οι
χώρες που σέβονται τους νόμους της αγοράς, το τοποθετούν στις καλύτερες
προθήκες των πιο εμπορικών δρόμων. Εμείς; Εάν μπορούσαμε, θα το πουλούσαμε
στην αγορά του Αλ Χαλίλι…

Το 1982 κατασκευάστηκε το τελευταίο μεγάλο στάδιο στη χώρα μας ­ το Ολυμπιακό
Αθλητικό Κέντρο Αμαρουσίου. Στα 16 χρόνια που πέρασαν, βλέπουμε το Στάδιο
Καραϊσκάκη να καταρρέει, το Καυταντζόγλειο να γερνάει, την Τούμπα να ξεφτίζει
και τους ποδοσφαιριστές κάθε Κυριακή να διαμαρτύρονται για τους αγωνιστικούς
χώρους, στους οποίους τους υποχρεώνουν να αγωνίζονται. Η FIFA και η UEFA
ζητούν το αυτονόητο. Κοινές διαστάσεις για όλα τα γήπεδα, ασφάλεια για τους
φιλάθλους και ανθρώπινες συνθήκες για τους ποδοσφαιριστές. Είναι πολλά; Όχι
βέβαια. Απλώς φαντάζουν δυσνόητα και περιττά για την Πολιτεία και τους
μεγαλοπαράγοντες… Η Πολιτεία δίνει ­ όταν δίνει… ­ χρήματα για την
ανακατασκευή των γηπέδων, χωρίς όμως να ελέγχει την πορεία των έργων. Η
Πολιτεία προσφέρει τα χρήματα του ΠΡΟ-ΠΟ για έργα βελτίωσης και οι παράγοντες
τα κάνουν… μεταγραφές. Παίζουν στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο με τα δικά μας
χρήματα, για το δικό τους όφελος! Αντί να φτιάχνουν ευπρεπή γήπεδα για τους
φιλάθλους-πελάτες τους, επενδύουν σε αμφιβόλου αξίας δήθεν ποδοσφαιριστές.

Αρκετά έως εδώ. Οι παράγοντες να πάψουν να απαιτούν συνεχώς χρήματα από την
Πολιτεία και η αθλητική ηγεσία να περιφρουρεί καλύτερα τα έσοδα του Έλληνα
φορολογουμένου. Στο τέλος τέλος, οι Έλληνες φίλαθλοι έχουν περηφάνια και
αξιοπρέπεια και δεν ανέχονται από καμία FIFA και UEFA να τους τσαλαπατά. Αυτό
ας σφηνωθεί καλά στο μυαλό της αθλητικής ηγεσίας και των μεγαλοπαραγόντων. Τα
δικά τους μάγουλα μπορεί να έχουν συνηθίσει τα χαστούκια, τα δικά μας όχι…