Μια πολυεθνική αρμάδα… άραξε στον βυθό

Για περισσότερο από μισό αιώνα, ένας ολόκληρος στόλος βρίσκεται αραγμένος
στον βυθό των ελληνικών θαλασσών. Η σημαία του, δεν είναι μόνο ελληνική. Είναι
και αγγλική, ιταλική, γερμανική. Μια αρμάδα, που σχηματίστηκε σιγά σιγά, την
εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

ΑΝΤΙΤΟΡΠΙΛΙΚΑ, όπως το «Βασίλισσα Όλγα» ή το «Ύδρα», υποβρύχια όπως τον
«Κατσώνη» και τον βρετανικό «Perseus», τορπιλοβόλα, μεταγωγικά, νοσοκομειακά.

Συνεπλάκησαν μεταξύ τους, βομβαρδίστηκαν σε αεροπορικές επιδρομές και τώρα,
όλα αυτά, έχοντας διαγράψει το καθένα τη δική του ιστορία, βρίσκονται
ξεχασμένα στα βάθη των πελάγων.

Κάποια είναι ακόμη ζωντανά στη μνήμη ανθρώπων που έζησαν, λεπτό προς λεπτό,
σχεδόν όλη τους τη διαδρομή. Όπως ο ύπαρχος Ηλίας Τσουκαλάς, του υποβρυχίου
«Κατσώνης», όπως οι κάτοικοι χωριών της Κεφαλονιάς οι οποίοι έκρυβαν για 18
μήνες τον μοναδικό επιζώντα του «Perseus».

Τα ελληνικά σκάφη του Πολεμικού Ναυτικού, που βυθίστηκαν στη διάρκεια του Β’
Παγκοσμίου Πολέμου ήταν περίπου 30. Σε διάφορες περιοχές. Στον Σαρωνικό, τον
Κάβο Ντόρο, τα Μέγαρα, τη Σκιάθο. Η συντριπτική τους πλειοψηφία βυθίστηκε από
τις βόμβες των εχθρικών αεροσκαφών και κυρίως των «Στούκας».

Σημαντικό μέρος του ελληνικού στόλου καταποντίστηκε τον Απρίλιο του 1941, όπως
συνέβη με το αντιτορπιλικό «Ύδρα», κοντά στην Αίγινα, ή το αντιτορπιλικό
«Ψαρρά», που βομβαρδίστηκε στον Κόλπο των Μεγάρων.

Ορισμένα από αυτά τα ναυάγια εντόπισε με την ομάδα του ο δύτης Κώστας
Θωκταρίδης, ο οποίος πριν από λίγες ημέρες, κινηματογράφησε έξω από την
Κεφαλονιά το αγγλικό υποβρύχιο «Perseus». Το συγκεκριμένο σκάφος, όπως λέει ο
ίδιος στα «ΝΕΑ», «ήταν ένα από τα τέσσερα αγγλικά υποβρύχια που βυθίστηκαν στη
διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, στις ελληνικές θάλασσες».

Η καταδυτική έρευνα διαπίστωσε από κοντά τις αιτίες που προκάλεσαν τη βύθισή
τους.

Τα ρήγματα που προκάλεσαν οι βομβαρδισμοί, τα αγκυροβόλια από τις νάρκες που
εξερράγησαν.

Σε κάποια ναυάγια φάνηκαν ακόμη τα όργανα πλοήγησής τους, ο εξοπλισμός των
ναυτών την ώρα της βύθισης, οι τορπίλες, όλα στη θέση τους. Το πέρασμα του
καιρού, ελάχιστα αλλοίωσε τη φυσιογνωμία τους.

Ο ελληνικός στόλος, στη διάρκεια του Πολέμου, δεν έχασε μόνο το κομμάτι του
εκείνο που ανήκε στο Πολεμικό Ναυτικό. Οι απώλειές του, τα πέντε αυτά χρόνια,
σε ό,τι αφορά το Εμπορικό Ναυτικό, ήταν 429 πλοία, στις θάλασσες όλου του πλανήτη.

Από το 1910 και μετά έγιναν στην Ελλάδα περισσότερα από 2.000 ναυάγια.

Την εποχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, τα ναυάγια που αφορούσαν σε πολεμικά
σκάφη είχαν να κάνουν με λίγα γερμανικά υποβρύχια. Τα αντίστοιχα ελληνικά
χάθηκαν λίγα χρόνια αργότερα.

Ήταν συνολικά τέσσερα και το πρώτο που βυθίστηκε ήταν το «Τρίτων», τον
Νοέμβριο του 1942. Έναν χρόνο αργότερα, καταποντίστηκε και το υποβρύχιο
«Κατσώνης», βόρεια της Σκιάθου.

Οι συμπλοκές που έγιναν ήταν με γερμανικές ανθυποβρυχιακές κορβέτες.

«Αρκετοί άνθρωποι που τότε είχαν υπηρετήσει σε πλοία του ελληνικού στόλου τα
οποία βυθίστηκαν, ζουν ακόμη και σήμερα», συνεχίζει ο κ. Θωκταρίδης. «Οι
διηγήσεις τους ξετυλίγουν γεγονότα και σκηνές που δεν περιγράφονται σε κανένα
βιβλίο Ιστορίας.

Και πάντα κινούνται γύρω από έναν άξονα. Την ανδρεία. Όπως συνέβη για
παράδειγμα με το υποβρύχιο “Κατσώνης” και τον πλοίαρχό του, τον Λάσκο, που
πάταγε τη σκανδάλη στο πυροβόλο όπλο, ακόμη κι όταν το σκάφος είχε αρχίσει να βυθίζεται».