ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Πίθηκος σε χρυσό κλουβί

Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ. Ο ευρωβουλευτής των Γερμανών Πρασίνων διακρίθηκε στο Αλγέρι για τις… προβοκάτσιές του

Συγκρούσεις, απογοητεύσεις, εκρήξεις οργής, θεατρικές κινήσεις. Και η
διαπίστωση μιας αποτυχίας. Ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ εξηγείται και απαντά.

«ΚΑΤΗΓΟΡΩ τρεις στρατηγούς, τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Μοχάμεντ Λαμάρι,
τον υπεύθυνο στρατιωτικής ασφαλείας Μοχάμεντ Μεντιέν και τον επικεφαλής της
αντικατασκοπίας Σμάιν Λαμάρι, ως υπευθύνους για όλες τις σφαγές που έχουν
γίνει στην Αλγερία εδώ και ενάμιση χρόνο». Η εντυπωσιακή αυτή καταγγελία έγινε
στην εβδομαδιαία μαροκινή εφημερίδα «Maroc Hebdo International» από τον πρώην
πρωθυπουργό της Αλγερίας Αμπντελχαμίντ Μπραΐμι και είναι η πιο ευθεία και
τεκμηριωμένη από όλες τις επιθέσεις που έχουν εξαπολυθεί μέχρι σήμερα εναντίον
του αλγερινού στρατού είτε από πολιτικούς είτε από πρώην άνδρες της ασφαλείας.

Η απόδοση ευθυνών, όμως, δεν ήταν ­ ούτε μπορούσε να είναι ­ στην ημερήσια
διάταξη της επίσκεψης που πραγματοποίησε την περασμένη εβδομάδα στην Αλγερία
αντιπροσωπεία του Ευρωκοινοβουλίου. Οι ευρωβουλευτές είχαν δεχθεί την απαίτηση
των αρχών να μην έχουν καμιά επαφή με τους ισλαμιστές, όχι όμως και να
περιορίσουν τις κινήσεις και τις συναντήσεις τους στην επίσημη κατοικία τους,
στο Αλγέρι. Παρόλους τους περιορισμούς, εννοούσαν η επίσκεψή τους να έχει
ουσιαστικό χαρακτήρα. Αν πιστέψουμε τους χθεσινούς «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», δεν τα
κατάφεραν. Πώς εξηγούνται όμως οι επιθέσεις που δέχθηκε το πιο γνωστό μέλος
της αντιπροσωπείας, ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ, τόσο από τους συναδέλφους του όσο
και από τους Αλγερινούς αξιωματούχους; Η αλγερινή τηλεόραση τον χαρακτήρισε
ρατσιστή. Ο υπουργός Πληροφοριών τού συνέστησε δημοσίως να συμβουλευτεί
ψυχίατρο. Και η σοσιαλιστική ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου τον αποκάλεσε
«πολιτικό κλόουν». Μα τι έκανε επιτέλους ο άλλοτε κόκκινος, και σήμερα
πράσινος, «Ντάνυ»;

Προφανώς παραβίασε τα εσκαμμένα. Δεν σεβάστηκε τις «συμφωνίες». Έπεσε θύμα του
αυθορμητισμού του. Όπως εξηγεί ο ίδιος στη «Μοντ», στη διάρκεια μιας φιλικής
και χαλαρής συζήτησης με βουλευτές πρότεινε ξαφνικά τη σύσταση μιας διπλής
επιτροπής που θα ερευνήσει τόσο τη δράση των ισλαμικών κυκλωμάτων στην Ευρώπη
όσο και τη βία στην Αλγερία. Έγινε χαμός. Τον κατηγόρησαν για «πραξικόπημα».
Τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα όταν αποκάλεσε ψεύτρα μια γερουσιαστή που
υποστήριξε ότι οι Γάλλοι χρειάστηκαν 30 χρόνια για να αναγνωρίσουν ότι οι
νεκροί σε μια διαδήλωση του Εθνικοαπελευθερωτικού Μετώπου το 1961 στο Παρίσι
ήταν πολύ περισσότεροι απ’ ό,τι είχε ανακοινωθεί. Και το ποτήρι ξεχείλισε όταν
πρότεινε να ζητηθεί από έναν ηγέτη των ισλαμιστών να αποκηρύξει δημοσίως τη βία.

«Δεν μετανιώνω για τίποτα. Πιστεύω πως το να απαντάς με συναισθηματικό τρόπο
σε συναισθηματικές προτάσεις σημαίνει να σέβεσαι τον συνομιλητή σου», δηλώνει
στη «Μοντ». «Όταν είδα τις μαύρες Μερσεντές που μας περίμεναν στο αεροδρόμιο
κατάλαβα ότι το αλγερινό καθεστώς διαπνέεται από ένα μεσογειακό αυταρχισμό με
σοβιετική σάλτσα. Κι ότι εγώ ήμουν ένας πίθηκος σε χρυσό κλουβί». Μέσα στην
αλαζονεία του και τις αντιφάσεις του, ο Κον-Μπεντίτ παραμένει στα 52 του
χρόνια ένας ενδιαφέρων άνθρωπος. Δυναμικός και αυθόρμητος. Μ’ άλλα λόγια, ζωντανός.