ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Οι ιδέες του Ντ’ Αλέμα

Έλεος, σύντροφε Μάσσιμο ­ συγγνώμη, κύριε Ντ’ Αλέμα! Από ιδέες έχει επέλθει
κορεσμός. Μήπως θα μπορούσαμε να περάσουμε στην πράξη;

Μάσσιμο Ντ’ Αλέμα. Τις τελευταίες μέρες βρίσκεται σε πνευματικό οργασμό

ΚΟΣΜΟΪΣΤΟΡΙΚΑ πράγματα συμβαίνουν στην Ιταλία. «Πράγματα» γεννιούνται, «οίκοι
ιδεών» ανοίγουν, ενώ ο ανεπανάληπτος Μπόσι συλλαμβάνεται (διά της υποκλοπής
του τηλεφώνου του) να θέλει να καταλάβει την εξουσία με «μυδραλιοβόλα»! Κι αν
οι δηλώσεις του ηγέτη της Λέγκας προκαλούν ιλαρότητα, οι πρωτοβουλίες του
μεγαλύτερου κόμματος της Αριστεράς σχολιάζονται πάντα με ενδιαφέρον. Πώς να
βαπτιστεί, για παράδειγμα, το «Πράγμα 2», το μόρφωμα που θα προκύψει από το
συνέδριο των αριστερών δυνάμεων στη Φλωρεντία; Να το πούμε «κόμμα» ή θα
θεωρηθεί «καπέλο» του Ντ’ Αλέμα; «Συμμαχία» είναι πολύ κοινότοπο.
«Ομοσπονδία», πολύ σοβαρό. «Συνομοσπονδία», κάπως μεγαλοπρεπές. Να το
χαρακτηρίσουμε δημοκρατικό ή σοσιαλιστικό; Να υπάρχει η λέξη «αριστερά» ή
καλύτερα όχι; Και η Ευρώπη, πού να χωρέσουμε την Ευρώπη;

Ο χρόνος πιέζει, πρέπει να ετοιμαστούν οι εισηγήσεις, το συνέδριο αρχίζει την
ερχόμενη Πέμπτη. Πάνω στη σύγχυση, ο Ντ’ Αλέμα ανοίγει κι έναν «οίκο ιδεών»
στη Ρώμη. «Πρόκειται για ένα ίδρυμα όπου πρέπει να πάμε εμείς οι ίδιοι και να
στείλουμε και τα παιδιά μας, ένα ίδρυμα για τη διαμόρφωση των νέων ηγετικών
τάξεων», είπε ο γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος της Αριστεράς στο πυκνό
ακροατήριο που είχε συγκεντρωθεί την περασμένη Δευτέρα στη σχολή όπου
εκπαιδεύονταν παλιότερα τα στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος. Για να
προσθέσει σιβυλλικά: «Εναπόκειται δυστυχώς στη σημερινή Αριστερά σε όλη την
Ευρώπη να διαλύσει τις κοινωνικές και οικονομικές ακαμψίες που είχε
δημιουργήσει η προηγούμενη Αριστερά». Και γαία πυρί μειχθήτω.

Εν όψει της επίσημης χειροτόνησής του ως αυριανού πρωθυπουργού, ο Μάσσιμο Ντ’
Αλέμα τα δίνει όλα. Στρεφόμενος προς τα δεξιά του (τον Μπερλουσκόνι),
απαγγέλλει ένα στίχο από ένα τραγούδι του «Ουέστ Σάιντ Στόρι»: «Boy, boy,
crazy boy, get cool boy». Στρεφόμενος προς τα αριστερά του, επαναφέρει μια
παλιά πρόταση του αμερικανού νομπελίστα Τζέιμς Τόμπιν: να φορολογηθεί η
παγκόσμια διακίνηση κεφαλαίων και με τα έσοδα να δημιουργηθεί ένα Παγκόσμιο
Ταμείο για τις ανάγκες των φτωχών χωρών. Κάθε μέρα έχει μια ιδέα. Κάθε μέρα
αναλαμβάνει μια πρωτοβουλία.

Εν μέσω αυτού του πνευματικού οργασμού θα ήταν ίσως χρήσιμη μια άποψη που
διατυπώθηκε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Το πρόβλημα με τις αρχές και με
τις ιδέες, έγραφε πρόσφατα στο περιοδικό «Νέησιον» ο αμερικανός φιλόσοφος
Ρίτσαρντ Ρόρτυ, είναι ότι όλοι συμφωνούν μ’ αυτές. Έχετε συναντήσει κανένα
δεξιό που να σας πει ότι οι ανισότητες είναι απαραίτητες για τη σωστή
λειτουργία της οικονομίας; Η Αριστερά χρειάζεται σήμερα μια συμφωνία επί
συγκεκριμένων προγραμμάτων, όχι επί αφηρημένων αρχών. Προγραμμάτων για
καλύτερη υγεία και καλύτερη παιδεία, προγραμμάτων κατά της διαφθοράς.
Προγραμμάτων που να ανατρέψουν μια πεποίθηση που παγιώνεται όλο και
περισσότερο στις κοινωνίες μας: ότι το σύστημα είναι ισχυρότερο από εμάς, δεν
μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να το αλλάξουμε.