ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΤΕΡΜΑΛΗΣ Ζωντανεύει το αρχαίο Δίον

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Γραφείο Βόρ. Ελλάδας

Προτίμσε η συνάντηση να γίνει στο Δίον. Ήταν ο χρόνος που πίεζε, ήταν οι
υποχρεώσεις του πρωί πρωί στο χωριό της Πιερίας, ήταν που ενδόμυχα ήθελε να
μας δείξει ­ να καμαρώσει ­ το δημιούργημά του το σχετικά άγνωστο, μοναδικό
στην Ελλάδα, απέραντο Αρχαιολογικό Πάρκο που δημιουργεί στον ιερό χώρο των
αρχαίων Μακεδόνων, ήταν που… ­ δεν το ομολόγησε ­ εκεί είναι που νιώθει πιο
άνετα, πιο οικεία από οπουδήποτε αλλού.

Αρχαιολογικό Πάρκο. «Θα προτιμούσα να είμαι μόνιμος κάτοικος Δίου»

Ο καθηγητής (του ΑΠΘ), ο αρχαιολόγος, ο βουλευτής (Επικρατείας) προτιμά τους
συνεργάτες. Είναι πιο αποδοτικό, πιο «σταθερό» και… λιγότερο επικίνδυνο.

Ο κ. Δημήτρης Παντερμαλής είναι γνωστός στους φοιτητές του ­ του ΑΠΘ ­ όπου
διδάσκει επί σειρά ετών. Είναι γνωστός ­ ταυτισμένος σχεδόν με τις
αρχαιολογικές αποκαλύψεις στο Δίον, είναι λιγότερο γνωστός με την τρίτη του
ιδιότητα ­ αυτή του βουλευτή Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ ­ θέση που κατέλαβε πριν
από ενάμιση χρόνο αποδεχόμενος ουσιαστικά την πρόταση-τιμή του προέδρου του
Κινήματος, αλλά… «όχι, δεν προτίθεμαι να την διατηρήσω μπαίνοντας στη
διαδικασία διεκδίκησης της λαϊκής βούλησης με προεκλογικό αγώνα, ομιλίες,
συγκεντρώσεις, υποσχέσεις και… ρουσφέτια».

ΟΧΙ «ΕΥΚΑΙΡΙΑΚΟΣ»

Πανεπιστημιακός δάσκαλος, αρχαιολόγος-ανασκαφέας, βουλευτής: Δεν ενέχουν
πολυδιάσπαση όλες αυτές οι ιδιότητες σε συνύπαρξη;

«Ο τύπος του πολυδιασπασμένου μού είναι μάλλον απεχθής. Προσπαθώ να κρατώ
συνοχή και ­ κυρίως ­ να μην είμαι “ευκαιριακός”. Η πολυδιάσπαση είναι μάλλον
εξωτερική. Είναι ένα σύστημα συναρτήσεων που επέβαλα στον εαυτό μου. Μ’ αρέσει
η θεωρία αλλά και η πράξη. Ξέρω την αντινομία, την αντίφαση που υπάρχει, ξέρω
πως δεν είναι πάντα αρμονική η σύζευξη, αλλά… προσπαθώ να είμαι εύκαμπτος. Η
έδρα είναι η θεωρία, η πολιτική είναι η πρακτική, η αρχαιολογία, η ανασκαφή
είναι και τα δύο, είναι…».

Τα μάτια του λάμπουν. Θαρρώ πως θέλει να πει «η ζωή μου», το… «μεράκι μου»,
αλλά… «αποφεύγει τις καθολικές κρίσεις», λέει.

ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

­ Οι πνευματικοί άνθρωποι στην πλειονότητά τους αντιμετωπίζουν συνήθως ως
«απαξία» την πολιτική, τους ασκούντες αυτήν και κυρίως τον τρόπο που ασκείται…

«Οι πνευματικοί άνθρωποι κάνουν λάθος να ασκούν παγίως αρνητική κριτική.
Υπάρχει η πολιτική τού σχεδιασμού και της υλοποίησης.

Με την ιδιότητα του βουλευτή είδα επιτέλους το κράτος όχι πια ως θεατής από τα
παρασκήνια, αλλά… από μέσα. Η ιδιότητα του βουλευτή βοηθά ώστε να συμβάλεις
­ συχνά διορθωτικά ­ στα τεκταινόμενα. Ξέρετε, καμιά φορά “χαζεύω” στα
βουλευτικά έδρανα τους συναδέλφους. Είναι σαν ψηφιδωτό που παριστάνει την
ελληνική κοινωνία. Όλοι μας είμαστε ένας απ’ αυτούς… Είναι η εικόνα μας…».

Θεωρεί μάλλον απαραίτητο να συμπληρώσει πως εκτιμά αφάνταστα τη χώρα μας.

«Έχει μια αυθεντικότητα αυτός ο λαός ­ στοιχείο που μπορεί να σε κάνει
αισιόδοξο. Δεν έχει ξεφτίσει. Χρειάζεται να τον οδηγήσεις. Χρειάζονται μόνο
μικρές διορθωτικές κινήσεις».

Το πρόβλημα εξακολουθεί να υπάρχει. Ποιο 24ωρο; Του βουλευτή, του αρχαιολόγου-
ανασκαφέα, του πανεπιστημιακού δασκάλου, του συντονιστή των οργασμικών σχεδόν
εργασιών (φροντίζει για το… τσιμεντάρισμα, την ολοκλήρωση της προβλήτας στις
όχθες του ποταμού Βάφυρα, την πλακόστρωση, τις γέφυρες, να ‘ναι ημικυκλικά τα
παγκάκια γύρω από τις πηγές, να συγκρατηθεί το χώμα αλλά να φαίνεται το αρχαίο
τείχος, να… ξεβουλώσουν οι τουαλέτες του Μουσείου).

Οι συνεργάτες του δεν είναι απαραίτητα αρχαιολόγοι. Είναι ο υδραυλικός, ο
ξυλουργός, ο οικοδόμος, ο αρχιτέκτονας, ο μηχανικός, ο φωτογράφος, ο αγρότης,
ο… Του μιλούν στον ενικό, τον προσφωνούν «Δημήτρη», σε… ειδικές
περιπτώσεις «κυρ Δημήτρη», αλλά… μέχρι εκεί.

ΟΧΙ ΚΑΙ… ΠΡΕΦΑ

Εγκαταστάθηκε στο Δίον πριν από 28 χρόνια. Είναι γέννημα και «επίσημος»
κάτοικος Θεσσαλονίκης, συχνός επισκέπτης και… αναγκαστικός κάτοικος Αθηνών,
ταξιδευτής ­ εξ επαγγέλματος αλλά και εξ ανάγκης προσωπικής της Ευρώπης,
αλλά… «θα σας απαντήσω ειλικρινά, διευκρινίζει. Θα προτιμούσα να είμαι
μόνιμος κάτοικος Δίου».

­ Πάτε και στο καφενείο του χωριού;

«Καμιά φορά ναι, αλλά… δεν παίζω και πρέφα μαζί τους… Είναι η απόσταση που
σας έλεγα. Πρέπει να την κρατάς. Αλλιώς καταλύεται και το τελευταίο σκαλοπάτι
οικειότητας. Μετά γίνεσαι φίλος… Είμαι δικός τους, αλλά όχι φίλος.

Χρειάζεται πάντα μια μικρή απόσταση με τους ανθρώπους. Είναι όπως με την
όραση. Χρειάζεται μια απόσταση για να δεις σωστά. Αλλιώς, το είδωλο
παραμορφώνεται, το βλέμμα είναι μυωπικό…».

ΟΑΣΗ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Το βλέμμα του αλλάζει λίγο αργότερα στο αρχαιολογικό πάρκο των 2.000
στρεμμάτων που αναβιώνει στο Δίον ­ μια όαση φύσης και Ιστορίας στη βάση του
Ολύμπου, συνομιλεί σχεδόν με τις φραγκόκοτες στη λίμνη, κινείται στο χώρο σαν
έμπειρος χωρικός εξοικειωμένος με τη φύση και τα ζωντανά της, μπαίνει μέχρι
τις γάμπες στη λάσπη για να τραβήξει το δίχτυ που τοποθέτησαν κάποιοι χωρικοί
για να μαζέψουν τα ψάρια της λίμνης, τρώει με βουλιμία τη ζεστή ακόμη
πρασόπιτα που του έστειλε πεσκέσι η σύζυγος ενός εργάτη, μας διηγείται
ιστορίες και ανέκδοτα από το χωριό, μας μιλάει για τις… φουρκέτες από τα
μαλλιά γυναικών των ρωμαϊκών χρόνων που βρέθηκαν στις ανασκαφές των λουτρών
δίπλα σχεδόν από το ιερό της Ίσιδας στο Δίον…

Ο καθηγητής, αρχαιολόγος, ανασκαφέας, βουλευτής κ. Δημήτρης Παντερμαλής δεν
έχει συγκεκριμένο, σαφές και παγίως επαναλαμβανόμενο 24ωρο.

ΣΠΟΡ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

Κυνηγάει τις ώρες του μ’ ένα αεροπλάνο, υπερβαίνοντας συχνά το όριο ταχύτητας
στην εθνική οδό Θεσσαλονίκης – Κατερίνης, με το… σπορ αυτοκίνητο («μ’
αρέσει», απαντά αποστομωτικά και χαμογελά σαν παιδί που το έπιασαν να τρώει
από το απαγορευμένο γλυκό), αλλά… τις αφήνει να το «μαλακώνουν» περπατώντας
στα μονοπάτια του αρχαιολογικού χώρου του Δίου ανάμεσα σε βάτα, σκλήθρα, νερά
πεντακάθαρα από πηγές, ανάμεσα στα ίχνη Ιστορίας αιώνων που ο ίδιος αποκάλυψε.

«Δεν υπάρχει παρόν. Το σκεφτήκατε ποτέ; Με το που λέμε τώρα, η έννοια
καταλύεται προτού ολοκληρωθεί ο ήχος της λέξης… Υπάρχει μόνο παρελθόν και
μέλλον. Πρέπει να προλάβουμε. Η ζωή είναι κίνηση, εναλλαγή, συνεχής δράση. Η
πλήρης γαλήνη είναι… άλλο».