ΑΛΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Μαγικό ταξίδι στα σύννεφα

Ανεπανάληπτη η στιγμή όταν συναντάς την ανατολή καλοκαίρι, πάνω από τον Ατλαντικό

Έχει απογειώσεις και προσγειώσεις, αεροδιαδρόμους και αιφνίδια καιρικά
φαινόμενα, τυποποιημένες κινήσεις αλλά και απρόοπτα το 24ωρό του. Είναι τόσες
οι ομοιότητες, αλλά και οι διαφορές στις πτήσεις του ώστε το 24ωρό του να
είναι «εξίσου προβλέψιμο όσο και… απρόβλεπτο». Όπως και να ‘χει, ποτέ δεν
είναι ίδιο «αφού καμία πτήση δεν είναι πανομοιότυπη κάποιας προηγούμενης ή
επόμενης».ΤΟΝ ΞΕΚΟΥΡΑΖΕΙ το ταξίδι στα σύννεφα ­ έχει εναλλαγές, έχει
εκπλήξεις. Είναι ευλογία, το ομολογεί, να πετάς σούρουπο πάνω από το Αιγαίο
και να έχει μπουνάτσα. Και ανεπανάληπτη η στιγμή όταν «συναντάς» την ανατολή,
καλοκαίρι πάνω από τον Ατλαντικό ­ κάπου στις ακτές της Ευρώπης ­ και χειμώνα
κάπου ανάμεσα σε Γαλλία και Ιταλία. Αθεράπευτα ρομαντικός αλλά πραγματιστής, ο
κυβερνήτης της Ολυμπιακής Αεροπορίας Άλκης Χριστοδούλου ξέρει να συνδυάζει την
ασφάλεια με την μαγεία. Ένα ταξίδι με Μπόινγκ 747 είναι τελευταίως η ζωή του.
Από και προς Νέα Υόρκη, Καναδά ή Αυστραλία. Μεταφέροντας κάθε φορά «ένα μικρό
χωριό. Τετρακόσιους ανθρώπους! Αλλά και ό,τι πολυτιμότερο έχει ένας άνθρωπος:
την δική του ζωή…».

Η συμμετοχή στον ενδεχόμενο κίνδυνο είναι που κάνει το 24ωρό του τόσο
διαφορετικό από αυτό ενός άλλου επαγγελματία. Αλλά ο κίνδυνος είναι και το
μόνο που δεν επιτρέπει στον εαυτό του να σκέπτεται. Γιατί τον κίνδυνο ζωής
πρέπει να τον προβλέπεις ή να τον εξουδετερώνεις πριν καν γίνει ορατός…

Η πτήση για Νέα Υόρκη ξεκινά για τον Άλκη Χριστοδούλου από το… προηγούμενο
βράδυ. Πάρα πολλά εξαρτώνται από την προετοιμασία. Από απλές ανθρώπινες
κινήσεις: «Αν έχεις κοιμηθεί καλά, αν έχεις πιει αλκοόλ, αν έχεις πάρει κάποιο
φάρμακο που επηρεάζει το νευρικό σύστημα, αν είσαι ήρεμος, αν έχεις διαύγεια…».

Όλα πρέπει να έχουν εξελιχθεί στην καλύτερή τους εκδοχή. Γι’ αυτό και το
προηγούμενο βράδυ «είναι για έναν χειριστή αεροπλάνου κάτι σαν… απόσυρση σε
ξενοδοχείο. Το άλλοθι της άγνοιας δεν επιτρέπεται. Οι υποχρεώσεις που
απορρέουν από την άδεια πτητικής ικανότητας, είναι συγκεκριμένες…».

Τα πιθανά προβλήματα κάποιου εκ των τεσσάρων παιδιών του δεν θα απασχολήσουν
την βραδιά της προετοιμασίας. Ο Αλέξανδρος και ο Πάρις είναι μεγάλοι πια,
ξέρουν τους κανόνες. Αλλά και τα μικρότερα, η Άρτεμις και ο Ιάσονας, «θα πάνε
νωρίτερα για… ύπνο, να αποσυρθώ και εγώ με ηρεμία στα ιδιαίτερά μου». Όσο
για την σύντροφό μου, την Μαρία, γνωρίζει ακόμη καλύτερα «τι σημαίνει μια
δεκάωρη πτήση και όσες δυσκολίες κι αν έχει με την διδασκαλία των Μαθηματικών
της επομένης, θα συνδιαλαγεί με τον… εαυτό της!».

Το κακό με τον Άλκη Χριστοδούλου είναι «που από τα φοιτητικά χρόνια στη
Μαθηματική Σχολή και αργότερα από τα χρόνια της εκπαίδευσής μου στην Οξφόρδη,
έχω το κουσούρι να μη μπορώ να κοιμηθώ νωρίς. Παλεύω, λοιπόν, με τα μαξιλάρια
μου μέχρι να αποκοιμηθώ…».

Αφουγκράζεται το πρωί του θορύβους των παιδιών που ετοιμάζονται για το
σχολείο, αλλά από το κρεβάτι θα σηκωθεί γύρω στις 8.30 «που το μελίσσι έχει…
αποχωρήσει». Το πρωινό του, περιλαμβάνει σκέτο καφέ και… ειδήσεις. Για τον
καιρό που θα συναντήσει έχει ενημερωθεί αποβραδίς μέσω Ίντερνετ. Έτσι, λίγο
πολύ ξέρει τι θα συναντήσει στα σύννεφα…

ΑΠΟΓΕΙΩΣΗ

Δέκα παρά, είναι στον δρόμο για το αεροδρόμιο, αφού «έχω να διανύσω και τις
συμπληγάδες του Μετρό στη Μεσογείων! Αν οι συνθήκες είναι ευοίωνες, φθάνω σε
μία… ώρα στο αεροδρόμιο».

Θα παραδώσει τις αποσκευές και θα παρουσιασθεί στον χώρο πληρωμάτων.
Ακολουθούν άκρως επιβεβλημένες κινήσεις και ενημερώσεις σε συνεργασία με την
επιμελητεία πτήσεων, τον προϊστάμενο καμπίνας και το υπόλοιπο πλήρωμα. Θα
υπολογισθούν όλοι οι παράμετροι πτήσης, θα σχεδιασθούν το δρομολόγιο και οι
αεροδιάδρομοι, θα αποφασισθούν τα καύσιμα του Μπόιγκ και μισή ώρα πριν από την
εκκίνηση του αεροσκάφους θα βρίσκεται στη θέση του. Στον θάλαμο διακυβέρνησης.

Για ένα ακόμη ταξίδι: «Στην διάρκεια του τελικού ελέγχου γίνεται και η
επιβίβαση των επιβατών. Ποτέ μια πτήση δεν εξελίσσεται όπως η προηγούμενη. Οι
καιρικές συνθήκες δεν είναι ποτέ όμοιες, όπως και το βάρος του αεροσκάφους.
Ακόμη και οι άνθρωποι που είναι δίπλα σου, δεν είναι πάντα οι ίδιοι και έχεις
πάντα να κάνεις με διαφορετικές ψυχοσυνθέσεις.

Στη φάση της απογείωσης χρειάζεσαι την μεγαλύτερή σου διαύγεια και όλες τις
αισθήσεις σου στη μάξιμουμ απόδοση!».

ΑΓΡΑΝΑΠΑΥΣΗ…

Και ξαφνικά βρίσκεται στον αέρα. Λίγο πάνω από την Κόρινθο, μόλις το
αεροσκάφος ξεφεύγει από την τερματική περιοχή του αεροδρομίου, αρχίζει η
διαδικασία της … αγρανάπαυσης: «Τότε μπαίνεις σε έναν άλλο ρυθμό, αφού έχει
αναλάβει ο αυτόματος πιλότος και εσύ απλώς ελέγχεις και τον τροφοδοτείς με νέα
στοιχεία. Παραγγέλνεις, λοιπόν, καφέ και παρακολουθείς την ναυτιλία του
αεροσκάφους, ενημερώνοντας τα κέντρα των περιοχών πάνω από τις οποίες πετάς. Η
πτήση αποκτά και πάλι ενδιαφέρον όταν αλλάζει από το κοντρόλ κάποια
προσχεδιασμένη διαδρομή. Επεμβαίνεις περισσότερο αν στο ζητήσουν ή αν
παρουσιασθεί κάποια βλάβη…».

ΕΝΑΛΛΑΓΕΣ

Οκτώμισι με δέκα ώρες είναι η πτήση Αθήνας – Νέας Υόρκης. Οι εναλλαγές τού
«ουράνιου τοπίου, του φωτός και των χρωμάτων σού χαρίζουν ανεπανάληπτες
εικόνες. Το ταξίδι στα σύννεφα είναι πάντα μαγικό. Και ποτέ ίδιο…». Η
προετοιμασία για την κάθοδο στο αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης απαιτεί και πάλι
εγρήγορση και όλες τις αισθήσεις σε επιφυλακή: «Μπορεί να χρειασθεί να πετάς
μισή ώρα πάνω από την ευρύτερη περιοχή της Νέας Υόρκης μέχρι να πάρεις εντολή
καθόδου. Βλέπετε, έχουμε πια μεγάλη κίνηση και στους αεροδιαδρόμους! Αρχίζει
κάποια στιγμή η κλειστή διαδικασία καθόδου και προσγειωνόμαστε σε ένα από τα
πλέον πολυσύχναστα αεροδρόμια του κόσμου…».

Προσγειώνεται κυριολεκτικά όταν πατά τα πόδια του στο έδαφος, αφού «η
γραφειοκρατία και η τυπικότητα των αρχών του αεροδρομίου είναι απίστευτη. Αφού
υποστούμε όλα τα σχετικά τσεκαρίσματα θα βρεθούμε μέσα σε ένα λεωφορείο με
προορισμό την πόλη της Νέας Υόρκης σε μία ώρα τέτοιας αιχμής που η δική μας Λ.
Κηφισίας φαντάζει μάλλον… άδεια. Κάποια στιγμή, γύρω στις 11 ώρα Ελλάδας, θα
φθάσουμε και στο ξενοδοχείο…».

ΣΑΓΗΝΗ

Δεν είναι μια πόλη που αφήνει αδιάφορο τον Άλκη Χριστοδούλου η Νέα Υόρκη:
«Είναι μια πόλη που σε σαγηνεύει, όσο δύσκολος άνθρωπος κι αν είσαι. Έχει
σίγουρα κάτι για να σε δελεάσει. Μια καλή θεατρική παράσταση, ένα μουσείο, μια
έκθεση, φοβερές γκαλερί. Είναι αδύνατον να πλήξεις στη Νέα Υόρκη…».

Δύο 24ωρα αργότερα, η πτήση της επιστροφής ξεκινάει από Ν. Υόρκη για Αθήνα,
απόγευμα προς βράδυ. Όλα είναι διαφορετικά. Ένα άλλο 24ωρο αρχίζει. Και μια
ακόμη ανατολή ηλίου πάνω από τον Ατλαντικό ή κάπου ανάμεσα στην Γαλλία και την
Ιταλία, «κάτι θα έχει πάλι να σου δώσει…».

ΔΕΝ ΦΟΡΑ στολή ούτε καπέλο ή γραβάτα όταν το 24ωρό του δεν περιλαμβάνει πτήση.
Νιώθει τόσο άνετα με μπλου τζιν ή φόρμα τις ημέρες που χουζουρεύει στο σπίτι.
Τις ώρες που τα παιδιά λείπουν, μένει λίγο περισσότερο στο κρεβάτι, ακούει
ειδήσεις, χώνεται στις σελίδες ενός βιβλίου. Μια βόλτα και ουζάκι με φίλους
στη θάλασσα είναι από τις καλύτερες επιλογές του: «Το 24ωρο που ακολουθεί μετά
την επιστροφή από Ν. Υόρκη, είναι το 24ωρο της… αποκατάστασης του βιολογικού
σου ρυθμού. Είναι τέτοιες οι διαφορές στην ώρα, που θέλει χρόνο να
ξανακουρδίσεις το βιολογικό σου ρολόι. Όταν επιστρέφεις βέβαια από ταξίδι στην
Αυστραλία, που κρατάει 13 ημέρες με τους ενδιάμεσους σταθμούς, την παραμονή
και την επιστροφή, απαιτούνται πέντε τουλάχιστον 24ωρα για να επανέλθεις σε
φυσιολογικούς ρυθμούς!».

Τα απογεύματα, βέβαια, αναλαμβάνει όσα κάνει μόνη της η Μαρία τα 24ωρα που
εκείνος λείπει: «Την μεταφορά των παιδιών από και προς κολυμβητήρια,
φροντιστήρια, γήπεδα, χοροδιδασκαλεία… Πρέπει κάποιος να την ξαλαφρώσει και εκείνη…».

Το ψάρεμα αλλά και ο κήπος, ανήκουν στις αδυναμίες του. Καλλιεργεί
τριανταφυλλιές, διάφορα καλλωπιστικά, οπωροφόρα και… γκαζόν. Ένα ιστορικό ή
φιλοσοφικό βιβλίο είναι μία δελεαστική ανάπαυλα. Αυτή την περίοδο «ταξιδεύει»
στην Αρχαία Ελλάδα: «Όταν απουσιάζει το μελίσσι, ησυχαστήριο είναι όλο το
σπίτι. Διαβάζω όπου βρίσκομαι! Η βουή των παιδιών, κάποιες στιγμές μπορεί να
είναι εκνευριστική και κάποιες άλλες θεόσταλτη!».

Δεν σκέπτεται τους ανθρώπους του όταν βρίσκεται στον αέρα. Ίσως, λέει, δεν
κινδύνευσε ποτέ τόσο «ώστε να έρθουν αυτομάτως οι εικόνες τους στο μυαλό μου.
Στον αέρα, πρέπει να είσαι απόλυτα ψύχραιμος…».