ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Κοινή πορεία, αλλιώς θα κλάψουμε όλοι στο ΠΑΣΟΚ

Η αγαπημένη του ομάδα, ο Απόλλων Αθηνών, έπαιζε χθες εκτός Ριζούπολης, με
τον Πανηλειακό στον Πύργο.

Βεβαίως, τίποτα δεν θα τον εμπόδιζε να παρακολουθήσει την εξέλιξη του αγώνα
από το τρανζίστορ, αν δεν έπρεπε να παρευρίσκεται, την ίδια ώρα, στην κοπή της
πίτας του χωριού του…

Τα τελευταία χρόνια, τα κυβερνητικά του καθήκοντα έχουν στερήσει από τον Αλέκο
Παπαδόπουλο το δικαίωμα σε απλές απολαύσεις ή συνήθειες κάθε φυσιολογικού ­
δηλαδή μη «επώνυμου» ή υπεραπασχολημένου­ ανθρώπου. «Νομίζει ο κόσμος ότι το
να γίνει κανείς υπουργός έχει κάποια προνόμια. Η επωνυμία είναι ένα βαρύ
τίμημα. Δεν έχεις ούτε προσωπική ζωή ούτε και μια δυνατότητα ελευθερίας».

Και μπορεί μεν η οικονομία παλιότερα, η Δημόσια Διοίκηση σήμερα να κέρδισαν
έναν υπουργό, πλην όμως, το γήπεδο έχασε έναν τακτικό επισκέπτη. Το καφενείο
έναν φανατικό ταβλαδόρο. Το «Jimmy’s»… «δεν ξέρω, υπάρχει ακόμα στη
Βαλααωρίτου;», έναν καλό συζητητή. Η βιβλιοθήκη της Βουλής και οι δημοπρασίες
παλαιών εκδόσεων έναν μανιώδη βιβλιοδίφη. Και το πόνημα, που εδώ και καιρό
γράφει, για τον πολιτικό λόγο στη διάρκεια του Μεσοπολέμου, μετράει πλέον
μια-μια τις προστιθέμενες σελίδες.

ΤΑΒΛΙ ΚΑΙ ΜΕΤΡΙΟΣ

Το μόνο που αντιστέκεται στο πρόγραμμα πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης
του ­ πρώτου τη τάξει ­ υπουργού, είναι το καφενείο του Σούκα στη Δάφνη. Δεν
πρόλαβε να μπει μέσα, για μια παρτίδα τάβλι και έναν μέτριο ελληνικό φυσικά,
πριν από μια εβδομάδα, πρωινό Κυριακής, και ο κόσμος έπεσε πάνω του. «Τι
πάθατε μέσα στο ΠΑΣΟΚ και τσακώνεστε;». Τι κι αν τα γράφουν οι εφημερίδες…
«Έχω την εντύπωση ότι οι εφημερίδες πολλές φορές υπερβάλλουν στις διαπιστώσεις
τους». Έπρεπε να τ’ ακούσει από τον κόσμο. «Μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Είναι
μια προσλαμβάνουσα του κόσμου που αποδεικνύει πως θέλει αδιατάρακτη τη
λειτουργία της κυβέρνησης. Με ενοποιημένη δράση και χωρίς τον φόβο
διασπαστικών κινήσεων ή αμφιβολιών».

Στο κλίμα του καφενείου δεν χωρούσε άλλη απάντηση: «Εντάξει, αυτά είναι
προσωρινά. Όλα θα πάνε καλά». Οι αναλύσεις – εξηγήσεις για την κακή εικόνα
που, όλοι αποδέχονται, εμφανίζει η κυβέρνηση και για τη χαμηλότερη, από της
εκλογής του, δημοτικότητα του Πρωθυπουργού που πιστοποιούν οι δημοσκοπήσεις,
έμειναν για τη συνέντευξη. «Η πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα δεν έχει στόχο
την επίλυση των προβλημάτων, δεν παράγει πολιτική, αλλά κατά κύριο λόγο
παραπολιτική. Καμία κυβέρνηση στην Ελλάδα δεν ευτύχησε μετά τη γοητεία της
εκλογικής της νίκης να έχει μια σταθερότητα όσον αφορά την απήχησή της. Τα
τελευταία χρόνια προσπερνούσαμε τα σοβαρά προβλήματα της χώρας, αγοράζοντας
πολιτικό χρόνο. Αυτά τα προβλήματα έχουν συσσωρευτεί και έχουν καλλιεργηθεί
ολόκληρες προσδοκίες για την κυβέρνηση Σημίτη να τα ξεπεράσει, γιατί
διαφορετικά η πολιτική, οικονομική και κοινωνική μας σύμπλευση με την Ευρώπη
διακυβεύεται. Δεν έχει περιθώριο η κυβέρνηση να μη δώσει λύσεις. Και οι λύσεις
αυτές απαιτούν αποφάσεις επώδυνες για τα χιλιάδες μικροσυμφέροντα που έχουν
επικαθήσει στον κορμό του ελληνικού κράτους».

Η ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΣΗΜΙΤΗ

Για τον Πρωθυπουργό είναι κατηγορηματικός: «Είναι αφελέστατοι εκείνοι που
πιστεύουν ότι μπορούν να αποδυναμώσουν το δικαίωμα και την υποχρέωση που έχει
ο Κ. Σημίτης να κυβερνήσει τη χώρα και να πάρει τις μεγάλες αποφάσεις ή να
απομειώσουν την όποια πολιτική του δύναμη. Εμείς θα κριθούμε ως κυβέρνηση από
το συνολικό αποτέλεσμα στο τέλος της τετραετίας».

Δεν δείχνει να ανησυχεί από το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να χάνει τους
παραδοσιακά κοινωνικούς του συμμάχους. «Κοιτάξτε. Κάθε εποχή έχει τις δικές
της συμμαχίες και αιτήματα. Το εκλογικό σώμα είναι μια κινούμενη άμμος.
Βεβαίως και το ΠΑΟΣΚ εκπροσωπεί τα συμφέροντα συγκεκριμένων τάξεων, αλλά
προέχει η υποχρέωση να πάει συνολικά τη χώρα μπροστά».

Εθνικές εκλογές. Θα γίνονται σε δύο ημέρες. Το Σάββατο θα ψηφίζουν οι ετεροδημότες στον τόπο κατοικίας και την Κυριακή οι υπόλοιποι. Το νομοσχέδιο θα κατατεθεί στα μέσα Φεβρουαρίου

Δεν εθελοτυφλεί. Αναγνωρίζει ότι οι εσωκομματικές τριβές που υπάρχουν μέσα στο
ΠΑΣΟΚ, η εικόνα των δύο κομμάτων, «τους υπεύθυνους για την οποία θα μπορούσε
ίσως κανείς να αναζητήσει και από τις δύο πλευρές», επηρεάζει δυσμενώς τα
πράγματα. Παραδέχεται ότι οι πληγές του Συνεδρίου δεν έχουν ακόμα επουλωθεί.
Όμως θεωρεί καταστροφική την αντίληψη ορισμένων να πιστεύουν ότι μπορούν να
συντηρήσουν τις διαιρέσεις. «Σημασία έχει, από κάποια στιγμή, διατηρώντας ο
καθένας τις απόψεις του να μπορεί να ενοποιεί τις πολιτικές και να τις
στηρίζει. Αυτό το οφείλουν οι πάντες απέναντι στον ελληνικό λαό. Εκείνο που
θεωρώ όμως μελαγχολικό είναι να αναγορεύονται οι δευτερεύουσες, σε αξία, για
μένα, ενδοκομματικές θέσεις σε πρωτεύουσες. Και βεβαίως να δημιουργούν ένα
κλίμα αποσταθεροποίησης που δεν ευνοεί την προώθηση του κυβερνητικού έργου».

ΕΝΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΘΕΣΕΩΝ

Δεν θεωρεί πως ­ πέρα από τους πολιτικούς όρους ­ η έλλειψη ψυχικής επαφής
μεταξύ των στελεχών του ΠΑΣΟΚ είναι ένα γενικευμένο φαινόμενο. Φοβάται όμως ­
τονίζοντας ότι θα πρόκειται περί μεγάλου λάθους ­ ότι οι επιμέρους αντιθέσεις
θα ενταθούν τους επόμενους μήνες «και εν όψει των δημοτικών εκλογών και μιας
νοοτροπίας που έχει να κάνει με τη νομή της πολιτικής εξουσίας». Προτείνει
«συνένωση και κοινή πορεία για να μη μείνει η χώρα πίσω», γιατί τότε… «θα
κλάψουν όλοι εις τις όχθες του ποταμού Βαβυλώνος».

Σε οτιδήποτε και αν ερωτάται επιδεικνύει μονίμως μιαν εμμονή: ότι η χώρα
χρειάζεται εξυγιαντικές παρεμβάσεις για να αντέξει στον αδυσώπητο διεθνή
ανταγωνισμό. «Σ’ αυτήν τη χώρα είναι δεκάδες χιλιάδες τα ­ νομιμοποιημένα
πολλές φορές ­ συμφέροντα που απομυζούν, έως λεηλατούν, το έρμο κράτος. Γι’
αυτό και χρειάζονται τεράστιες αλλαγές στο σύστημα της κρατικής λειτουργίας
και μια διαφορετική προσέγγιση στη λειτουργία του οικονομικού μας συστήματος».

Μ’ αυτή την έννοια θεωρεί ότι η τροπολογία για τις ΔΕΚΟ (που σήμερα συζητείται
στη Βουλή) είναι η «σημαντικότερη εξυγιαντική μεταρρυθμιστική παρέμβαση στη
μεταπολεμική ιστορία της χώρας που έπρεπε να έχει γίνει εδώ και καιρό». Για να
επιζήσουν οι δημόσιες επιχειρήσεις «πρέπει να μπει το μαχαίρι βαθιά στο
κόκαλο, πρέπει να ταρακουνηθεί το σύστημα. Όλα αυτά όμως πρέπει να γίνουν με
αποφασιστικότητα και ορθολογισμό», λέει, αν και δέχεται εμμέσως ότι οι
χειρισμοί θα μπορούσαν να ήταν καλύτεροι.

Όταν ερωτάται αν επιμένει στη συνταγή του ισχυρού δημοσιονομικού σοκ που είχε
προτείνει κάποτε, υπενθυμίζει ότι αυτό το είχε κάνει ως υπουργός Οικονομικών,
αρνούμενος κάθε σημερινό σχόλιο επί της οικονομίας. Διευκρινίζει, όμως, ότι
«μιλάει πλέον για ένα ισχυρό συνολικό μεταρρυθμιστικό σοκ στην πατρίδα μας που
θα μπορέσει να την απογειώσει. Ζούμε στο 2000. Δεν είμαστε μοναχικοί
καβαλάρηδες, τύπου Λούκι Λουκ».

ΠΡΟΣΤΡΕΧΕΙ συχνά σε αποφθέγματα της ελληνικής ή της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Για την περίπτωση, θεώρησε ως πλέον κατάλληλο το… «ο άνθρωπος δεν νικιέται
ποτέ, πεθαίνει μόνον» από το βιβλίο «Ο γέρος και η θάλασσα» του Χεμινγουέι.
Έσπευσε να το αποκρυπτογραφήσει: «Καμιά μάχη δεν είναι χαμένη. Οι μάχες
κερδίζονται». Το δικό του απόφθεγμα αφορά τη μάχη της ΑΘήνας και την κυρία
Μαρία Δαμανάκη.

Δεν άφησε να πέσει κάτω το υπονοούμενο ότι είναι από τα λίγα στελέχη του
ΠΑΣΟΚ, που δεν έχει εκφραστεί δημοσίως για την απόφαση του ΠΑΣΟΚ να στηρίξει
την υποψηφιότητα Δαμανάκη. «Δεν ερωτήθην. Συνήθως, ερωτάτε τους εισερχομένους
και εξερχομένους από την Χαριλάου Τρικούπη»… Τώρα όμως που ήρθε η σειρά
του… «Είναι μια επιλογή, την οποία οφείλουν να στηρίξουν και θα στηρίξουν ­
και ουαί κι αλίμονον αν δεν το κάνουν ­ όλα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Οι
διατυπωμένες, εδώ και καιρό, γκρίνιες πρέπει να μετασχηματιστούν σε ενεργή υποστήριξη».

Έχει περιθώρια να κερδίσει η κ. Μαρία Δαμανάκη; «Εξαρτάται από την πορεία του
επόμενου οκταμήνου, όσον αφορά και την πολιτική παρουσία του ΠΑΣΟΚ και την
ανάδειξη των προβλημάτων της πρωτεύουσας. Χρειάζεται αγωνιστικότητα, συνέπεια
και σοβαρότητα».

Δεν νομιμοποιείται, λέει, ως υπουργός Εσωτερικών να εκφράσει άποψη για τον
Δημήτρη Αβραμόπουλο. «Θα τον κρίνουν οι Αθηναίοι». Αποκρούει, όμως, μετά
βδελυγμίας τις φήμες ότι «αντάλλαξε» την υποστήριξη του δημάρχου Αθηναίων στον
«Καποδίστρια» με την κατάθεση τροπολογίας, που επανακηρύσσει εκλογές σ’ έναν
δήμο στην περίπτωση που ένας δήμαρχος παραιτηθεί στο μέσον της θητείας του.
«Πρόκειται για μια φιλολογία πάρα πολύ χαμηλού επιπέδου, από ανθρώπους που
νομίζουν πως πολιτική είναι αυτό που βλέπουν τα μάτια τους μόνο σε απόσταση
ενός μέτρου. Δεν θα εισηγούμην ποτέ την ψήφιση μιας τέτοιας διάταξης, γιατί
δεν μπορεί να αναστατώνεται η ζωή ενός μεγάλου δήμου, όταν ο επικεφαλής του
παραιτείται. Δεν γίνεται πουθενά στον κόσμο».

Θεωρεί πρόωρο να αρχίσουμε από τώρα τις εκτιμήσεις επί των άλφα ή βήτα
αποτελεσμάτων των νομαρχιακών και δημοτικών εκλογών, τις οποίες φυσικά δεν
θεωρεί ότι θα αποτελέσουν δημοψήφισμα για τη γενικότερη πολιτική της
κυβέρνησης. «Τα συμπεράσματα θα είναι μεικτά. Πιστεύω ­ και δεν το λέω ως
ευσεβή πόθο ­ ότι η πολιτική της κυβέρνησης θα δικαιωθεί διότι, πέρα από τις
γκρίνιες, οι πολίτες σε στιγμές ηρεμίας βάζουν τα πράγματα στη ζυγαριά και…
κάνουν το ταμείο».

Ειδήσεις δεν βγάζει για τις δημοτικές εκλογές, με υπερηφάνεια όμως σπεύδει να
ανακοινώσει ότι μετά κυοφορία κάποιων χρόνων το νομοσχέδιο για τον
εκσυγχρονισμό των εκλογικών διαδικασιών βρίσκεται προ των πυλών της Βουλής.
Πρόκειται για το νομοσχέδιο που δίνει το δικαίωμα στους ετεροδημότες να
ψηφίζουν, στις εθνικές εκλογές, στον τόπο κατοικίας τους. Οι εκλογές θα
γίνονται σε δύο ημέρες: Σάββατο οι ετεροδημότες, Κυριακή οι υπόλοιποι. «Όσο κι
αν ψάξαμε, δεν βρήκαμε άλλη εναλλακτική λύση και μ’ αυτήν την πρόταση θα
θέσουμε το θέμα στη Διακομματική Επιτροπή στα μέσα Φεβρουαρίου».

ΕΧΕΙ κουραστεί, λέει, να το επαναλαμβάνει. Η κυβέρνηση δεν συζητά θέμα
εκλογικού νόμου. «Δεν θέλουμε να δημιουργήσουμε μία ατμόσφαιρα εκλογολογίας,
που αντιβαίνει στην προώθηση του κυβερνητικού έργου. Ο τόπος θέλει ηρεμία.
Υπάρχει εκλογικός νόμος, που, σας υπενθυμίζω, λειτούργησε επιτυχώς για το
ΠΑΣΟΚ ήδη δύο φορές».

Οι ερωτήσεις είναι πιεστικές. Δεν συζητά η κυβέρνηση τώρα. Αύριο όμως; «Δεν
κάνω και δεν πρέπει να κάνω καμία δήλωση. Υπάρχει νόμος δημοσιευμένος. Αν
γίνουν, φερ’ ειπείν, ξαφνικές εκλογές, δεν θα υπάρχει δυνατότητα αλλαγής». Και
αν δεν γίνουν; Το θεωρεί αυτονόητο και θεωρητικά μη αποκλειστέο. «Πρόκειται
για θέματα με τα οποία ενδεχομένως η κυβέρνηση να ασχοληθεί σε κάποιους άλλους χρόνους»…

ΔΗΜΟΣΙΟ

ΕΙΝΑΙ ΤΟ επόμενο στοίχημά του. Μιλάει με πάθος για τις μεγάλες αλλαγές στη
δομή της λειτουργίας του κράτους. «Κεντρικός στόχος είναι τα υπουργεία να
μετατραπούν σε επιτελικά υπουργεία ελέγχου, ώστε να πάψει το απαράδεκτο
φαινόμενο συναλλαγής εντός των υπουργείων. Η περιφέρεια θα ενδυναμωθεί σε
αυτοτελή διοικητική μονάδα σε έναν παρθένο χώρο που δεν είναι ακόμα
διαβρωμένος. Και στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, που είναι ένας επιτυχημένος
θεσμός, θα εισαχθούν λειτουργικά συστήματα που θα τη διευκολύνουν στην άσκηση
της Δημόσιας Διοίκησης».

Όσον αφορά τη Δημόσια Διοίκηση… «Ο νέος δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας θα
βοηθήσει να εμπεδωθεί ένα αίσθημα ευθύνης, ώστε να πάψει η Δημόσια Διοίκηση να
είναι εξαρτώμενη από την πολιτική και συνδικαλιστική εξουσία. Οι δημόσιοι
υπάλληλοι είναι υπό κατηγορία, πολλές φορές άδικα. Υπάρχουν ικανότατοι
υπάλληλοι, πατριώτες, υπάρχει όμως και μεγάλη φύρα, προϊόν της λειτουργίας του
πολιτικού συστήματος. Όταν κάποιος μπαίνει από το παράθυρο, η ψυχολογία του
είναι η ψυχολογία του λάθρα βιώσαντος».

Υπενθυμίζει το μεγάλο επίτευγμα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για τα αντικειμενικά
και αξιοκρατικά κριτήρια του νόμου για τις προσλήψεις. Και επαναλαμβάνει ότι
οι προσλήψεις στο Δημόσιο για το 1998 θα γίνουν με το σταγονόμετρο. «Το
Δημόσιο δεν μπορεί να είναι καταφύγιο ανεργίας. Χρειάζεται εξειδικευμένους
ανθρώπους για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις απαιτητικές και μεταβαλλόμενες
ανάγκες της εποχής μας».

«ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ»

Προσλήψεις με το σταγονόμετρο και μετατάξεις μετά το καλοκαίρι. «Δεν υπάρχουν
κεκτημένα. Ένα κεκτημένο είναι νομιμοποιημένο. Το δημόσιο συμφέρον και τα
κατοχυρωμένα από το νόμο και το Σύνταγμα κεκτημένα των υπαλλήλων». Αυτό δεν
σημαίνει ότι δεν θα επιδειχθεί ευαισθησία και δεν θα ληφθούν υπόψη
διαμορφωμένες οικογενειακές και κοινωνικές ανάγκες των υπαλλήλων. «Θα γίνουν
ρεαλιστικές προσεγγίσεις».

Ο υπουργός Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης τάσσεται υπέρ της δημιουργίας
διυπουργικών κλάδων υπαλλήλων και ανακοινώνει ως σημαντική καινοτομία του νέου
δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα τη δυνατότητα να επιλέγονται οι διευθυντές ενός
υπουργείου και από άλλα υπουργεία. Θεωρεί όμως πρόωρο, ως θέμα που χρειάζεται
πολλή μελέτη, την υιοθέτηση της πρότασης Σπράου για τη δημιουργία Σώματος
Ανώτατων Στελεχών Δημόσιας Διοίκησης και από τον ιδιωτικό τομέα. «Το
διοικητικό σύστημα στην Ελλάδα αυτήν τη στιγμή είναι αμφίβολο αν επιτρέπει μια
τόσο σημαντική καινοτομία».