Παγόβουνο… βότκα!

Παγωμένη προϊστορία. Η μοίρα των παγόβουνων είναι να μετατραπούν σε βότκα

Η ταινία «Τιτανικός» έφερε και πάλι στην επικαιρότητα τα παγόβουνα,
παρουσιάζοντας έναν αθώο όγκο πάγου ως όργανο μαζικής καταστροφής. Αλλά, εκτός
από το στίγμα του δολοφόνου που έδωσε στα παγόβουνα η τραγωδία του
«Τιτανικού», το μέλλον τούς επιφυλλάσσει και άλλο ρόλο: ο Καναδάς έδωσε άδεια
για την εμπορική εκμετάλλευση των παγόβουνων, επιτρέποντας την μετατροπή τους
σε… βότκα.Η ΙΔΕΑ της μετατροπής των παγόβουνων σε βότκα βασίζεται στην
θεωρία ότι το νερό τους είναι το πιο καθαρό, το πιο διαυγές και το λιγότερο
μολυσμένο που υπάρχει στον κόσμο. Έπεσε σαν χιόνι πριν από 100.000 χρόνια σ’
έναν παγετώνα της Αρκτικής, αιώνες πριν τα εργοστάσια αρχίσουν να «παράγουν»
την όξινη βροχή, σε μια εποχή που το μοναδικό πράγμα το οποίο θα μπορούσε να
ρυπάνει το περιβάλλον ήταν ένα ταξιδιάρικο θαλασσοπούλι. Στη συνέχεια
μετατράπηκε σε πάγο, συμπιεσμένο από το βάρος του νέου χιονιού που
συσσωρευόταν από πάνω του. Κάθε χρόνο, μετακινιόταν λίγα μέτρα από τον
παγετώνα, μέχρι που έπεσε τελικά στη θάλασσα. Από τότε αυτός ο ψυχρός άμορφος
όγκος παγωμένης προϊστορίας, παραδέρνει στα καναδικά νερά, περιμένοντας τη
στιγμή που θα μεταβληθεί στην πιο αγνή βότκα που κυκλοφόρησε ποτέ στην αγορά,
με την ονομασία «Βόρεια Βότκα».

Η εταιρεία εκμετάλλευσης των παγόβουνων προσβλέπει και στις πωλήσεις πάγου από
παγόβουνα. Ο πάγος αυτός αναβράζει λίγο καθώς λιώνει, επειδή περιέχει
μικροσκοπικές φυσαλλίδες παγιδευμένου αέρα. Πάρτε βαθιά αναπνοή και ο αέρας
όπως ήταν πριν από 100.000 χρόνια θα εισχωρήσει στους πνεύμονές σας.

Όμως, παρά την εκμετάλλευση, δεν θα παρουσιαστεί έλλειψη παγόβουνων ­
τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Η Διεθνής Περίπολος των Πάγων, που ιδρύθηκε το 1912
αμέσως μετά το ναυάγιο του «Τιτανικού», καταγράφει 466 παγόβουνα στον Βόρειο
Αντλαντικό τον χρόνο. Αυτήν τη χρονιά, ο αριθμός τους ανήλθε σε 1.000.

Και δεν αποκλείεται να πλήξουν σύντομα την Βρετανία. Υπό φυσιολογικές
συνθήκες, η μεγαλύτερη απόσταση που μπορούν να διανύσουν είναι τα 2.000 μίλια,
αλλά οι επιστήμονες πιστεύουν ότι μέσα στην επόμενη πεντηκονταετία τα
παγόβουνα ίσως εγκατασταθούν γύρο από την Βρετανία, καθώς το φαινόμενο του
θερμοκηπίου, που αυξάνει την θερμοκρασία του πλανήτη μας, ρίχνει όλο και
περισσότερα στη θάλασσα.

ΟΛΑ ΤΑ παγόβουνα δεν έχουν τον ίδιο «χαρακτήρα». Τα περισσότερα βόρεια
παγόβουνα είναι παθητικά σε σύγκριση με τα νότια ­ τα παγόβουνα της
Ανταρκτικής. Τα βόρεια παγόβουνα αποσπώνται από τους παγετώνες και
παγιδεύονται στα στενά γύρω από την Γροιλανδία. Μόνο τα μικρά ­ μήκους 70-100
μέτρων ­ φθάνουν μέχρι τον ωκεανό και λιώνουν μέσα σε δύο-τρεις μήνες. Αλλά τα
παγόβουνα της Ανταρκτικής είναι γιγαντιαία. Όπως εκείνο που αποκολλήθηκε από
τον παγετώνα Ρος τον Φεβρουάριο του 1995 και ζύγιζε 400.000.000.000 τόνους. Θα
μπορούσε να προμηθεύσει το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πόσιμου ύδατος επί ένα
χρόνο. Ταξίδευε με ταχύτητα δέκα μιλίων την ημέρα, πριν προσαράξει στα ανοιχτά
των νήσων Φόκλαντ, όπου βρίσκεται ακόμα. Λέγεται ότι θα παραμείνει εκεί για
άλλα δέκα χρόνια.

Για την ναυσιπλοΐα, τα μικρά παγόβουνα είναι τα πλέον επικίνδυνα. Η Διεθνής
Περίπολος Πάγου προσπάθησε να βρει αποτελεσματικούς τρόπους για την
εξουδετέρωσή τους. Δοκίμασε τορπίλες, νάρκες και βόμβες βυθού. Στην δεκαετία
του 1950, τα βομβάρδιζαν ­ αλλά ανακάλυψαν ότι χρειάζονταν 2.000 τόνοι
τρινιτροτολουόλης ή δύο εκατομμύρια τόνοι πετρέλαιο ­ για να τα λιώσουν.
Δοκίμασαν ακόμα να τα βάψουν μαύρα, έτσι ώστε να απορροφούν περισσότερο ηλιακό
φως και να λιώνουν πιο γρήγορα. Αλλά ούτε αυτό το τέχνασμα έπιασε.