Η πόρτα της Κόλασης

Η ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ προειδοποίηση της επιστημονικής κοινότητας για τη συνεχιζόμενη
καταστροφή των δασών, των ποταμών, των λιμνών, της στιβάδας του όζοντος και
τις επαπειλούμενες τραγικές συνέπειες στο φυσικό περιβάλλον και στην υγεία των
ανθρώπων, διατηρεί στην επικαιρότητα το μείζον ίσως πρόβλημα της εποχής. Το
διαρκή και παράλογο βιασμό της φύσης και την επερχόμενη με απόλυτη βεβαιότητα
τραγωδία της περιβαλλοντικής καταστροφής. Ο Υπερόπτης – Άνθρωπος αγνοεί
εξακολουθητικά τη φύση που τον γεννά, τον θρέφει και τον αναπαράγει και
επιχειρεί αδιάκοπα να την υπερβεί με τα τεχνολογικά του επιτεύγματα. Και
οδηγείται, χωρίς να συνετίζεται, στο φρικαλέο ακρωτηριασμό της, στο όνομα της
«ανάπτυξης» και της τεχνολογικής εξέλιξης.

Όμως τώρα η φύση τιμωρεί και εκδικείται. Τώρα ο Άνθρωπος και ο σύγχρονος
«πολιτισμός» του εισπράττουν τις συνέπειες του παραλογισμού, τα επακόλουθα της
υπερβατικής τους αδυναμίας, τα επίχειρα της υπεροψίας τους. Η «τρύπα» του
όζοντος τείνει να μεταβληθεί στην πόρτα της Κόλασης που την ανοίγει,
σπρώχνοντας με αφροσύνη, η Ανθρωπότητα, για να οδηγηθεί στην απόλυτη και
ολοκληρωτική καταστροφή της.

* Πότε επιτέλους θα αντιληφθούμε ότι η Γη δεν μπορεί να θρέψει τα 12
δισεκατομμύρια ψυχές που θα την κατοικούν το 2050 αν συνεχιστεί ο σημερινός
ρυθμός αύξησης του πληθυσμού;

* Πότε επιτέλους θα συνειδητοποιήσουμε πως η συνέχιση του σημερινού ρυθμού
καταστροφής των τροπικών δασών θα εξαφανίσει, μέχρι τα μέσα του επόμενου
αιώνα, τα 10 από τα 30 δισεκατομμύρια στρέμματα και θα στερέψει η ατμόσφαιρα
από το οξυγόνο για την ανάσα μας;

* Δεν συγκλονίζει κανέναν το γεγονός ότι μέσα στα επόμενα 30 χρόνια κάθε χρόνο
θα εξαφανίζονται 15.000-50.000 είδη ζωής (40-140 κάθε μέρα) από την καταστροφή
των βιοτόπων τους;

Κλείνουμε τα μάτια μας μπροστά στη διαπίστωση της συνεχούς καταστροφής των
λιμνών από τις αποξηράνσεις ή τη μόλυνση. Μόνο στη Σουηδία 1.800 λίμνες είναι
ήδη νεκρές, ενώ 9.000 στις ΗΠΑ βρίσκονται υπό άμεση απειλή και η λίμνη Αράλη
στην πρώην ΕΣΣΔ εξατμίζεται από την εκτροπή της ροής των ποταμών.

Αδιαφορούμε για την απονέκρωση του 10% των ποταμών από τα ανθρώπινα και
βιομηχανικά λύματα. Ο Ρήνος, ο Βόλγας, που αποτελούσαν τροφοδοτικές αρτηρίες
ζωής στον γήινο κορμό, έχουν μετατραπεί σήμερα σε βρώμικους και επικίνδυνους
αποχετευτικούς αγωγούς.

Κι αν όλα τούτα δεν συγκινούν κανέναν, η παγκόσμια κοινότητα δεν μπορεί, δεν
έχει το δικαίωμα να μένει βουβή, ασυγκίνητη και αναποτελεσματική μπροστά στον
εφιαλτικό θάνατο 40.000 παιδιών την ημέρα κάτω των 5 χρόνων.

Ποιος δικαιούται να αδιαφορεί για τα 14.000.000 παιδιών που πεθαίνουν κάθε
χρόνο από δίψα και ασιτία, περιβαλλοντικές καταστροφές, αρρώστιες που
προκαλούνται από τον κατ’ εξακολούθηση βιασμό της φύσης.

Και εν τέλει, αντιγράφοντας τον αξέχαστο Κορνήλιο Καστοριάδη, «… πρέπει να
αντιληφθούμε ότι το πρόβλημα δεν είμαι μόνο η μη αντιστρεπτή διασπάθιση των
αναντικατάστατων πόρων και μέσων. Είναι και η ανθρωπομορφική καταστροφή των
ανθρώπινων όντων, που μετατρέπονται σε παραγωγικά και καταναλωτικά ζώα, σε
αποχαυνωμένους ζάπερ. Είναι και η καταστροφή του ζωτικού τους περιβάλλοντος».

Η παγκοσμιότητα του προβλήματος και η έκτασή του δεν επιτρέπουν αδράνεια,
εφησυχασμό, πολύ περισσότερο αδιαφορία. Τούτο σημαίνει συνενοχή. Οφείλουμε να
κατανοήσουμε πως ο καθένας μας με την ατομική του στάση και συμπεριφορά αλλά
και με τη συλλογική μας δράση, πρέπει και μπορούμε να επηρεάσουμε την εξέλιξη
των πραγμάτων προς θετική κατεύθυνση. Πρέπει και μπορούμε να αντιστρέψουμε την
καταστροφική για τον άνθρωπο και το περιβάλλον πορεία. Γιατί το πρόβλημα δεν
είναι στενά επιστημονικό, οικολογικό ή οικονομικό, αλλά βαθύτατα πολιτικό.

Ο αγώνας ενάντια στην οικολογική καταστροφή δεν έχει τα χαρακτηριστικά της
«βουκολικής υπεράσπισης της φύσεως», όπως σημειώνει και πάλι ο Κορν.
Καστοριάδης. Είναι αγώνας που έχει ως στόχο τη «διάσωση του ανθρώπου και του
φυσικού του περιβάλλοντος»!

Σ’ αυτόν τον αγώνα που τον οφείλουμε στις γενιές που προϋπήρξαν και κύρια σ’
αυτές που θα μας ακολουθήσουν, η απουσία πρέπει να καταγράφεται όχι απλά ως
αδικαιολόγητη. Καταλογίζεται ως βαρύτατα εγκληματική ενάντια στο ανθρώπινο γένος.

aO Φραγκλίνος Γ. Παπαδέλλης είναι βουλευτής στον Νομό Λέσβου, μέλος της Κ.Ε.
του ΠΑΣΟΚ, επ. καθηγητής Παιδιατρικής.