Η επιτυχία μού έφερε άγχος

Έκπληκτος αντιμετώπισε τα φώτα της δημοσιότητας, πριν από μερικούς μήνες,
όταν δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα των Γενικών Εξετάσεων για τους εισακτέους
στα Πανεπιστήμια. Ο «Πρώτος των πρώτων» ­ όπως τον αποκαλούσαν όλοι ­
Γεράσιμος Λασκαράτος ξαφνικά έβλεπε, επί μία εβδομάδα, το πρόσωπό του στα
εξώφυλλα των εφημερίδων και στα δελτία ειδήσεων.

«Πρώτος των πρώτων». Έτσι αποκαλούσαν όλοι τον Γεράσιμο Λασκαράτο, μετά τη μεγάλη του επιτυχία να εισαχθεί πρώτος στην Ιατρική Αθηνών, στις περασμένες Πανελλήνιες Εξετάσεις. Ο ίδιος δηλώνει σήμερα ότι η επιτυχία δεν τον άλλαξε

ΓΕΜΑΤΟΣ ηρεμία και σταθερότητα σήμερα, πρωτοετής φοιτητής στην Ιατρική Σχολή
Αθηνών, ο Γεράσιμος πιστεύει ότι «είναι κυρίως εξωτερικά πράγματα που έχουν
αλλάξει στη ζωή μου. Εγώ ο ίδιος και οι στόχοι μου παραμένουν αναλλοίωτοι»…

Ο Γεράσιμος δεν φοράει πλέον γυαλιά· τα έχει αντικαταστήσει με ένα ζευγάρι
φακούς επαφής. Τη θέση του σχολικού λεωφορείου έχει πάρει ένα αυτοκίνητο που
οδηγεί «όποτε δεν είναι συμφέρον να πάω με τα πόδια ή με λεωφορείο» ­ όπως ο
ίδιος λέει και τα πακέτα των βιβλίων Δεύτερης Δέσμης έχουν αντικατασταθεί από
πανεπιστημιακά συγγράμματα. Τίποτε δεν θυμίζει την κατάσταση που επικρατούσε
πέρυσι, χρονιά των Πανελληνίων Εξετάσεων, στη ζωή και το σπίτι του Γεράσιμου.
Τίποτε, εκτός ίσως από το αυστηρό πρόγραμμα μελέτης, που ο ίδιος έχει θέσει
στον εαυτό του και ακολουθεί πιστά, ιδίως σε εξεταστική περίοδο όπως είναι ο Ιανουάριος.

Δείχνει σκεπτικός ως προς το εάν έχει τώρα, ως φοιτητής, μεγαλύτερη ελευθερία
απ’ όση ακόμη και έναν χρόνο παλαιότερα. «Σίγουρα, τώρα με το Πανεπιστήμιο,
αλλά και την ενηλικίωσή μου που έγινε τον περασμένο Σεπτέμβριο, έχω αλλάξει
πλέον πρόγραμμα, έχω κάνει νέες γνωριμίες κι έχω πάρει νέες, διαφορετικές
γνώσεις. Και φυσικά, το σχολείο ήταν και από τη φύση του πολύ πιο πιεστικό και
καταναγκαστικό. Είναι, όμως, κυρίως εσωτερικές οι αντιστάσεις και οι
περιορισμοί που θέτω στον εαυτό μου. Έτσι και στο Πανεπιστήμιο, από τη στιγμή
που υπάρχουν εξετάσεις, αυτομάτως δημιουργείται από την έναρξη των μαθημάτων
μία πίεση. Μία πίεση, που ουσιαστικά σημαίνει ότι πρέπει να παρακολουθείς
τακτικά τις παραδόσεις, να διαβάζεις καθημερινά, να έχεις θέσει ένα πολύ καλό
πρόγραμμα στον εαυτό σου».

Η ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ

Όσο για την εκτεταμένη δημοσιότητα που πήρε η πανελλαδική πρωτιά του στην
Ιατρική Αθηνών και, συνολικά, στο Πανεπιστήμιο, ο Γεράσιμος είναι
κατηγορηματικός ότι δεν τον επηρέασε καταλυτικά. «Υπήρξαν ορισμένοι που με
αναγνώρισαν από τις φωτογραφίες που είχαν βγει στον Τύπο και τις τηλεοράσεις.
Μάλιστα, αρκετοί συμφοιτητές μου, στην αρχή του εξαμήνου, με ρωτούσαν εάν
πράγματι ήμουν εκείνος, “ο πρώτος των πρώτων”. Καθόλου, όμως, δεν λειτούργησε
αυτό εις βάρος μου ­ αλλά ούτε και ιδιαίτερα θετικά. Απλούστατα, σε αρκετές
περιπτώσεις άρχισα να μιλάω και να γνωρίζομαι με συμφοιτητές μου, νωρίτερα απ’
ό,τι υπό συνηθισμένες περιστάσεις».

Και το ίδιο το Πανεπιστήμιο, η Ιατρική Σχολή ­ για την είσοδο στην οποία ο
Γεράσιμος μόχθησε επί μακρόν ­ συνεχίζει να τον ενθουσιάζει και από μέσα, όπου
βρίσκεται πλέον; «Η εκμάθηση της ιατρικής επιστήμης και η απόκτηση του πτυχίου
συνεχίζουν να είναι στις πρώτες προτεραιότητές μου, όπως και πριν. Τα μαθήματα
που τώρα κάνω δεν είναι ακόμη αποκλειστικά ιατρικού ενδιαφέροντος και όσο να
‘ναι, έχω λίγη ανυπομονησία μέχρι τα καθαρά ιατρικά να ξεκινήσουν. Αλήθεια
είναι, όμως, ότι κι αυτά τα γενικότερα μαθήματα που κάνουμε ακόμη, με
ενδιαφέρουν αρκετά. Γενικά, μου αρέσει να γνωρίζω καινούργια πράγματα…».

Σταματάει και συνεχίζει ύστερα από λίγο, με φόρα: «Υπάρχουν, όμως, ορισμένα
πολύ αρνητικά στοιχεία στο Πανεπιστήμιο.

Κατ’ αρχήν, όσον αφορά τη διανομή των συγγραμμάτων, αυτά δίδονται πολύ αργά
και αφού έχουν γίνει πολλές παραδόσεις, χωρίς δυνατότητα παράλληλης μελέτης.
Ένα άλλο στοιχείο που θα έπρεπε να βελτιωθεί στο χώρο του Πανεπιστημίου είναι
η επικοινωνία καθηγητών – φοιτητών, εκτός τυπικών παραδόσεων. Θα ήταν ευχής
έργον να υπήρχε τουλάχιστον μία ώρα την εβδομάδα, που ο καθηγητής να επιλύει
τις απορίες των φοιτητών του από τις ώρες των παραδόσεών του».

Η ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ

Ένα από τα κύρια πράγματα που έχουν αλλάξει στη ζωή του Γεράσιμου, τον
τελευταίο καιρό, είναι η διασκέδαση!

«Στο σχολείο, ασχολιόμουν περισσότερο με τον αθλητισμό», λέει ο Γεράσιμος.
«Λίγο απ’ όλα: μπάσκετ, πινγκ πονγκ, τένις, λίγο καράτε και, κυρίως, σέρφινγκ.
Τώρα, όμως, δείχνω μία σαφή ροπή και προτίμηση προς τη νυχτερινή διασκέδαση,
τα Σαββατόβραδα και ορισμένες Παρασκευές που βγαίνω».

Οι επιτυχίες του σχολείου και η περυσινή εντυπωσιακή πρωτιά του στο
Πανεπιστήμιο, πόσο επηρέασαν και στη σημερινή του ζωή τον Γεράσιμο; «Συχνά
νιώθω, εξαιτίας αυτών των πραγμάτων, ένα πρόσθετο άγχος, που προσπαθώ να
αποβάλω.

Δηλαδή, αισθάνομαι πως, ύστερα από μία πορεία αρκετά καλή, δεν μπορώ να αφήσω
τον εαυτό μου να πέσει. Βέβαια, δεν έχω το άγχος για το τι θα σκεφθούν οι
“άλλοι” ή ο κόσμος, αλλά δεν θέλω να το κάνω αυτό στον ίδιο μου τον εαυτό.
Είναι θέμα προσωπικών επιλογών, συγκρίσεων και στόχων».

Στις δραστηριότητες με τις οποίες δεν προλαβαίνει να ασχοληθεί και του λείπουν
ο Γεράσιμος συγκαταλέγει κυρίως «όπως και παλαιότερα, προτού περάσω στο
Πανεπιστήμιο, την ανάγνωση εξωεπιστημονικών, λογοτεχνικών βιβλίων. Αυτή η
ασχολία είναι κάτι που δεν σου προσφέρει μονάχα γνώσεις ­ με την στενή τους
έννοια. Δυστυχώς, το φορτωμένο πρόγραμμά μου δεν μου το επιτρέπει. Ίσως
αργότερα, σε λίγα χρόνια, να τα καταφέρω…».