[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ της Αθηνάς Ωνάση κατακλύζουν και πάλι τις τελευταίες ημέρες τον
διεθνή Τύπο. Ένα αμήχανο κοριτσάκι δίπλα από έναν χαμογελαστό πατέρα που την
αγκαλιάζει προστατευτικά. «Δεν αγαπώ την Ελλάδα», δηλώνει η Αθηνά στο
περιοδικό «Le Figaro». «Το όνομα Ωνάσης θα ήθελα να το ξεχάσω», προσθέτει στο
περιοδικό «Oggi». Οι γονείς, καλώς ή κακώς, μεγαλώνουν τα παιδιά τους όπως
κρίνουν οι ίδιοι σωστό. Όμως δεν μπορεί παρά να αναρωτιέται κανείς πώς
περιγράφει ο Τιερί Ρουσέλ στη μικρή Αθήνα τη μητέρα της, την οικογένειά της
και τη χώρα καταγωγής της για να φθάνει να μιλά με τέτοια αποστροφή.

Παραπονιέται για τους δημοσιογράφους που περίμεναν την Αθηνά στο αεροδρόμιο ο
Ρουσέλ, αλλά ο ίδιος δεν διστάζει καθόλου να την περιφέρει στις σελίδες του
διεθνούς Τύπου όπως τον συμφέρει και να τη βάζει να μιλά για πράγματα που δεν
γνωρίζει. Ας ερχόταν η Αθηνά να γνωρίσει την Ελλάδα και ύστερα ας διαμόρφωνε
δική της γνώμη για το εάν την αγαπά. Ας διδασκόταν ελληνικά κι ύστερα, αν
ήθελε, ας μη τα χρησιμοποιούσε ποτέ. Ας μάθαινε την ιστορία της οικογένειάς
της κι ύστερα, αν ήθελε, ας την αποκήρυσσε για πάντα. Όμως όλα αυτά δεν έχουν
γίνει και είναι μάλλον προφανές ότι ο Ρουσέλ όση επιρροή και έλεγχο κι αν
ασκεί στην κόρη του, κατά βάθος μπορεί και να φοβάται τη στιγμή που η Αθηνά θα
έρθει σε επαφή με τις ρίζες της.

Τον Ρουσέλ πέρα από τον λυσσώδη αγώνα του να πάρει στα χέρια του την περιουσία
της Αθηνάς θα μπορούσαμε να τον κρίνουμε από τις αποτυχημένες του επιχειρήσεις
στην Πορτογαλία, από τις περίεργες διασυνδέσεις του, από το ότι στην
πραγματικότητα απέχει πολύ από το πρότυπα του καλού πατέρα που θέλει να βγάλει
προς τα έξω ­ αν πρέπει να πιστέψουμε τα περιοδικά, ας τα πιστέψουμε όλα.

Όμως στο κάτω κάτω μπορεί όλα αυτά και να μη μας αφορούν. Το δικαίωμα κάθε
ανθρώπου και κάθε παιδιού ειδικότερα να μην υποβάλλετε σε πλύση εγκεφάλου μάς
αφορά. Και αυτό το δικαίωμα η Αθηνά, δυστυχώς, δεν φαίνεται να το έχει…