Απάντηση για το οικολογικό πρόγραμμα του υπουργείου Αιγαίου

Σε ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ», σχετικά με οικολογικό πρόγραμμα του υπουργείου
Αιγαίου, απαντά η υπουργός κ. Ελισάβετ Παπαζώη:«Λυπάμαι που η έγκριτη
εφημερίδα σας, σε χθεσινό δημοσίευμα με τίτλο “Ατυχής πρωτοβουλία”,
αναφερόμενη στο πρόγραμμα του υπουργείου Αιγαίου για την οικολογική αξιοποίηση
των μικρών νησιών του Αρχιπελάγους, παρουσιάζει απολύτως λανθασμένα στοιχεία
και εξάγει αυθαίρετα συμπεράσματα που παραπληροφορούν.

Πιο συγκεκριμένα:

* Εμφανίζει ότι το πρόγραμμα αφορά “14 βραχονησίδες μόλις λίγα μίλια από τις
ακτές της Τουρκίας”. Αντίθετα, η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για μικρά νησιά
και νησίδες διαφορετικού μεγέθους, αλλά σίγουρα όχι “βράχια” και
“βραχονησίδες”. Κάποια από αυτά κατοικούνται μόνιμα, όπως η Ψέριμος, με 79
κατοίκους, Δημοτικό Σχολείο, Αστυνομία κ.λπ., άλλα κατοικούνται εποχικά, ενώ
σχεδόν όλα το καλοκαίρι δέχονται οργανωμένες επισκέψεις από διπλανά νησιά ή
από τουρίστες.

* Είναι, επίσης, απολύτως αναληθές ότι το χαρακτηριστικό τους είναι πως
βρίσκονται μόλις λίγα μίλια από τις ακτές της Τουρκίας. Αντίθετα, είναι
διάσπαρτα στο Αιγαίο, σε απόσταση από τις ακτές της Τουρκίας μέχρι και πάνω
από 100 ν. μίλια, όπως η Παχιά Ανάφης, Σαρία Καρπάθου, Αρμαθιά Κάσου, με
χαρακτηριστικό την εγγύτητά τους σε μεγάλα νησιά, όπως Λέσβος, Κάλυμνος,
Πάτμος, Σύμη, Οινούσσες, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση των οποίων συνήθως ανήκουν.

* Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι σίγουρα το οικολογικό τους ενδιαφέρον, που
τεκμηριώνεται από μακροχρόνιες έρευνες Ελλήνων επιστημόνων και οικολογικών
οργανώσεων και η ένταξη, στην πλειονότητά τους, στο δίκτυο ευαίσθητων
οικολογικών περιοχών του κοινοτικού προγράμματος NATURA 2000.

* Η γειτνίαση των μικρών αυτών νησιών με τα πιο μεγάλα και ανεπτυγμένα,
καθιστά απαραίτητη την έγκαιρη και ήπια αξιοποίησή τους για την προστασία των
ευαίσθητων οικοσυστημάτων τους.

* Με δεδομένο ότι τα νησιά αυτά σε κάποιες περιπτώσεις έχουν ήδη οικονομική
δραστηριότητα, αλλά και λόγω της εγγύτητάς τους στα μεγαλύτερα, δεν κατανοούμε
την επιχειρηματολογία περί “διεκδίκησης” από την Ελλάδα “ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας”.

* Είναι ευχής έργον, πάντως, που ο συντάκτης αναγνωρίζει το δικαίωμα στην
ελληνική κυβέρνηση “να κάνει ό,τι θέλει με βραχονησίδες που βρίσκονται μέσα
στην ελληνική κυριαρχία” (!) παρ’ όλο που στη συνέχεια κρίνει ως “ατυχή” ακόμα
και την ανακοίνωση μιας “τέτοιας πρωτοβουλίας” εξαιτίας “της κρίσης στις
ελληνοτουρκικές σχέσεις”. Βέβαια, ένα εύλογο ερώτημα είναι πότε άραγε δεν θα
είναι σε κρίση οι σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας ή πότε δεν θα έχει η Τουρκία
αξιώσεις για νησιά ή νησίδες μας, ώστε να μας “επιτρέπονται” προγράμματα και
οι ανακοινώσεις τους.

* Πάντως, για ενημέρωσή σας, σας γνωρίζω ότι το Πρόγραμμα υποβλήθηκε τον
Φεβρουάριο του 1997, εγκρίθηκε τον Οκτώβριο του ιδίου έτους και ανακοινώθηκε
από εμάς, αφού προηγουμένως είχε δημοσιευθεί στον τοπικό Τύπο του Αιγαίου, όχι
πάντως με δική μας πρωτοβουλία».