30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΛΕΝΗ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Να μπορούσα να κοιμάμαι περισσότερο. Αισθάνομαι τόσο κουρασμένη!

ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ: Διαρκώς.

ΑΓΑΠΑΕΙ: Τον χορό.

ΠΑΡΑΜΕΛΕΙ: Την τάξη του σπιτιού μου.

ΛΥΠΑΤΑΙ: Τους ανθρώπους που δεν έχουν βρει κάποιο νόημα στην ζωή τους·
είτε πρόκειται για προσήλωση σε κάποιο στόχο είτε για αφοσίωση σε κάποιον
άνθρωπο που να αξίζει.

ΚΑΤΟΡΘΩΝΕΙ: Λόγω της τύχης.

ΑΜΦΙΒΑΛΛΕΙ: Συχνά, για τον εαυτό μου. Αυτό με βοηθάει να σκέπτομαι.

ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Τα παιδιά μου.

ΣΥΝΑΡΠΑΖΕΤΑΙ: Από την ευτυχία.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Έργα κλασικών συγγραφέων και τη «Γουώλ Στρητ Τζόρναλ».

«Αγαπώ τον χορό. Κάθε παράσταση είναι πρόκληση για τελειότητα. Αυτό
εκμηδενίζει την αφύσικα σκληρή δουλειά και πειθαρχία που χρειάζεται μια πρίμα
μπαλαρίνα. Δεν θα άφηνα τον χορό για τίποτε. Όμως τώρα την πρώτη θέση έχουν τα
παιδιά μου»… Μιλάει η Ελένη Αλεξοπούλου, η ελληνικής καταγωγής πρίμα
μπαλαρίνα του Νιού Γιορκ Σίτι Μπαλέ. Στην ερώτηση τι μήνυμα θα έδινε σε μας
τους Έλληνες, απαντά: «Αν η Ελλάδα θέλει να τη σέβονται ως χώρα, πρέπει να μην
τρώει τα παιδιά της»…

ΕΡ.: Θεωρείται τη «μεγάλη τέχνη» μορφή εργασίας μόνο;

ΑΠ.: Όχι. Κάθε παράσταση είναι νέα πρόκληση τελειότητας. Η έκφραση με βοηθάει
να προσγειώνομαι στην καθημερινότητα.

ΕΡ.: Στόχος σας η τελειότητα και όχι το «φτάσιμο»;

ΑΠ.: Ναι, η τελειότητα. Λειτουργώντας όμως έτσι, ακολουθεί και η φήμη.

ΕΡ.: Στους «Περί Ορχήσεως» διαλόγους ο Λουκιανός αναφέρει ως αρχέγονη αφετηρία
του χορού τον κοσμογονικό έρωτα. Όμως η στυλιζαρισμένη κορμοστασιά της
μπαλαρίνας παραπέμπει σε ον αυθύπαρκτο, χωρίς ερωτισμό.

ΑΠ.: Η ίδια αφηρημένη κομψότητα χαρακτηρίζει χορογραφία και μουσική στο
κλασικό μπαλέτο. Η αύρα του ερωτισμού δημιουργείται από την κίνηση.

ΕΡ.: Η πηγή του σθένους σας;

ΑΠ.: Το πάθος μου για τον χορό είναι μεγαλύτερο από τον πόνο και τα βάσανα που απαιτεί.

ΕΡ.: Στον χορό οι μεγάλοι επαναστάτες ήταν γυναίκες. Πώς εξηγείται αυτό;

ΑΠ.: Υπήρχε κοινωνικός στιγματισμός του χορευτή κυρίως στις ΗΠΑ. Τώρα τα
πράγματα άλλαξαν.

ΕΡ.: Πώς ερμηνεύετε τη διαχρονική επικράτηση του κλασικού μπαλέτου;

ΑΠ.: Το κλασικό μπαλέτο είναι η καθαρότητα, η τεχνική, η βάση του χορού.

ΕΡ.: Τι ρόλο έπαιξαν η εξυπνάδα, η μνήμη, η εφευρετικότητα στην καριέρα σας;

ΑΠ.: Μεγάλο ρόλο μαζί με την τύχη. Δεν υπήρξα παιδί – θαύμα.

ΕΡ.: Στους άλλους πολιτισμούς ασκεί την ίδια γοητεία το κλασικό μπαλέτο;

ΑΠ.: Η έκφραση ελευθερίας στο κλασικό μπαλέτο γεννιέται από την πιο αφύσικη
και ανελεύθερη πειθαρχία.

ΕΡ.: Στην εποχή μας, που τρέχει σαν το σκύλο που κυνηγάει την ουρά του,
υπάρχει άνθηση χορού;

ΑΠ.: Στην Αμερική διαφαίνεται η αρχή μιας αναζωογόνησης της τέχνης.

ΕΡ.: Κάνατε δύο παιδιά αψηφώντας την άγραφη απαγόρευση της μητρότητας. Η
ανατροφή ή η εγκυμοσύνη – γέννα είναι ανασταλτικός παράγων;

ΑΠ.: Εγκυμοσύνη και γέννα είναι τραυματισμός. Η ανάγκη που μπορεί να έχουν τα
παιδιά είναι πρωταρχική για μένα. Είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να με
κρατήσει από το να πάω να χορέψω.

ΕΡ.: Είναι ο χορογράφος που εμπνέεται από την πρίμα μπαλαρίνα ή η μπαλαρίνα
αναδεικνύεται από τον χορογράφο;

ΑΠ.: Είναι μια σχέση σχεδόν ερωτική όπου ο ένας ανεβάζει τον άλλον σε
υψηλότερο επίπεδο.

ΕΡ.: Έχετε ερμηνεύσει ποικίλα χορογραφικά στυλ. Ποιο χαίρεστε περισσότερο;

ΑΠ.: Προτιμώ το νεοκλασικό στυλ από το αυστηρά κλασικό.

ΕΡ.: Ποια στοιχεία του χορού σας σάς χαρακτηρίζουν περισσότερο;

ΑΠ.: Στηρίζομαι στην κλασική τεχνική, ελκύομαι από την ηθοποιία, «βλέπω τη
μουσική και ακούω τον χορό».

ΕΡ.: Ποια η διαχωριστική γραμμή μεταξύ χορού και ηθοποιίας;

ΑΠ.: Είναι αδιαχώριστη σύνθεση.

ΕΡ.: Η μουσική είναι σημαντική ή απολύτως απαραίτητη στο μπαλέτο;

ΑΠ.: Υπάρχουν μπαλέτα χωρίς μουσική. Για μένα η μουσική είναι ζωτικής σημασίας.

ΕΡ.: Ποιο είναι το σήμα κατατεθέν του NYCB;

ΑΠ.: Νομίζω η χορογραφία.

ΕΡ.: Ποια μπαλαρίνα – μύθο από τις παλιές θαυμάζετε;

ΑΠ.: Σουζάν Φάροου, Αλεξάνδρα Ντανίλοβα.

ΕΡ.: Η μπαλαρίνα που δεν έχει όπως εσείς μια ευρύτερη παιδεία, μπορεί να
αρκεστεί στη χορευτική της μόνο παιδεία χωρίς επιπτώσεις αρνητικές στην τέχνη της;

ΑΠ.: Μόνο όταν είναι πολύ νέα, στην αρχή. Καθώς μεγαλώνει χάνει διάσταση.

ΕΡ.: Αν δεν ήσασταν μπαλαρίνα, τι θα θέλατε να είστε;

ΑΠ.: Η πρώτη γυναίκα που θα έμπαινε στο Ανώτατο Δικαστήριο στην αρχή της
καριέρας μου. Τώρα ηθοποιός.

ΕΡ.: Αν η κόρη σας θελήσει να γίνει χορεύτρια θα ήσασταν ευχαριστημένη;

ΑΠ.: Αν είχε ταλέντο, ναι.

ΕΡ.: Ο γιος σας;

ΑΠ.: Το ίδιο.

ΕΡ.: Είστε Αμερικανίδα ελληνικής καταγωγής. Έχετε δεσμούς με την οικογένεια;

ΑΠ.: Οι φίλοι μου είναι Έλληνες, όταν δεν είναι από το μπαλέτο.