Τρεις παλινωδίες με τους φόρους που θα ισχύσουν το 1998

ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ του 1997, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γ.
Παπαντωνίου συναντήθηκε με τους επικεφαλής της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ και
συζήτησαν για μία ώρα περίπου. Στις τηλεοπτικές κάμερες, οι συνδικαλιστές
εμφανίσθηκαν αισιόδοξοι καθώς είχαν πάρει συγκεκριμένες δεσμεύσεις ότι το 1998
θα ίσχυε νέο αυξημένο αφορολόγητο όριο και νέα τιμαριθμοποιημένη φορολογική κλίμακα.

Δέκα-ένδεκα μήνες μετά, οι συνδικαλιστές κουβέντιασαν πάλι με το επιτελείο του
υπουργείου Οικονομικών για το αφορολόγητο που τους είχαν υποσχεθεί αλλά δεν
τους έδωσαν.

Αυτό είναι ένα από τα φορολογικά «βεγγαλικά» που χάθηκαν στον «αέρα» στη
διάρκεια του χρόνου που πέρασε. Άλλωστε η εμπειρία από την Εφορία παραπέμπει
στα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα». Έτσι για το 1998 το υπουργείο Οικονομικών
υποσχέθηκε πρόσθετο αφορολόγητο για μισθωτούς και συνταξιούχους. Τελικά
περιορίσθηκε στα «ψίχουλα» των 55.000 δραχμών που προέκυψαν όμως από την
τιμαριθμοποίηση. Αλλά το «ράβε… ξήλωνε» δεν σταμάτησε εκεί.

Ανάλογη ήταν και η εμπειρία με την παρακράτηση του φόρου εισοδήματος από
μισθωτούς και συνταξιούχους. Οι υποσχέσεις που είχαν δοθεί παρουσίαζαν ένα νέο
δίκαιο σύστημα παρακράτησης φόρου. Το αποτέλεσμα του φορολογικού «μαγειρείου»
ήταν ένα σύστημα που «τιμωρούσε»… την οικογένεια, αφού όσο περισσότερα
παιδιά είχε ο φορολογούμενος τόσο μεγαλύτερη ήταν η παρακράτηση. Η λογική της
Εφορίας ήταν απλή, αφού χωρίς να μπαίνουν νέοι φόροι γέμιζαν τα ταμεία της.
Τελικά, οι αντιδράσεις ανάγκασαν το υπουργείο Οικονομικών να κάνει «μισό βήμα
πίσω» και να περιορίσει κάπως τις απώλειες στο διαθέσιμο εισόδημα για ετήσιο
εισόδημα μέχρι 5.000.000 δραχμές, αυξάνοντας τα ποσά που κόβονται από τον φόρο
κατά 5.000 δρχ. για κάθε παιδί

Το ίδιο έργο «παίχθηκε» και με τη φορολογία κεφαλαίου. Η αύξηση των
αντικειμενικών τιμών τίναξε στα ύψη τη φορολογία για μεταβιβάσεις,
κληρονομιές, δωρεές και γονικές παροχές και στον ΦΜΑΠ. Πριν ανακοινωθούν οι
νέες τιμές, είχε επισημανθεί στην ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών η ανάγκη
για αύξηση των αφορολόγητων ορίων στα ακίνητα. Η απάντηση στα αιτήματα αυτά
ήταν κατηγορηματική: «Δεν πρόκειται να αυξηθούν τα αφορολόγητα ποσά». Οι
αντιδράσεις όμως που προκλήθηκαν αμέσως μετά την ανακοίνωση των νέων
αντικειμενικών τιμών, ανάγκασαν το υπουργείο Οικονομικών να κάνει πίσω. Έτσι,
μέσα σε 24 ώρες ανακοινώθηκαν νέα αυξημένα κατά 15% αφορολόγητα ποσά στις
φορολογίες μεταβιβάσεων, δωρεών, κληρονομιών και γονικών παροχών, καθώς και
στον Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας. Όμως και αυτές συνδέθηκαν με τις
αντιδράσεις και με το φόβο του πολιτικού κόστους και όχι με τη διασφάλιση της
οικονομικής αναγκαιότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.