30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Τήνο

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: Οι «ανεπίκαιροι»

ΜΟΥΣΙΚΗ: Ντβόρζακ, ιταλική όπερα

ΦΙΛΟΙ: Κατοικίδια ζώα

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΑΙΝΙΑ: «Οι διακοπές του κ. Ιλό», Ζακ Τατί

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΑΞΙΔΙ: Καλοκαίρι στην Τοσκάνη

ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ: Ο αγνώμων

ΜΙΚΡΕΣ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙΣ: Οδήγηση, ποδήλατο, μια βροχερή μέρα

ΑΝΤΙΠΑΘΕΙ: Το κυνήγι, την τετραπλή μίσθωση, τους κατ’ επάγγελμα πατριώτες

«Φύτεψε» το 1978 στα ελληνικά γράμματα ένα δεντράκι κι αυτό μεγάλωσε.
Είκοσι χρόνια ζωής για ένα λογοτεχνικό περιοδικό είναι πολλά, αλλά για τον
Κώστα Μαυρουδή λίγα. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα κι έχει εκδώσει βιβλία ποίησης
και πεζού λόγου με τελευταίο το «Η ζωή με εχθρούς», που κυκλοφόρησε πριν από
λίγες ημέρες από τις εκδόσεις «Δελφίνι». Από το 1982 συνεργάζεται με τον
πεζογράφο και κριτικό Τάσο Γουδέλη στην έκδοση του «Δέντρου».

ΕΡ.: Το ’98 συμπληρώνονται 20 χρόνια εκδόσεως του «Δέντρου»…

ΑΠ.: Χιλιάδες τυπωμένες σελίδες λογοτεχνίας. Εκατοντάδες πρόσωπα, παρόντα,
σήμερα, και απόντα.

ΕΡ.: Και το αύριο;

ΑΠ.: Επιμονή στον σχολιασμό της νεοελληνικής συγκυρίας και την παρουσίαση
αλλοδαπών συγγραφέων.

ΕΡ.: Γιατί ο τίτλος του τελευταίου σας βιβλίου είναι «Η ζωή με εχθρούς»;

ΑΠ.: Διάχυτες διαθέσεις απέναντι σε μιαν άβολη ή αντίπαλη συγκυρία.

ΕΡ.: Ποιο είναι το περιεχόμενό του;

ΑΠ.: Σχολιασμοί, βλέμματα, αφηγήσεις, «πολεμική», κρίσεις.

ΕΡ.: Σε ποιο είδος ανήκει;

ΑΠ.: Ακούγονται σ’ αυτό όλα τα είδη του λόγου. Υβρίδιο.

ΕΡ.: Σε ποιο κοινό απευθύνεστε;

ΑΠ.: Πάντως, όχι μόνο στους «μυημένους».

ΕΡ.: Θα σας δημιουργήσει «εχθρούς»;

ΑΠ.: Ούτως ή άλλως, κανείς δεν ζει σ’ έναν κόσμο που είναι ο εαυτός του.

ΕΡ.: Νομίζετε ότι ένα τέτοιο βιβλίο διαβάζεται εύκολα;

ΑΠ.: Είμαι υπέρ της σαφήνειας, σε κάθε έκφραση.

ΕΡ.: Πώς εξηγείτε αυτόν τον εκδοτικό πληθωρισμό σήμερα;

ΑΠ.: Επειδή πολλοί αναζητούν και γραπτώς την ποιότητα του σίριαλ.

ΕΡ.: Το διάβασμα, γενικώς, δεν ωφελεί;

ΑΠ.: Χρειάζονται κριτήρια.

ΕΡ.: Κάποιες αυστηρές σας προτάσεις;

ΑΠ.: Συγγραφείς εκτός «ρεύματος» σήμερα.

ΕΡ.: Δηλαδή;

ΑΠ.: Βιζυηνός, Λειβαδίτης, Στεντάλ, Μαν, Μπόρχες…

ΕΡ.: Μόνον κλασικοί;

ΑΠ.: Χρειαζόμαστε υψηλές ποιότητες αξιών και νοημάτων.

ΕΡ.: Όπως;

ΑΠ.: Τον οικουμενικό στοχασμό, την ευγένεια και τη στάση μιας ουμανιστικής παιδείας.

ΕΡ.: Οι νεώτεροι;

ΑΠ.: Ποικίλες, αξιανάγνωστες συχνά, ποιότητες.

ΕΡ.: Απ’ τις σελίδες του «Δέντρου» εμφανίστηκαν νέοι;

ΑΠ.: Πολλοί, νεοέλληνες και ξένοι.

ΕΡ.: Η ποίηση για σας;

ΑΠ.: Ένας εξορκισμός του κακού.

ΕΡ.: Γιατί μένει στο περιθώριο;

ΑΠ.: Γιατί μιλάει με εξειδικευμένους κώδικες.

ΕΡ.: Κι η γλώσσα;

ΑΠ.: Έχει το ήθος των εκάστοτε φορέων της.

ΕΡ.: Η κριτική λογοτεχνίας;

ΑΠ.: Στην ανεπάρκεια διακρίνονται γοητευτικές εξαιρέσεις.

ΕΡ.: Πνευματική ζωή στην Ελλάδα.

ΑΠ.: Επάλληλος κι ομόκεντρος της κοινωνικής.

ΕΡ.: Για το μέλλον;

ΑΠ.: Θα ευχόμουν πρακτικούς εκσυγχρονισμούς στους όρους ζωής.

ΕΡ.: Συγκεκριμένα;

ΑΠ.: Ραντάρ, σιδηροδρομικό δίκτυο, περίθαλψη, δημόσια εικόνα.