ΓΙΑ ΘΥΜΗΣΟΥ

«ΑΝ ΣΚΕΦΘΟΥΜΕ ότι στην εκπνοή του αιώνα μας, στη ζωή έχουν χαθεί οι
ευαισθησίες και η ανθρωπιά, τότε η σκέψη μας γυρίζει πίσω στα παλιά, τα
περασμένα, και αναζητεί κάποιες όμορφες στιγμές, ιδιαίτερα αυτές τις γιορτινές
μέρες.

Οι εικόνες από το παρελθόν είναι πολύ χαρακτηριστικές.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 1958. Ο Αριστείδης Καμάρας έφηβος, το 1959. Όταν αγωνιζόταν ακόμη
στον Απόλλωνα. Στη φωτογραφία μελετά τον ξένο Τύπο και ακούει ραδιόφωνο. Η
τραγιάσκα ήταν το γούρι του. Είναι η εποχή που είχε πετύχει στη Νομική Σχολή
του Πανεπιστημίου Αθηνών. Δύο χρόνια αργότερα (1961) μετεγράφη στον
Παναθηναϊκό όπου έκανε μεγάλη καριέρα.

ΚΙ ΟΜΩΣ, εκείνα τα παλιά καλά χρόνια (τις δεκαετίες ’50 και ’60), περίσσευε
ευαισθησία και ανθρωπιά από δημόσια πρόσωπα, όπως είναι η τότε εκρηκτική
πρωταγωνίστρια Άννα Φόνσου και ο διεθνής άσος του Απόλλωνα Αθηνών, Αντώνης
Δερμάτης. Τις ημέρες των Χριστουγέννων του 1958 η Φόνσου και ο Δερμάτης πήγαν
δώρα στα παιδάκια του ΠΙΚΠΑ Πεντέλης!

Ο Νίκος Μουρκάκος στις δόξες του. Χειμώνας 1961. Με την ιδιότητα του σπίκερ
που μετέδιδε ποδοσφαιρικούς αγώνες, δίνει τη δυνατότητα στον κανονιέρη του
Παναθηναϊκού Ανδρέα Παπαεμμανουήλ να περιγράψει από μικροφώνου ένα γκολ –
θαύμα που σημείωσε με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Εκείνη την εποχή ο Νίκος
Μουρκάκος ήταν παράλληλα γενικός αρχηγός του Εθνικού Πειραιώς και διευθυντής
προγράμματος του Κεντρικού Ραδιοσταθμού Ενόπλων Δυνάμεων. Πίσω από τον
Μουρκάκο και τον Παπαεμμανουήλ (αριστερά) ο φωτορεπόρτερ Τάκης Πανανίδης.