ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Όταν η κατάθλιψη μετακομίζει…

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ τραβάει αμέσως την προσοχή μου: δύο στενόμακρα χαπάκια Προζάκ των
20 μιλιγκράμ. Το ένα με γεύση δυόσμου και το άλλο με άρωμα πορτοκάλι. Δίπλα
στα κέλογκ’ς κορν φλέικς, το γάλα, το ποτήρι με την αληθινή πορτοκαλάδα, τη
μαρμελάδα και το βούτυρο στο τραπέζι του πρωινού. Αν κυκλοφορήσει, τότε οι
γονείς που τα παιδιά τους έχουν κατάθλιψη, τάσεις κατάθλιψης, ή εστω σημάδια
άγχους, βρίσκουν ­ επιτέλους! ­ λύση στο πρόβλημά τους.

Τα παιδιά θα μπορούν μαζί με το μπρέκφαστ να καταπιούν και το χρωματιστό
χαπάκι, που, αφού βοήθησε τους γονείς τους να αντέξουν την πίεση της
αντα-γωνιστικής εργασίας, των διαψευδομένων ελπίδων, των κατεστραμμένων
σχέσεων, γιατί όχι; Σίγουρα θα μπορέσει να τα βοηθήσει να αντέξουν το στρες
του σχολείου, τις αυξημένες προσδοκίες, το πρόβλημα της επικοινωνίας.

Οι άνθρωποι της εταιρείας παραγωγής περιμένουν την έγκριση κυκλοφορίας στην
αγορά. «Ευτυχώς» όλα αυτά γίνονται στον Νέο Κόσμο. Το μπέιμπι προζάκ έχει ­ το
λιγότερο ­ τέσσερα εκατομμύρια παιδιά στην Αμερική εν δυνάμει αγοραστές. Αυτός
είναι ο αριθμός των νέων που υποφέρουν από κατάθλιψη. Από αυτά, τα 800.000
είναι κάτω των 18 ετών.

Το χαπάκι εξασφάλισε πέρυσι 1,73 δισ. δολάρια στην εταιρεία και ετοιμάζεται να
κυκλοφορήσει και σε αυτή την έκδοση, κάτι σαν παιδική ασπιρίνη, ας πούμε,
σύντομα. Οι υπεύθυνοι μάρκετινγκ είδαν ότι οι ενήλικες άρχισαν να νιώθουν
καλύτερα και τις πωλήσεις τους να μειώνονται. Ίσως όχι να μελαγχολούν
λιγότερο, αλλά τουλάχιστον να αντιμετωπίζουν τη μελαγχολία τους με άλλο τρόπο.

Γι’ αυτό αποφάσισαν να δώσουν τη «λύση» δημιουργώντας άλλο «target group».