«Είμεθα τέκνα θεού, αδελφοί και συγκληρονόμοι Χριστού»

ΑΝΕΤΕΙΛΛΕ το φως του Κυρίου και φωτίζει την υφήλιο, φθάνοντας μέχρι τα πέρατα
της Οικουμένης. Αυτό τονίζει στο χριστουγεννιάτικο μήνυμά του ο Οικουμενικός
Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, υπογραμμίζοντας: «Χωρίς τον Θεάνθρωπον Κύριον,
χωρίς τον Εμμανουήλ, θα ήμεθα μόνοι, αδύνατοι, ευάλωτοι και άκληροι. Τώρα
είμεθα τέκνα Θεού, αδελφοί και συγκληρονόμοι Χριστού».

Αφού αναφέρεται στη μεγάλη, πρόσφατη περιοδεία του στην Ευρώπη, στην Ασία,
στην Αυστραλία και στην Αμερική, ο κ. Βαρθολομαίος υπογραμμίζει:

«Εντός της μιάς πανανθρωπίνης οικογενείας τής από περάτων έως περάτων της
Οικουμένης, ακούεται το χαρμόσυνον μήνυμα: “παιδίον εγεννήθη ημίν, υιός και
εδόθη ημίν… και καλείται το όνομα αυτού μεγάλης βουλής άγγελος, θαυμαστός
σύμβουλος, Θεός ισχυρός…”.

Αυτός είναι η προσδοκία των Εθνών. Η χαρά των τέκνων. Η αγαλλίασις των
μητέρων. Ο αγιασμός της φύσεως ημών.

Θεός το τεχθέν, η δε μήτηρ Παρθένος. Τι μεγαλύτερον θαύμα είδεν η Οικουμένη;».
Σκιρτά όλη η κτίση, συνεχίζει ο Πατριάρχης, με τη Γέννηση του Χριστού και
αγαλλιάζει ολόκληρη η ανθρωπότητα:

«Με την σάρκωσιν του Θεού Λόγου, με την πρόσληψιν και θέωσιν του ανθρωπίνου
φυράματος, άπαντες κατέστημεν αδελφοί. Δυνάμεθα να ελπίζωμεν. Λαμβάνομεν
θάρρος. Αντλούμεν δύναμιν. Ψηλαφώμεν την αγάπην. Θαυμάζομεν το θείον βρέφος,
το οποίον διά της ταπεινώσεως πολιτεύεται. Εις σπήλαιον γεννάται. Εις φάτνην
ανακλίνεται. Διά σπαργάνων ελίσσεται. Εις την πτωχείαν, ερημίαν και
εγκατάλεψιν ημών έρχεται. Δεν έρχεται ως απλούς επισκέπτης. Έρχεται και
γίνεται άνθρωπος και υπομένει πάντα τα πάθη της σαρκός, χωρίς αμαρτίας.
Υποφέρει τον παγετώνα του χειμώνος, την αδυναμίαν της πτωχείας, το μίσος του
Ηρώδου, την πικρίαν της εξορίας, την φυγήν εις Αίγυπτον και την ταλαιπωρίαν
της Παναγίας μητρός Του και του θετού πατρός Του».

Το θαύμα που ξαναζούμε αυτές τις ημέρες, παρατηρεί ο κ. Βαρθολομαίος, δεν
είναι μόνο ότι ο Θεός πλάθει τον άνθρωπο, αλλά και το ότι η Παρθένος γεννά τον
Θεό. Και όλα συντείνουν σε ένα ­ στη δόξα του Θεανθρώπου:

«Δόξα άκτιστος και ειρήνη αδιάπτωτος βασιλεύει εις το άσυλον της ειρήνης
παλάτιον, τον λειτουργικόν κόσμον της Εκκλησίας. Η αυτή βασιλεύει εις την
καρδίαν κάθε πιστού, ο οποίος εμπιστεύεται και εναποθέτει την ζωήν του άπασαν
εις τον σαρκωθέντα Θεόν Λόγον».

Και ο κ. Βαρθολομαίος καταλήγει:

«Είτε εορτάζομεν τα Χριστούγεννα εις το βόρειον ημισφαίριον, είτε εις το
νότιον, εις περίοδον χειμώνος ή θέρους, έχομεν την ανάγκην της θείας στοργής
και χάριτος του Σαρκωθέντος Θεού.

Αυτήν ευχόμεθα εκ μέσης καρδίας πλουσίως να επιδαψιλεύη εις πάντας υμάς το
“παιδίον νέον, ο προ αιώνων Θεός” ώστε και τον νέον ενιαυτόν της χρηστότητός
Του μετά χαράς να διέλθωμεν και να αξιωθώμεν πλέον έτοιμοι να εορτάσωμεν την
μεγάλην επέτειον της συμπληρώσεως των δύο χιλιάδων ετών από της κοσμοϊστορικής
ημέρας της Γεννήσεως Αυτού, του Θεανθρώπου Κυρίου και Σωτήρος πάντων ημών.

Αυτού η χάρις και το άπειρον έλεος είησαν μετά πάντων υμών».