Παγίδα η «δίδυμη» κορυφή

Παγίδα θανάτου ήταν για το 5μελές πλήρωμα του μοιραίου C-130 η «δίδυμη»
κορυφή του όρους Πάστρα.

Ο άτυχος πιλότος Γεώργιος Παπαγιαννόπουλος είχε την εντύπωση πως περνώντας
πάνω από την πρώτη κορυφή, είχε αποφύγει οριστικά το βουνό.

ΟΜΩΣ, η ψηλότερη από τις δύο κορυφές, σκεπασμένη με πυκνά νέφη, ήταν ακριβώς
μπροστά του. Η ύστατη ενέργειά του να στρέψει αριστερά και να σηκώσει το
αεροσκάφος με «φουλ» κινητήρες δεν ήταν αρκετή, με αποτέλεσμα να συντριβεί
στην απότομη πλαγιά, πολύ κοντά στην κορυφή.

Στην εκδοχή αυτή για το δυστύχημα, που συγκλόνισε το πρωί του Σαββάτου την
κοινή γνώμη, καταλήγουν επιτελείς και εμπειρογνώμονες της Πολεμικής
Αεροπορίας. Στο Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας και στην αεροπορική βάση της
Ελευσίνας δεν μπορούν να εξηγήσουν πώς μπορεί να έκανε λανθασμένη εκτίμηση ένα
τόσο έμπειρο πλήρωμα και ιδιαίτερα ο χειριστής του, που ήταν «μοντέλο
τυπικότητας και μεθοδικότητας».

Ο πιλότος, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι αρμόδιοι
επιτελείς, διάλεξε να πετάξει «δι’ όψεως» ­ βλέποντας και πηγαίνοντας δηλαδή ­
και όχι δι’ οργάνων, όπως είχε κάνει λίγο νωρίτερα άλλος συνάδελφός του με
ίδιο αεροσκάφος και ίδιο προορισμό.

ΔΥΟ ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Όταν ο αντισμήναρχος Παπαγιαννόπουλος συνάντησε μπροστά του κακό καιρό
(«ορογραφικά νέφη» τα λένε οι πιλότοι) στο άπλωμα μεταξύ Πάρνηθας και Πάστρας,
είχε, σύμφωνα με έμπειρους πιλότους, δύο επιλογές:

*Είτε να περάσει πάνω από τα σύννεφα αμέσως,

*είτε να στρέψει (δεξιά ή αριστερά) και να γυρίσει ακριβώς πίσω (στροφή 180 μοιρών).

Όμως, κατά το επικρατέστερο σενάριο, ο πιλότος διάλεξε μια άλλη λύση ­ την
πλέον απίθανη, όπως λένε: να προσπαθήσει, με ελαφρά παρέκκλιση, να περάσει
πάνω από την Πάστρα, όπως λίγο πολύ θα έκανε και αν ο καιρός ήταν καλός.

Εκεί, όμως, δεν έγιναν προφανώς οι σωστοί υπολογισμοί με τις δύο κορυφές και
τη μικρή σχετικά υψομετρική διαφορά που είχαν.

«Αν είχε 60-70 μέτρα ακόμη ύψος αρχικά, με την ύστατη προσπάθεια ίσως να
γλίτωναν», ήταν το σχόλιο σμηνάρχου που βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στον τόπο
του δυστυχήματος. Είναι χαρακτηριστικό ότι ορισμένα από τα συντρίμμια βρέθηκαν
από την άλλη πλευρά της κορυφής.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΟ

Το μεγάλο όμως ερωτηματικό είναι γιατί το πλήρωμα διάλεξε πτήση εξ όψεως και
όχι δι’ οργάνων. Οι ανώτεροί του δίνουν την εξήγηση ότι «όπως συνήθως, για να
εκπαιδεύονται», διάλεξαν αυτό τον τρόπο.

Υπερβολική αυτοπεποίθηση; Υψηλή αίσθηση καθήκοντος για να πάνε πιο γρήγορα,
ώστε να βοηθήσουν στις έρευνες; Κανείς δεν θα απαντήσει με σιγουριά, αλλά όλοι
­ έστω και εκ των υστέρων ­ λένε ότι «προέχει η ασφάλεια πτήσεων». Που στη
συγκεκριμένη περίπτωση σημαίνει ότι έπρεπε να ανέβει ψηλά ­ π.χ. στα 8.000
πόδια ­ να πάρει επαφή με την Τανάγρα και να κατευθυνθεί δι’ οργάνων.

Απαντήσεις στο μεγάλο «γιατί» θα προσπαθήσει να δώσει η επιτροπή διερεύνησης
που υπό τον ταξίαρχο Θωμά Γερασόπουλο άρχισε ήδη το έργο της. Όλες οι
ενδείξεις, λένε από το ΓΕΑ, αποκλείουν τη μηχανική βλάβη. Άλλωστε, μισό λεπτό
πριν ο πιλότος είχε δώσει σήμα ότι είναι στην Οινόη και κατευθυνόταν προς την Τανάγρα.

Χθες τα σωστικά συνεργεία ολοκλήρωσαν την περισυλλογή όλων των τμημάτων των
διαμελισμένων πτωμάτων ­ του κυβερνήτη Γ. Παπαγιαννόπουλου, του συγκυβερνήτη
Παν. Γκολφινόπουλου, του υπευθύνου φόρτου Θεόφιλου Γεωργακόπουλου, του
ραδιοναυτίλου Σαράντη Μουτσάτσου και του μηχανικού Παν. Αλεξίου.

ΦΥΛΛΟ πορείας για τα «ιπτάμενα ραντάρ» του ΝΑΤΟ, τα περίφημα AWACS, είχε πάρει
ο πιλότος του μοιραίου C-130 αντισμήναρχος Γεώργιος Παπαγιαννόπουλος, ο οποίος
θα παρουσιαζόταν στη νέα του μονάδα στις 15 Ιανουαρίου.

Ο κυβερνήτης ήταν διοικητής αλλά και εκπαιδευτής της 353 Μονάδας Ναυτικής
Συνεργασίας των Ρ-3 Β Orion. Από τους πιο έμπειρους. Με 4.600 ώρες πτήσης στο
ενεργητικό του, χαρακτηρίζονταν από τους συναδέλφους του ως «μοντέλο
τυπικότητας» και στα 42 του χρόνια είχε αποσπάσει ουκ ολίγα εγκωμιαστικά
σχόλια για την απόδοσή του. Τα τελευταία ήταν από τους Αμερικανούς εκπαιδευτές
του στα «ιπτάμενα ραντάρ». Μάλιστα μπορούσε να είχε αναχωρήσει για την
καινούργια του μονάδα εδώ και έξι μήνες αλλά, τυπικός, παρέμεινε στη θέση του
στο Ναυτικό μέχρι τέλους.

Το βράδυ της Παρασκευής έμαθε πως την επομένη θα πετάξει για να βοηθήσει στην
ανεύρεση των επιζώντων. Το πλήρωμα του μοιραίου μεταγωγικού ήταν ξεκούραστο.
Μέχρι στιγμής δεν είχε χρησιμοποιηθεί κανένας στις έρευνες για το ουκρανικό
αεροσκάφος. Στο αεροπλάνο που σηκώθηκε από την Ελευσίνα επέβαιναν άλλοι
τέσσερις: ο συγκυβερνήτης, σμηναγός Παναγιώτης Γκολφινόπουλος, ο
«λόουντ-μάστερ», αντισμήναρχος Θεόφιλος Γεωργακόπουλος, ο ραδιοναυτίλος,
αντισμήναρχος Σαράντης Μουτσάτσος και ο μηχανικός, ανθυπασπιστής Παναγιώτης
Αλεξίου. Όλοι έμπειροι και αξιόλογοι. Ο ναυτίλος, ο Πειραιώτης Σαράντης
Μουτσάτσος μάλιστα είχε το παρατσούκλι «ο πρύτανης των ναυτίλων», αφού ήταν
Διοικητής της Σχολής Αεροναυτίλων. Όλοι τους ήταν παντρεμένοι με παιδιά.

Ολόκληρη τη μέρα χθες τα σωστικά συνεργεία εργάζονταν στην πλαγιά της Οινόης.

Στο Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας οι συγγενείς επιτελούσαν το τραγικό καθήκον
της αναγνώρισης: η σύζυγος του κυβερνήτη (έχουν κι ένα μικρό παιδί), η σύζυγος
του 30χρονου συγκυβερνήτη (έχουν επίσης ένα παιδί), η σύζυγος του 56χρονου
«λόουντ-μάστερ», (έχουν δύο μικρά παιδιά), η σύζυγος του 49χρονου
ραδιοναυτίλου (έχουν τρία παιδιά), η σύζυγος του 35χρονου μηχανικού (έχουν ένα
παιδί), μαζί με τους γονείς τους…

Οι κηδείες των αεροπόρων θα γίνουν σήμερα. Του Γ. Παπαγιαννόπουλου η
νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί παρουσία του υπουργού Εθνικής Αμυνας, στην Αγία
Σκέπη Παπάγου στις 3 το μεσημέρι, στην Κηφισιά του Π. Γκολφινόπουλου, στην
Καλλιθέα του Θ. Γεωργακόπουλου, στον Πειραιά του Σ. Μουτσάτσου και στον
Κόκκινο Μύλο του Π. Αλεξίου.

Ο Άκης Τσοχατζόπουλος δέχτηκε τα συλλυπητήρια του Γερμανού ομολόγου του και
του προέδρου του ΕΔΕΚ Βάσου Λυσσαρίδη. Τη θλίψη τους στις οικογένειες των
αεροπόρων εξέφρασε ο Πρωθυπουργός και η πολιτική ηγεσία.