Τραγωδία με παρελθόν

«Ταξίδι τρεισήμισι ωρών από την Ελλάδα στην Ουκρανία, το κάναμε σε μιάμιση
ημέρα λόγω τεχνικής βλάβης στο ίδιο αεροσκάφος». Ο Κυριάκος Αργυρούδης,
Έλληνας που εργάζεται στο Κίεβο και ταξιδεύει πολύ συχνά με αεροπλάνα
ουκρανικών εταιρειών, γνωρίζει πολύ καλά το αίσθημα της ανασφάλειας μέσα σε
αεροσκάφη τύπου Γιάκοβλεφ.
![]() |
«ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ συνέβη τον περασμένο Αύγουστο. Τότε, όλοι οι επιβάτες, Έλληνες
και Ουκρανοί, υπογράψαμε ένα υπόμνημα προς το ουκρανικό υπουργείο Μεταφορών,
με το αίτημα να αποσυρθούν τα αεροπλάνα αυτά ή να ληφθούν μέτρα για τη σωστή
συντήρησή τους».
Το αεροσκάφος Γιάκοβλεφ-42, το οποίο ανήκει στην ουκρανική-ισραηλινή
αεροπορική εταιρεία Αεροσουίτ, δεν είναι το πρώτο αεροπλάνο αυτού του τύπου,
το οποίο εμπλέκεται σε αεροπορική τραγωδία. Εννέα Γιάκοβλεφ έχουν πέσει τα
τελευταία πέντε χρόνια, προκαλώντας τον θάνατο 261 ανθρώπων, ενώ μακρά είναι η
ιστορία συντριβών αεροσκαφών που κατασκευάστηκαν στην πρώην Σοβιετική Ένωση.
Το αεροπλάνο της ουκρανικής εταιρείας είναι το τέταρτο ρωσικό σκάφος που
συνετρίβη τις δύο τελευταίες εβδομάδες
ΣΤΟ ΟΡΙΟ ΤΟΥΣ
Σύμφωνα με τον Ρώσο πρόεδρο του συνδικάτου τεχνικών της Πολιτικής Αεροπορίας
Βλαντιμίρ Κοροτσκίν, «το 70% των εν λειτουργία αεροσκαφών έχουν φτάσει στο
όριο ηλικίας τους και το 40% δεν θα μπορούν να πετάξουν, με κανένα πρόσχημα,
μετά το 2000».
Τα αεροσκάφη τύπου Γιάκοβλεφ-42, όπως αυτό που χάθηκε στη Βόρειο Ελλάδα,
πρωτοσχεδιάστηκαν το 1975 και στις 25 Μαρτίου του ίδιου χρόνου έγινε η πρώτη
δοκιμαστική πτήση. Η παραγωγή τους ξεκίνησε δύο χρόνια αργότερα, το 1977. Το
συγκεκριμένο αεροσκάφος, που ξεκίνησε από την Ουκρανία για να φθάσει στη
Θεσσαλονίκη, ναυπηγήθηκε το 1986 και, όπως εξηγεί ο γενικός διευθυντής της
Αεροσουίτ, πέρασε από γενική επισκευή το 1996.
Οι Ουκρανοί υπεύθυνοι υποστήριξαν χθες ότι το αεροσκάφος δεν παρουσίασε κανένα
τεχνικό πρόβλημα στη διάρκεια της πτήσης του. Ο εκπρόσωπος της Γιάκοβλεφ, κ.
Μουραβλιόφ, επεσήμανε πως «το συγκεκριμένο αεροσκάφος διαθέτει πολύ καλά
αυτόματα συστήματα». Ο κ. Αλεξάντρ Ντοντουκόφ, υπεύθυνος του κατασκευαστικού
γραφείου της εταιρείας, τόνισε οτι «τα αεροσκάφη Γιάκοβλεφ-42 και Ιλιούσιν
θεωρούνται από το διεθνές ίδρυμα αεροπορικής ασφάλειας ως δύο από τα καλύτερα
και πλέον δοκιμασμένα αεροσκάφη της τελευταίας πενταετίας». Ο ίδιος, μάλιστα,
υποστήριξε πως μέχρι στιγμής αεροπορικά δυστυχήματα με αεροσκάφη Γιάκοβλεφ δεν
οφείλονταν σε τεχνικούς λόγους παρά μόνο σε ανθρώπινα λάθη.
ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ
Ο κυβερνήτης του αεροπλάνου που χάθηκε στη Βόρειο Ελλάδα ήταν ο Αλεξέι
Τσεράσνι, 46 ετών, ο οποίος είχε στο ενεργητικό του 10.000 ώρες πτήσης. Τα
περισσότερα δρομολόγιά του ήταν στη Γερμανία. Ο συγκυβερνήτης τού μοιραίου
Γιάκοβλεφ ήταν ο Λεονίντ Σταροντούμπσοφ, 50 ετών, και είχε συμπληρώσει 16.000
ώρες πτήσης. Σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας, και οι δύο ήταν πεπειραμένοι
πιλότοι και εξοικειωμένοι στην πλοήγηση διαφόρων τύπων αεροσκαφών.
Το πρόβλημα, πάντως, δεν εντοπίζεται μόνο στα Γιάκοβλεφ, αλλά και σε όλα τα
ρωσικά αεροσκάφη που κατασκευάστηκαν την προηγούμενη δεκαετία. Η οργάνωση των
χιλιάδων αεροπορικών εταιρειών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης είναι ακόμη ένα
ζήτημα που προκαλεί ερωτηματικά σχετικά με την ασφάλεια των πτήσεων. Με τη
διάλυση της σοβιετικής Αεροφλότ, όταν διασπάσθηκε η ΕΣΣΔ, δημιουργήθηκαν
περισσότερες από 3.000 αεροπορικές εταιρείες! Λογικό ήταν η ποιότητα να πέσει
πάρα πολύ. Η συντήρηση κοστίζει ακριβά, τα αεροσκάφη είναι παλιά και απαιτούν
ιδιαίτερες εργασίες για να διασφαλισθεί η πτητική τους ικανότητα.














