30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΖΩΗ ΛΑΣΚΑΡΗ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Θεσσαλονίκη.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Τον «Εκκλησιαστή» του Σολομώντα.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑ: Την Σεζάρια Εβόρα.

ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ: Τους ανυπόφορους.

ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Συγχωρεί πάντα.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΗΣ ΓΩΝΙΑ: «Το καφενείο».

ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ: «Το ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα».

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τον άνδρα της, τα παιδιά της, τον γαμπρό της και
την εγγονή της.

Αυτή την περίοδο η Ζωή Λάσκαρη πρωταγωνιστεί μαζί με τον Αντώνη
Θεοδωρακόπουλο στην παράσταση που παίζεται στο θέατρο «Αθηνά» «Το ταξίδι μιας
μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα». Θα ήθελε πολύ να ερμηνεύσει κάποια στιγμή την
Γκέσε από το «Ελευθερία στη Βρέμη» (του Φασμπίντερ) ενώ αυτό που θυμάται από
τα πρώτα της βήματα στο χώρο του κινηματογράφου είναι «η αίσθηση του νηπίου».

ΕΡ.: Η πρώτη γεύση που σας άφησε το «Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα»;

ΑΠ.: Να, η γεύση του θεάτρου!

ΕΡ.: Η ανταπόκριση του θεατρόφιλου κοινού ήταν η αναμενόμενη;

ΑΠ.: Δεν υπάρχουν αναμενόμενα στο θέατρο. Γι’ αυτό και η επιτυχία ήταν ένα
ωραίο δώρο.

ΕΡ.: Ο λόγος που επιλέξατε αυτό το έργο;

ΑΠ.: Ένα μεγάλο έργο ενός μεγάλου συγγραφέα σε μια λαμπρή μετάφραση.

ΕΡ.: Η συνεργασία σας με τον Αντώνη Θεοδωρακόπουλο;

ΑΠ.: Εξαίρετη, συναδελφική, συνένοχη.

ΕΡ.: Για ποιους λόγους θα πρέπει κάποιος να δει την παράσταση;

ΑΠ.: Γιατί κατά γενική ομολογία είναι μια λαμπρή παράσταση.

ΕΡ.: Η πρώτη σας σκέψη όταν πέσει η αυλαία;

ΑΠ.: Αποσυμπίεση.

ΕΡ.: Τα αισθήματα του ηθοποιού όταν παίζει σε άδεια αίθουσα;

ΑΠ.: Δεν τα έχω νιώσει.

ΕΡ.: Ηθοποιός σημαίνει πράγματι φως;

ΑΠ.: Εάν φως είναι η αλήθεια.

ΕΡ.: Δύο σταρ στην ίδια στέγη, χωρούν;

ΑΠ.: Ο χώρος δεν έπαιξε ποτέ κανένα ρόλο.

ΕΡ.: Μια συμβουλή που κρατάτε ως κόρη οφθαλμού;

ΑΠ.: Να δέχεσαι τις αδυναμίες και τα ελαττώματα των άλλων, όποια κι αν είναι
αυτά, επειδή κι εσύ έχεις πολλά ελαττώματα που πρέπει να τα υπομένουν οι άλλοι.

ΕΡ.: Ο ρόλος των ονείρων σας που θα θέλατε πολύ να ερμηνεύσετε;

ΑΠ.: Την Γκέσε από το «Ελευθερία στη Βρέμη» του Φασμπίντερ.

ΕΡ.: Η σχέση σας με το νέο ελληνικό κινηματογράφο;

ΑΠ.: Η καλύτερη… Τον παρακολουθώ πάντα.

ΕΡ.: Σας αποφεύγει ή τον αποφεύγετε;

ΑΠ.: Ούτε το ένα ούτε το άλλο.

ΕΡ.: Το ίδιο ισχύει και με την τηλεόραση;

ΑΠ.: Ακριβώς.

ΕΡ.: Τι βλέπετε με ευχαρίστηση στην TV;

ΑΠ.: Όταν έχω χρόνο, τα πάντα.

ΕΡ.: Και τι αποφεύγετε;

ΑΠ.: Το κακό γούστο.

ΕΡ.: Θα παρουσιάζατε ποτέ ριάλιτι σόου;

ΑΠ.: Είμαι αρκετά ονειροπόλα για ν’ ασχοληθώ με την πραγματικότητα.

ΕΡ.: Σε ποιον θα λέγατε σήμερα ευχαριστώ;

ΑΠ.: Σ’ αυτόν που λέω πάντα.

ΕΡ.: Τι θυμάστε από τα πρώτα σας βήματα στο χώρο του κινηματογράφου;

ΑΠ.: Την αίσθηση του νηπίου.

ΕΡ.: Τα καλλιστεία πιστεύετε ότι σας βοήθησαν ουσιαστικά;

ΑΠ.: Μια βραδιά πόσο ουσία μπορεί να έχει μέσα σε μια ολόκληρη ζωή.

ΕΡ.: Είπατε ποτέ στη ζωή σας, τα παρατάω όλα;

ΑΠ.: Κάθε μέρα.

ΕΡ.: Η πιο αγαπημένη σας ταινία;

ΑΠ.: Το «Άμαρκορντ» του Φελίνι.

ΕΡ.: Όταν βλέπετε τον εαυτό σας (στις ταινίες) πριν από 30 χρόνια, τι περνά
απ’ το μυαλό σας;

ΑΠ.: Τι ωραίο να ζεις μια γεμάτη ζωή!

ΕΡ.: Στην Ελλάδα γιατί οι σταρ «αποφεύγουν» να γερνούν;

ΑΠ.: Εγώ παίζω τη Μαίρη…

ΕΡ.: Σας αρέσει όταν σας φωνάζουν γιαγιά;

ΑΠ.: Όποιος ακούει αυτή τη λέξη δεν την ξεχνάει ποτέ.

ΕΡ.: Το χρήμα στη ζωή σας;

ΑΠ.: Του δίνω την αξία που του πρέπει.

ΕΡ.: Η αχίλλειος πτέρνα σας;

ΑΠ.: Ο θυμός μου.

ΕΡ.: Για ποιο πράγμα έχετε μετανιώσει;

ΑΠ.: Χρειάζομαι άλλες τριάντα ερωτήσεις.

ΕΡ.: Ποια ξένη προσωπικότητα θα θέλατε πολύ να συναντήσετε;

ΑΠ.: Τον Μαχάτμα Γκάντι.

ΕΡ.: Εάν σας έδιναν την Επίδαυρο, τι θα θέλατε να παίξετε;

ΑΠ.: Με κουράζει αυτό το εάν…