Τρία σχολεία για μίμηση…

Το ένα σχολείο μάς οδηγεί, ήδη από το 1837, μέσα στο χρόνο, μέχρι σήμερα· η
Ιστορία της Ελλάδας, συνυφασμένη με τη ζωή του. Το άλλο σχολείο, ένα Δημοτικό,
ανασύρει και συνθέτει κομμάτι-κομμάτι την ιστορία του χωριού, μέσα από
προφορικές μαρτυρίες των παλαιοτέρων. Και ένα τρίτο, μας ξεναγεί στους
δρόμους, τις πλατείες και τα μνημεία του Άργους, μέσω ενός βιβλίου. Κάνοντάς
τα για πάντα, διαφορετικά πια… Τρία σχολεία. Ξεχωριστά. Που έχουν κάτι να
πούνε. Και το λένε, με τον δικό τους, μοναδικό τρόπο. Αποτελούνται από άξιους
καθηγητές, ενθουσιώδεις μαθητές, όνειρα και οράματα. Λάμπουν. Ο λόγος για
σχολεία, διεσπαρμένα ανά την Ελλάδα, που ξεχωρίζουν.

ΑΡΓΟΣ

Μέγαρο Δαναού (1900). Στο κιγκλίδωμα του μπαλκονιού, ο γρύπας, το γνωστό μυθικό ζώο

Η ΟΔΟΣ Μυστακοπούλου, μήπως γνωρίζετε πού βρίσκεται στο Άργος; Κι αν
γνωρίζετε, τότε, για σκεφθείτε, ποιος ήταν λοιπόν ο Μυστακόπουλος; Τι σχέση
είχε με τον τότε πρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κ. Σημαντήρα; Και γιατί ο γιος του,
Γεώργιος, δολοφονήθηκε;

Όχι, δεν πρόκειται για κουίζ ιστορικό και γεωγραφικό. Είναι οι ερωτήσεις στις
οποίες απαντά μία μονάχα παράγραφος του μοναδικού βιβλίου «Γνωριμία με το
Άργος», που εκπόνησαν μαθητές του 4ου Γυμνασίου Άργους, μαζί με τον φιλόλογό
τους, κ. Οδυσσέα Κουμαδωράκη. Η ιστορία των οδών, πλατειών, προτομών και
διατηρητέων κτιρίων σε ολόκληρο το Άργος, η προέλευση της ονομασίας τους,
καθώς και η ζωή αυτών από τους οποίους «δανείσθηκαν» τις ονομασίες τους,
εκτίθενται και αναλύονται πλήρως, στις 358 σελίδες του βιβλίου. «Δύο χρόνια
χρειάσθηκαν τα παιδιά να συγκεντρώσουν το υλικό και να γράψουν το βιβλίο»,
λέει ο κ. Αντώνης Σπηλιόπουλος, διευθυντής του Γυμνασίου. «Η όλη διαδικασία
ήταν πολύ δύσκολη και απαιτούσε αρκετή δουλειά, καθώς η τελική εργασία είναι
πραγματικά επιστημονική, και ιστορικά καταρτισμένη. Ψυχή του εγχειρήματος ήταν
ο κ. Κουμαδωράκης, ο οποίος δεν έπαυσε στιγμή να καθοδηγεί, να συμβουλεύει, να
βοηθάει και να κινητοποιεί τα παιδιά».

Η εντυπωσιακή δουλειά πραγματοποιήθηκε, ολοκληρωτικά, στον ελεύθερο χρόνο των
παιδιών, τα οποία συμμετείχαν εθελοντικά, στα πλαίσια των σχολικών
δραστηριοτήτων. Όσο για το δύσκολο θέμα που επιλέχθηκε… «Καθηγητής και
παιδιά το επέλεξαν μαζί», λέει ο κ. Σπηλιόπουλος, «και αυτή η ξεχωριστή
εργασία που τελικά έκαναν τα έχει αφήσει, τα ίδια, έκπληκτα!».

ΜΕΓΑΡΑ

Πρώτο Δημοτικό Σχολείο Μεγάρων: Έκλεισε 160 χρόνια εκπαιδευτικής προσφοράς

ΤΟ 1837, οι μαθητές έφθαναν εκεί με τα πόδια για να ακούσουν τα σοφά λόγια των
δημοδιδασκάλων. Η Ελλάδα μόλις βγαλμένη από την Επανάσταση του ’21, στο έλεος
ξένων δυνάμεων, ήταν μία χώρα διαλυμένη. Προσπάθεια όλων: να μπουν στον δρόμο
της καλλιέργειας, των «λογίων», της ευημερίας. Μονάχα «τα γράμματα» θα τους
έσωζαν. Το Πρώτο Δημοτικό Σχολείο Μεγάρων ήταν τότε ένα από τα πρώτα σχολεία
της επικράτειας· ένας χώρος όπου η γνώση προσφερόταν…

Έτσι και σήμερα. Το Πρώτο Δημοτικό Σχολείο Μεγάρων συνεχίζει να υπάρχει και να
μορφώνει γενεές Ελλήνων. Φέτος, γιορτάζει τα 160 χρόνια λειτουργίας και
εκπαιδευτικής προσφοράς του. «Το σχολείο ξεκίνησε να λειτουργεί αμέσως μετά
την Απελευθέρωση», λέει ο διευθυντής του κ. Ευθύμιος Ρέντζιος, «στο αρχείο του
σχολείου υπάρχουν παμπάλαια μητρώα, μαθητολόγια, βιβλία παρουσίας καθηγητών,
φωτογραφίες, ακόμη και ένας γνήσιος ανθρώπινος σκελετός που δωρίστηκε στο
σχολείο για το μάθημα της Βιολογίας, το 1925!».

Η ένδοξη ιστορία του σχολείου, όμως, δεν τελειώνει με το κλείσιμο του
περασμένου αιώνα. Έτσι, σήμερα, πέρα από τα κανονικά μαθήματα, η ΣΤ’ Τάξη του
Δημοτικού αυτού σχολείου αλληλογραφεί παράλληλα με ένα σχολείο της Λευκωσίας
και ένα ακόμη σχολείο στη Γαλλία, ενώ το σχολείο ­ που σήμερα συγκεντρώνει 195
μαθητές ­ διαθέτει αξιόλογη χορωδία που ερμηνεύει παραδοσιακά και σύγχρονα τραγούδια.

ΑΓΙΑ

Ο γάμος. Φωτογραφία από το βιβλίο «Ιστορία και παράδοση της Αγιάς»

ΞΕΡΕΤΕ για την ωραία μελαχρινή Ελένη, που καταπιεζόταν από τον άνδρα της, πριν
από περίπου δύο αιώνες; Εκείνη που πήγαινε να κλάψει επάνω σε έναν τεπέ
(ύψωμα) και έδωσε στη συνοικία, που έκτοτε δημιουργήθηκε, το όνομά της:
Τεπελένι… Ή μήπως γνωρίζετε τι λέει η παράδοση για το πώς βρέθηκε νερό στο
άνυδρο τότε χωριό της Αγιάς; Τα παιδιά, πάντως, ξέρουν…

Το τριθέσιο Δημοτικό Σχολείο Αγιάς βρίσκεται στο όμορφο χωριό της Αγιάς, εννέα
χιλιόμετρα από την Πάργα. Το χωριό αριθμεί 360 μόνιμους κατοίκους, αν και οι
ετεροδημότες φθάνουν τους 1.500. Επειδή, όμως, «Η ιστορία ενός κράτους ­ όπως
γράφουν οι μικροί μαθητές του Δημοτικού σχολείου, στο ένα βιβλίο τους ­ δεν
είναι παρά ένα ψηφιδωτό από τις ιστορίες των μικρότερων πόλεων και χωριών
του», οι μαθητές ευαισθητοποιήθηκαν και κινητοποιήθηκαν να γράψουν την ιστορία
και τις συνήθειες του ιδιαίτερου τόπου τους. «Οι μαθητές μας
ευαισθητοποιήθηκαν ασχολούμενοι με την ιστορία του τόπου τους και δούλεψαν με
γνώμονα τη συνεργασία μεταξύ τους», αναφέρει ο διευθυντής του Δημοτικού
Σχολείου, κ. Νίκος Ντάλας.

Για τη δημιουργία των δύο βιβλίων, τα παιδιά ανέτρεξαν στη μέθοδο των αρχαίων
ιστορικών ­ τουτέστιν, τη συλλογή, αξιολόγηση και διασταύρωση των λεγομένων
και αναμνήσεων των παλαιοτέρων ­ καθώς δεν υπάρχουν επαρκείς γραπτές πηγές για
την ιστορία του χωριού τους. Μέσα σε μία τριετία σκληρής δουλειάς, οι μαθητές
της Πέμπτης και Έκτης τάξης του Δημοτικού Σχολείου Αγιάς, μαζί με τη δασκάλα
τους, κ. Αυγή Αλεξίου, τα κατάφεραν. Καρποί των κόπων τους, δύο βιβλία: «Μύθοι
– Θρύλοι της Αγιάς» και «Η ιστορία και η παράδοση της Αγιάς».