3η ΚΑΡΤΑ Τι έγιναν τα 2,8 δισ;

Η ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ του αγωνιστικού χώρου του γηπέδου της Λαμίας, από τη βροχή
του διημέρου, δεν επέτρεψε και χθες τη διεξαγωγή του αγώνα Ιωνικού-Καλαμάτας.
Έτσι, δύο χρόνια πριν από το 2000, προβάλλει έντονα το τεράστιο πρόβλημα της
κακής ποιότητας των ποδοσφαιρικών γηπέδων στη χώρα μας. Δεν είναι μόνο οι
κακοφτιαγμένοι χλοοτάπητες, χωρίς αυστηρές προδιαγραφές, αλλά και η συνεχής
χρήση που μειώνει τον χρόνο ζωής τους. Στο ρεπορτάζ του συναδέλφου Δημήτρη
Δοντά, που δημοσιεύεται σε άλλη σελίδα, τονίζεται ότι τα τρία τελευταία χρόνια
η ΓΓΑ έχει διαθέσει 2,8 δισ. δραχμές για την κατασκευή, ανακατασκευή ή
συντήρηση των χλοοταπήτων σε διάφορα γήπεδα. Θα πίστευε κάποιος που δεν
παρακολουθεί τα ποδοσφαιρικά πράγματα ότι τα γήπεδά μας διαθέτουν… περσικά
χαλιά. Η κατάσταση όμως είναι απερίγραπτη όταν βρέχει. Το ερώτημα είναι
εύλογο: πού πήγαν τόσα λεφτά; Μήπως πρέπει να γίνει έρευνα ή κάτι τέτοιο
θεωρείται από τους αρμόδιους ασήμαντη λεπτομέρεια;

Όταν θέλουμε δύο ομάδες μας στο Τσάμπιονς Λιγκ ή συμμετοχή της Εθνικής στην
τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, οφείλουμε να συμμορφωθούμε σε όσα ζητάει η
FIFA. Ο Μανώλης Μαυρομμάτης σημειώνει εξαιρετικά ενδιαφέροντα στοιχεία για τον
τρόπο αντιμετώπισης της κακοκαιρίας από τα στελέχη του ποδοσφαίρου στην
υπόλοιπη Ευρώπη. Η ασφάλεια και ή άνεση των φιλάθλων είναι εκεί κυρίαρχο
μέλημα. Προστατεύεται η δουλειά των ποδοσφαιριστών και προπονητών, αλλά και η
ποιότητα του θεάματος.

Εδώ η αδιαφορία για όλα αυτά έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Και καλά οι παράγοντες
των ΠΑΕ και των σωματείων ή και άλλοι δεν δείχνουν ευαισθησία για τέτοιου
είδους θέματα. Οι αρμόδιοι γιατί δεν κάνουν ελέγχους;

Κι αν η FIFA ή η UEFA απαιτήσουν αυστηρή τήρηση των προδιαγραφών για τα
γήπεδα, πώς θα προλάβουμε το τρένο για να μην μείνουμε έξω από την παγκόσμια
ποδοσφαιρική κοινότητα;