Λάθος η συρρίκνωση του ΙΓΜΕ

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ δεν θα έπρεπε να συρρικνώσει το ΙΓΜΕ, καταργώντας τα περιφερειακά
του τμήματα, υπογραμμίζει ο κ. Κωνσταντίνος Βασιλειάδης, από τους
Αμπελοκήπους. Και προσθέτει:

«Είναι προφανές ότι ένα κρατικό γεωλογικό – γεωτεχνικό – ερευνητικό όργανο
είναι σοβαρότατο εμπόδιο στους εργολάβους δημοσίων έργων, αλλά και στους
μαρμαράδες και τις πολυεθνικές των μεταλλευμάτων, του χρυσού, των ραδιενεργών
και των πηγών ενέργειας.

Η τελευταία κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εξακολούθησε να αντιμετωπίζει το ΙΓΜΕ με τον
ίδιο τρόπο. Δημιουργώντας τεχνητά προβλήματα στη χρηματοδότηση με
ελλειμματικούς προϋπολογισμούς και επιδιώκοντας σκόπιμα διοικητικό μπάχαλο.
Έτσι, το χρονικό διάστημα 1995-1996 η κυβέρνηση άλλαξε τρεις φορές το σύνολο
της διοίκησης και του Δ.Σ. του ΙΓΜΕ (απομακρύνοντας διακεκριμένους
πανεπιστημιακούς καθηγητές, όπως π.χ. οι κ.κ. Α. Φραγκίσκος, Χρ. Καταγάς,
Ανασ. Διακαντώνη, Γ. Κατσαμάγκος κ.ά.).

Έτσι, με πρόσχημα την αυτοδιαχείριση, τον εκσυγχρονισμό και την προσαρμογή
στην ανταγωνιστική οικονομία (λες κι ένα ερευνητικό Ίδρυμα… είναι
καλτσοβιομηχανία!!!) άρχισε ήδη από τον Δεκέμβριο του 1995 να μεθοδεύει τη
συρρίκνωση του ΙΓΜΕ, την πρόσδεσή του σε διάφορα ιδιωτικά συμφέροντα και την
υπονόμευση των εργασιακών σχέσεων, μέσα στα πλαίσια του εκσυγχρονιστικού
δόγματος ότι “ή έτσι ή αλλιώς οι εργαζόμενοι περισσεύουν”! Το διάστημα
1985-1989 αυτοί οι ίδιοι διπλασίασαν το τότε προσωπικό του ΙΓΜΕ, εφαρμόζοντας
“κοινωνική πολιτική” διά του ρουσφετιού. Σήμερα, τα ίδια πρόσωπα,
αναβαπτισμένα στην κολυμβήθρα του Μάαστριχτ, διαπιστώνουν ότι περισσεύει το
60% του προσωπικού!».