Στα ναρκωτικά από τα 16

Από το Δημοτικό Σχολείο και τις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου πρέπει να
αρχίζουν τα προγράμματα πρόληψης των ναρκωτικών και να κορυφώνονται στην εφηβεία.
![]() |
ΟΠΩΣ έδειξε μελέτη του ΚΕΘΕΑ, με τα στοιχεία του περασμένου χρόνου, η μέση
ηλικία έναρξης χρήσης οποιασδήποτε ουσίας είναι τα 16 χρόνια, αλλά το 1/3
αυτών που έφτασαν στις θεραπευτικές κοινότητες είχαν αρχίσει να κάνουν χρήση
πριν από τα 14 χρόνια τους.
Εν τούτοις από τη στιγμή που αρχίζει η περιέργεια και ο πειραματισμός με
διάφορες ουσίες ως τη στιγμή που αρχίζει η χρήση μεσολαβεί ένα διάστημα.
«Η εξάρτηση από ουσίες, τόνισε χθες σε συνέντευξη Τύπου ο διευθυντής του ΚΕΘΕΑ
κ. Μπ. Πουλόπουλος είναι μακροχρόνια διαδικασία και δεν μπορεί να συμβεί από
τη μια στιγμή στην άλλη. Τα δύο καίρια σημεία παρέμβασης είναι στις ηλικίες
κατά τις οποίες διαμορφώνονται οι συμπεριφορές απέναντι στη χρήση, δηλαδή
κυρίως στα παιδιά των τελευταίων τάξεων του Δημοτικού και κατόπιν στις ηλικίες
μεταξύ 15-20, όταν έχει αρχίσει η χρήση και πριν διακόψουν το σχολείο».
Τα παιδιά που έχουν εμπλακεί με ναρκωτικά διακόπτουν το σχολείο κατά μέσο όρο
στα 15,5 τους χρόνια. Τα στοιχεία δείχνουν ότι:
Μόνο το 28,8% έχει ολοκληρώσει το Λύκειο ή έχει κάνει άλλες σπουδές.
Το 31,1% έχει τελειώσει μόνο το Δημοτικό, ενώ
Το 39,3% έχει τελειώσει και το Γυμνάσιο.
Από τη μελέτη που παρουσιάστηκε προκύπτει ότι η στιγμή που το άτομο
εγκαταλείπει το σχολείο συμπίπτει χρονικά με τους πρώτους πειραματισμούς του
με ουσίες.
Το στοιχείο αυτό, όπως τόνισε ο κ. Πουλόπουλος, πρέπει να μελετηθεί
προσεκτικότερα και να λαμβάνεται υπόψη κατά το σχεδιασμό προγραμμάτων
πρωτογενούς πρόληψης, σε «ηλικίες υψηλού κίνδυνου», που οφείλουν να γίνονται
έγκαιρα και μέσα στο πλαίσιο του σχολείου ώστε να αυξήσουν την αντίσταση των
μαθητών στον πειραματισμό με τις ουσίες. Και πρέπει να επεκτείνονται εντός και
εκτός της σχολικής κοινότητας.
Δυστυχώς, όπως τόνισαν ο διευθυντής του ΚΕΘΕΑ αλλά και ο πρόεδρος του Δ.Σ. κ.
Γερ. Νοταράς, στη χώρα μας ελάχιστα προγράμματα δευτερογενούς πρόληψης που να
απευθύνονται στις ηλικίες 15-20 ετών υπάρχουν και όσα υπάρχουν («Στροφή», 18
Άνω) είναι στην Αθήνα και κατά κανένα τρόπο δεν επαρκούν για την κάλυψη των
αναγκών όλης της χώρας.
Η μελέτη βασίζεται στις συνεντεύξεις 1.471 ατόμων (1.263 ανδρών και 208
γυναικών) που προσέγγισαν το 1966 τα εννέα Κέντρα Ενημέρωσης και Εισαγωγής του
ΚΕΘΕΑ, τα οποία καλύπτουν γεωγραφικά τις περιοχές της Αθήνας, του Πειραιά, του
Βόλου, της Λάρισας, της Θεσσαλονίκης και του Ηρακλείου Κρήτης.
Ένα μεγάλο ποσοστό (74,2%) από αυτούς που προσήλθαν στα Συμβουλευτικά Κέντρα
του ΚΕΘΕΑ ήταν άνεργοι και σε ποσοστό πάνω από 80% έμεναν σε αστικές περιοχές
(57,3% στην Αθήνα και 30,8% στη Θεσσαλονικη).
Ένα ακόμη στοιχείο που βγαίνει από την έρευνα είναι ότι 7 στα 10 άτομα που
έλαβαν μέρος σ’ αυτή ζουν με την οικογένειά τους, στοιχείο που θεωρείται
ιδιαίτερα θετικό καθώς επιτρέπει την παρέμβαση, μέσω της οικογένειας, για την
αντιμετώπιση της εξάρτησης.
Ας σημειωθεί ότι 9 στους 10 χρήστες που προσεγγίζουν τα κέντρα για θεραπεία
δηλώνουν ότι το κάνουν από προσωπική επιλογή ή έπειτα από πίεση που τους
ασκήθηκε από την οικογένεια ή το άμεσο περιβάλλον τους.
ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
Το «προφίλ» των γυναικών φαίνεται να έχει τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά
από αυτά των ανδρών. Έτσι οι γυναίκες:
* Αρχίζουν τη χρήση σε μικρότερη ηλικία από τους άνδρες (κατά μέσο όρο ένα χρόνο).
* Προσέρχονται γρηγορότερα για θεραπεία και έτσι έχουν μικρότερο μέσο όρο
διάρκειας χρήσης της ουσίας κατάχρησης που είναι 4,3 χρόνια για τις γυναίκες
και 6,8 για τους άνδρες.
* Χρησιμοποιούν σε διπλάσιο περίπου ποσοστό, σε σχέση με τους άνδρες (6,8%
έναντι 3,7%) τα κατασταλτικά χάπια ως ουσία κατάχρησης, ιδιαίτερα οι άνω των
30 ετών, όπου η αναλογία είναι αντίστοιχα 10,7% έναντι 1,8%, και πολύ λιγότερο
τις ενδοφλέβιες ουσίες κατάχρησης που φαίνεται να τις προτιμούν οι άνδρες.
* Συμβιώνουν σε μεγαλύτερο ποσοστό με άλλους χρήστες (μία στις τρεις), με
εξαίρεση τις κάτω των 19 ετών, από ό,τι οι άνδρες (ένας στους έξι).
* Φαίνεται να έχουν, γενικά, υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο από ό,τι οι άνδρες.














