[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΟΛΟΙ γνώριζαν ­ άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο ­ για το τι συνέβαινε στο
Κέντρο Περίθαλψης Ειδικών Παιδιών του Σιδηροκάστρου Σερρών. Και όμως,
καμώνονταν πως δεν ήξεραν, δεν άκουσαν, δεν είχαν προσωπική αντίληψη. Και
έπρεπε να έρθουν οι δύο Άγγλοι δημοσιογράφοι του Channel 4, να κάνουν το
ρεπορτάζ, και τότε όλοι μαζί να βγουν σαν τα σαλιγκάρια μετά τη βροχή να
γεμίσουν τα «παράθυρα» των καναλιών, να κάνουν δηλώσεις, κρίσεις, να
καταλογίσουν ευθύνες (ως αδέκαστοι δικαστές). Οποία υποκρισία σύγχρονων
φαρισαίων… Και τι θα κάνετε, πώς θα αντιδράσετε, τι θα προσφέρετε σ’ αυτά τα
δύστυχα πλάσματα των «κολαστηρίων» που τα προβλήματά τους δεν λύνονται με
τηλεοπτικούς διαλόγους; Τίποτα. Πήγε κι ένα επιτελείο υπαλλήλων του ΠΙΚΠΑ να
δει από κοντά την όλη κατάσταση στο ΚΕΠΕΠ Σιδηροκάστρου. Και τι θα κάνει; Θα
συντάξει ένα πόρισμα, όπως είθισται στο Δημόσιο, και το θέμα θα ξεχαστεί και
πάλι ­ μέχρι που να βρεθούν κάποιοι άλλοι, ξένοι δημοσιογράφοι να ταράξουν τα
«λιμνάζοντα ύδατα», να ευαισθητοποιηθούμε για κάποιες ημέρες και μετά να
επιστρέψουμε ξανά στον ωχαδερφισμό μας. Αυτό όμως δεν αποτελεί λύση. Τα
κακόμοιρα πλάσματα, είτε του Σιδηροκάστρου είτε του οποιουδήποτε άλλου
παρόμοιου ιδρύματος της χώρας, δεν είναι άτομα με προσδόκιμο όριο επιβίωσης.
Είναι άνθρωποι σαν και μας που θέλουν να ζήσουν και δεν θα πρέπει να τα
θυμόμαστε μόνο κάθε χρόνο, στις 3 του Δεκέμβρη, παγκόσμια μέρα για τα ειδικά
παιδιά, ή όταν κάποιοι ξένοι ρεπόρτερ αποκαλύπτουν τα κακώς κείμενα. Δεν
έπρεπε να περιμένουμε τους Άγγλους συναδέλφους να μας δείξουν τις κατάντιες
μας. Πρέπει να δραστηριοποιηθούμε οι ίδιοι, αν δεν θέλουμε να δυσφημείται η
χώρα στο εξωτερικό. Ωστόσο, υπάρχει και μια ανεξήγητη πτυχή στο όλο θέμα: Οι
έμπειροι Άγγλοι δημοσιογράφοι είχαν μια είδηση – ντοκουμέντο, όπως λένε. Για
ποιο λόγο την κράτησαν επί ένα χρόνο και την παρουσιάζουν μόλις σήμερα; Αν δεν
υποκρύπτεται σκοπιμότητα, τότε τι άλλο συμβαίνει;