Σε μια κάρτα τα πάντα

Ατλάντα 1992: Αυτό το διαφημιστικό φυλλάδιο, εξηγούσε χρήσεις της «πολυκάρτας» στο Ολυμπιακό Χωριό, την περίοδο των αγώνων. Η κάρτα ήταν πορτοφόλι, εισιτήριο, τηλεκάρτα, κάρτα ανάληψης και πιστωτική

Μέχρι τώρα χρησιμοποιούσαμε τις πιστωτικές κάρτες για αγορές, τηλεκάρτες για
τηλεφωνήματα, κάρτες πρόσβασης αντί για κλειδιά, κάρτες ανάληψης αντί για
βιβλιάριο, κάρτες για το ένα, κάρτες για το άλλο… Χρήσιμες, αλλά όχι
«έξυπνες». Σύντομα όμως θα έρθει μία μόνο κάρτα που θα τα κάνει όλα αυτά, ενώ
μαζί της θα φθάσει και η κάρτα «ηλεκτρονικό πορτοφόλι», που θα καταργήσει
τα… ψιλά.ΟΙ «έξυπνες» κάρτες, θα επιτρέπουν στον κάτοχο να κάνει ταυτόχρονα
αγορές, καταθέσεις και αναλήψεις. Να παίρνει τηλέφωνο, να πληρώνει εισιτήρια,
το πάρκινγκ, εφημερίδες και αναψυκτικά ή σνακς, ακόμη και να τις χρησιμοποιεί
σαν ταυτότητα, με πληροφορίες για την ομάδα αίματος κ.λπ. Μάλιστα θα
αναμένεται να χρησιμοποιηθούν από αθλητές και επισκέπτες στους Ολυμπιακούς
Αγώνες της Αθήνας. Χρησιμοποιήθηκαν και στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα, αν και
τότε είχαν λιγότερες δυνατότητες. Χρησιμοποιούνται επίσης στη Ρωσία και τις
πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες και σε μικρότερο βαθμό στη Δανία, την Πορτογαλία,
το Βέλγιο και εντελώς πειραματικά στη Βρετανία.

Στην Αθήνα μια πρώτη χρήση γίνεται με τις …επαναφορτιζόμενες κάρτες για την
εξόφληση των παρκομέτρων του δήμου.

ΑΛΜΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΝ

Ο λόγος για τον οποίο οι πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες πέρασαν πρωτοποριακά στη
χρήση του πλαστικού χρήματος είναι απλός. «Οι χώρες αυτές δεν είχαν κάνει
καμία επένδυση στο πλαστικό χρήμα. Δεν είχαν χρησιμοποιήσει μαγνητικές κάρτες,
πιστωτικές ή χρεωστικές, ούτε κάρτες ανάληψης. Δεν είχαν τοποθετήσει συσκευές
ATM’s», εξηγεί ο γενικός διευθυντής της ΔΕΛΤΑ Πληροφορικής κ. Ανδρέας
Δρυμιώτης. «Έτσι, πέρασαν κατ’ ευθείαν στις ηλεκτρονικές έξυπνες κάρτες, ενώ
στις δυτικές χώρες χρειάζεται να επενδυθούν πολλά χρήματα για να τοποθετηθούν
οι συσκευές που θα “διαβάζουν” τις νέες κάρτες», προσθέτει.

ΔΙΑΦΟΡΕΣ

Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ της μαγνητικής και της ηλεκτρονικής κάρτας, η
οποία διαθέτει ενσωματωμένο ένα μικροτσίπ, λένε οι ειδικοί. «Η μαγνητική κάρτα
έχει προεγγεγραμμένη κάποια πληροφορία στη μαγνητική λωρίδα που φέρει στο πίσω
μέρος της. Μπορεί να κάνει μόνο μία εργασία. Για παράδειγμα, ο χρήστης μπορεί
να κάνει αναλήψεις αν είναι κάρτα ανάληψης ή να πληρώσει το ξενοδοχείο, αν
είναι πιστωτική, δεν μπορεί όμως να χρησιμοποιήσει την ίδια κάρτα για να
αγοράσει αναψυκτικά ή να πάρει τηλέφωνο. Αν είχε όμως μία έξυπνη κάρτα, δεν θα
χρειαζόταν τα… ψιλά», λέει ο κ. Όθωνας Γυφτάκης, διευθύνων σύμβουλος της
ΕΘΝΟDΑΤΑ (θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας), όπου βρίσκεται σε εξέλιξη ένα
πρόγραμμα για έξυπνες κάρτες. Ανάλογο πρόγραμμα εξελίσσεται και στην Εμπορική
Τράπεζα, σε συνεργασία με την εταιρεία MELLON. Φαντασθείτε, λέει ο κ.
Γυφτάκης, μια κάρτα που «γεμίζει» με μετρητά σε κάθε… επίσκεψή της στο
μηχάνημα. Μετά πληρώνετε απ’ ευθείας με αυτήν, ενώ το ποσόν αφαιρείται και
ύστερα την ξαναγεμίζετε. Όπως το αυτοκίνητο… που γεμίζει με βενζίνη.

ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ

Αυτό είναι το είδος της κάρτας που θα μπει σύντομα στη ζωή μας και ήδη
εφαρμόζεται στη Δανία, το Βέλγιο, την Πορτογαλία και πειραματικά και στη
Βρετανία. «Στις χώρες αυτές, αρκετοί καταναλωτές χρησιμοποιούν το ηλεκτρονικό
τους πορτοφόλι για να πληρώσουν στο σούπερ μάρκετ και το πάρκινγκ, για να
αγοράσουν τσιγάρα ή εφημερίδες από ειδικές συσκευές (αυτόματους πωλητές) κ.λπ.
Οι συσκευές ανάγνωσης διαβάζουν ηλεκτρονικά την πληροφορία που υπάρχει στη
μνήμη της κάρτας.

Εκεί έχει αποθηκευτεί το χρηματικό ποσόν με το οποίο έχει φορτωθεί η κάρτα.
Όταν ο χρήστης αγοράσει κάποια είδη με την κάρτα και την τοποθετήσει στη
συσκευή, αμέσως αφαιρείται από τη μνήμη της κάρτας το ποσόν που κοστίζουν τα
είδη τα οποία αγόρασε. Όταν η κάρτα αδειάσει, ο χρήστης την ξαναγεμίζει σε
κάποια άλλη συσκευή (π.χ. ΑΤΜ), με τον τρόπο που φορτίζεται μια
επαναφορτιζόμενη μπαταρία. Εξυπακούεται ότι ο κάτοχος θα έχει χρήματα στην
Τράπεζα που θα εκδίδει την κάρτα

Τα ηλεκτρονικά πορτοφόλια στις χώρες που χρησιμοποιούνται, μπορούν να
«γεμίσουν» μόνο με μικρά ποσά, τα οποία δεν ξεπερνούν τις 50.000 δρχ. «Όταν οι
κάρτες αυτές είναι ταυτόχρονα και πιστωτικές κάρτες ή κάρτες ανάληψης,
χρησιμοποιούνται κωδικοί ασφαλείας. Όχι απλώς ένας αριθμός ΡΙΝ, αλλά ένα
δακτυλικό αποτύπωμα. Έτσι, αν η κάρτα χαθεί ή κλαπεί, το πολύ να χαθεί ένα
μικροποσόν», επισημαίνει ο κ. Δρυμιώτης. Με εξαίρεση το ηλεκτρονικό πορτοφόλι
με τα ψιλά, οι άλλες εφαρμογές για μια κάρτα που θα είναι πιστωτική, κάρτα
ανάληψης, χρεωστική και ταυτότητα είναι εύκολο να γίνουν πραγματικότητα. Ο0ι
άλλες χρήσεις απαιτούν «αυτόματους πωλητές», που θα διαβάζουν τα ποσά με τα
ψιλά της κάρτας.