Πάνω από 100.000 όνειρα σε μια κόλλα χαρτί

Αιτήσεις τέλος. Ώς χθες τα μεσάνυχτα τα δικαιολογητικά και οι τελευταίοι υποψήφιοι για τον διαγωνισμό του Δημοσίου

Για μια θέση στο Δημόσιο. Χιλιάδες νεανικά όνειρα τυλιγμένα σε μια κόλλα χαρτί…

Η ΑΝΕΡΓΙΑ, η αβεβαιότητα για το μέλλον και το όνειρο της επαγγελματικής
αποκατάστασης σε μια «σίγουρη» και «μόνιμη» θέση στο Δημόσιο οδήγησαν
περισσότερους από 100.000 νέους και νέες να υποβάλουν αίτηση για συμμετοχή
στον πανελλήνιο γραπτό διαγωνισμό για τις προσλήψεις στο Δημόσιο, τον
Φεβρουάριο, με την ελπίδα ότι θα είναι αυτοί ανάμεσα στους τυχερούς που θα
καταλάβουν μία από τις 2.353 θέσεις.

Τελευταία μέρα υποβολής των αιτήσεων για τον διαγωνισμό του Δημοσίου η χθεσινή
και πολλοί υποψήφιοι επέλεξαν την τελευταία στιγμή για να καταθέσουν τα
δικαιολογητικά και να επιβεβαιώσουν έτσι, ακόμη μια φορά, την εικόνα που θέλει
τους Έλληνες οπαδούς τού παραπέντε. Στα σημεία που είχαν οριστεί από τις
νομαρχίες, οι υποψήφιοι και οι γονείς τους προσέρχονταν κατά εκατοντάδες από
νωρίς το πρωί ώς και αργά το απόγευμα με μόνιμο συνοδό πάντοτε την ελπίδα για
μια θέση στο Δημόσιο. Και βέβαια, όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν
έλειψαν ούτε και χθες τα παράπονα για τις καθυστερήσεις που σημειώνονταν κατά
την παραλαβή των αιτήσεων.

Στην Άρτα κερδίζει ο ένας στους… 200. Τετρακόσιοι υποψήφιοι συνωστίζονται
στον νομό αυτό για δύο θέσεις στο Δημόσιο. Στη Θεσσαλονίκη, 15.000 νέοι
υπέβαλαν αίτηση συμμετοχής στον πανελλήνιο γραπτό διαγωνισμό για τις
προσλήψεις, διεκδικώντας μία από τις συνολικά 84 θέσεις…

Στη Μαγνησία, η αναλογία πέφτει στο ένας στους 100 και στην Αθήνα ακόμη
παρακάτω: ένας στους 66… Παρ’ όλ’ αυτά, και επειδή τα όνειρα δεν γνωρίζουν
από ποσοστώσεις, 100.000 νέοι και νέες είχαν δηλώσει ώς χθες το μεσημέρι
συμμετοχή στον διαγωνισμό του Φεβρουαρίου, για την κάλυψη 2.353 θέσεων στο Δημόσιο.

«Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία» ήταν η φράση που κρατούσε όρθιους, σε
ατελείωτες ουρές, χιλιάδες ανθρώπους, που κατά τη γνωστή ελληνική συνήθεια
έσπευσαν χθες ­ τελευταία μέρα της προθεσμίας ­ να υποβάλουν αίτηση για τον
διαγωνισμό στις νομαρχίες όλης της χώρας.

Στελέχη του υπουργείου Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης εκτιμούσαν ότι ο
συνολικός αριθμός των υποψηφίων θα προσεγγίσει τις 110.000. Στην περίπτωση
αυτή η αναλογία υποψηφίων – διοριστέων θα κυμανθεί στο ένας στους 45.
Υπενθυμίζεται ότι στον πρώτο πανελλήνιο διαγωνισμό, πριν από δύο χρόνια,
107.000 υποψήφιοι είχαν διεκδικήσει 3.075 θέσεις.

Η κατάθεση των δικαιολογητικών έγινε σε όλες τις νομαρχίες χωρίς ιδιαίτερα
προβλήματα. Ενδεικτικό της αγωνίας των υποψηφίων για την εξασφάλιση μιας θέσης
είναι το γεγονός ότι πολλοί πτυχιούχοι ανώτατων σχολών δήλωσαν υποψηφιότητα
για θέσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, παρ’ όλο που για να μεταταγούν σε
θέσεις πανεπιστημιακής ή τεχνολογικής εκπαίδευσης ­ εφόσον βεβαίως επιτύχουν
και διοριστούν στο Δημόσιο ­ πρέπει να περάσουν, σύμφωνα με τον νόμο, οκτώ
χρόνια. Η συμπεριφορά αυτή εξηγείται από το γεγονός ότι οι εξετάσεις στη
Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση θεωρούνται γενικώς πιο εύκολες από ό,τι οι
αντίστοιχες της Πανεπιστημιακής.

Υπενθυμίζεται ότι οι 2.353 θέσεις αφορούν τις υπηρεσίες του υπουργείου
Οικονομικών, δήμων, νομαρχιών, της Αγροτικής Τράπεζας, του ΙΚΑ και της
Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς.

ΑΝ ΚΑΙ πτυχιούχος της Παντείου, ο Κωνσταντίνος Δριτσάκος περιμένει στη σειρά
για να υποβάλει αίτηση για μία από τις θέσεις διοικητικού προσωπικού
Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. «Είναι πιο εύκολες οι εξετάσεις σε αυτή την
κατηγορία», δικαιολογείται. «Το Δημόσιο σού προσφέρει τις έξτρα ώρες που δεν
έχεις στην ιδιωτική επιχείρηση. Έτσι, μπορεί κανείς άνετα να κάνει παράλληλα
και μια δεύτερη δουλειά».

Η 27χρονη Αλεξάνδρα Γκίκα, λίγα μέτρα πιο πέρα, έχει μόλις καταθέσει τη δική
της αίτηση. Πριν από δύο χρόνια είχε λάβει ξανά μέρος στον διαγωνισμό, χωρίς
να πετύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. «Βρίσκομαι πάλι εδώ, γιατί η ελπίδα
πεθαίνει πάντα τελευταία», λέει.

ΟΙ ΓΝΩΡΙΜΙΕΣ

Η Σύλβια Αραβιάν, τελειόφοιτος Λυκείου και άνεργη δύο χρόνια, δεν ελπίζει σε
μια θέση διοικητικού υπαλλήλου, όπως οι υπόλοιπες υποψήφιες, αλλά προτιμά τη
Δημοτική Αστυνομία, «επειδή δεν αντέχω τη γραφειοκρατία». Όταν η Σύλβια λέει
πως θεωρεί τον διαγωνισμό «αξιόπιστο, παρά τα όσα λέγονται», η Φωτεινή
Νικολακάκη επεμβαίνει, λέγοντας: «Αν δεν έχεις τη γνωριμία, δεν γίνεται
τίποτα. Όσο για μένα μέσο βέβαια δεν έχω, αλλά είμαι εδώ γιατί ως μέλος
πολύτεκνης οικογένειας κερδίζω κάποια επιπλέον μόρια».

Ο κ. Κωνσταντίνος Κανάρης καταθέτει την αίτηση για λογαριασμό του γιου του,
που εργάζεται. «Είναι κοινό μυστικό ότι χρειάζεται και “σπρώξιμο” για να μπει
κανείς ακόμη και στη Δημοτική Αστυνομία», λέει ο κ. Κανάρης. Και καταλήγει
χαριτολογώντας: «Δεν θέλουν φαίνεται “μπουρλοτιέρηδες” στο Δημόσιο».

«ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ»

Η Διονυσία Θωμοπούλου, 21 χρόνων, που βρίσκεται εν μέσω σπουδών στην Αγγλική
Φιλολογία του Πανεπιστημίου, έχει έρθει στη Νομαρχία να καταθέσει τα χαρτιά
της για τον διαγωνισμό του Δημοσίου.

«Τέσσερα χρόνια οι σπουδές και ύστερα τρία εξάμηνα παιδαγωγική κατάρτιση και
ύστερα… εάν και πότε θα διορισθώ», λέει η νεαρή κοπέλα. Και συνεχίζει: «Οι
σπουδές δεν με εξασφαλίζουν. Το Δημόσιο όμως προσφέρει μία σταθερότητα».

Η κ. Γιάννα Παναγοπούλου έχει έρθει στη Νομαρχία για να υποβάλει τα χαρτιά της
κόρης της, η οποία εργάζεται. «Δημοσιογράφος σε ημερήσια εφημερίδα είναι η
κόρη μου», λέει η κ. Παναγοπούλου, «τα πράγματα εκεί είναι πολύ σκληρά, αλλά
και πέρα απ’ αυτό διατρέχει μονίμως τον κίνδυνο να χάσει τη δουλειά της. Δεν
θέλω να την αναγκάσω ή να την πείσω να μπει στο Δημόσιο».

Ο κ. Κώστας Τσιώτας, απόφοιτος Λυκείου, δεν δουλεύει τον τελευταίο καιρό και
ψάχνει «μήπως και μπορέσω να βρω μία θέση στο Δημόσιο, αν και δεν ευελπιστώ πολύ».

Η κ. Αμαλία Τζαβάρα έχει έρθει μαζί με τη μητέρα της, να υποβάλουν τα χαρτιά
της για τον διαγωνισμό στο Δημόσιο. «Τι να πούμε, πέρα από το ότι
ελπίζουμε…», λένε.

Η Χριστίνα Καμαρινοπούλου, ελεύθερη επαγγελματίας, έχει έρθει μαζί με την
μικρότερή της αδελφή Αγγελική, να υποβάλουν τα χαρτιά της Αγγελικής για τον
διαγωνισμό. «Όσο να ‘ναι, το Δημόσιο εγγυάται κάποια ασφάλεια, κάποια
σταθερότητα», λέει η Χριστίνα, ενώ η Αγγελική δηλώνει απρόθυμη να μπει στο
Δημόσιο. Και τότε, γιατί υποβάλει τα χαρτιά της; «Οι γονείς μας είναι δημόσιοι
υπάλληλοι», εξηγεί η νεαρή κοπέλα, «και εκείνοι επέμεναν να συμμετάσχω στον διαγωνισμό».

Ευθυμία Ανεμοδουρά: «Ήρθα στο παρά πέντε, για να αποφύγω τις ουρές.

Αν και δεν ελπίζω ιδιαίτερα, είπα να κάνω μια δοκιμή», λέει η Ευθυμία,
πτυχιούχος Νομικής, που κατέθεσε τελευταία την αίτησή της, χθες το βράδυ, στη
Νομαρχία Αθηνών.