Αντίλογος για τον Άρη

Στο θέμα του Άρη επανέρχεται ο κ. Παν. Γ. Φούγιας, ύστερα από ανταπαντητική
επιστολή του κ. Φ. Γιαλκέτση. Σημειώνει ο κ. Φούγιας:

«Μετά τη δολοφονία του Δ. Ψαρρού (τον Απρίλιο του 1944) και τη συντριβή του
Συντάγματός του, τον Μάιο του ίδιου έτους ο Άρης πέρασε στην Πελοπόννησο και
ανέβηκε στα χωριά του Φενεού.

Μόλις έφθασε ζήτησε να πληροφορηθεί από μέλη της ΟΠΛΑ πόσοι Φενεάτες έχουν
ανεβεί στο βουνό και η απάντηση που πήρε, ότι δεν έχει βγει κανένας (πλην ενός
από τα Καλύβια), τον εξόργισε πόσο πολύ, ώστε τους είπε: “Πιάστε και σφάξτε 10
από κάθε χωριό και θα δείτε πώς βγαίνουν”. Έτσι ακολούθησαν οι συλλήψεις και
μορφωμένων και ευκατάστατων από τα χωριά του Φενεού, το καλοκαίρι του 1944,
και μέσα στον Αύγουστο τους οδήγησαν στον τόπο της σφαγής, το βάραθρο του
Φενεού, ως δήθεν τόπο ανάκρισης.

Στο ίδιο βάραθρο ύστερα από σφαγή έριξαν τις χιλιάδες αθώων πολιτών από την
Αργολιδοκορινθία, την Αρκαδία και την Αχαΐα. Συνεπώς, οι σφαγές δεν έγιναν
πριν από την άφιξη του Άρη.

Όλα αυτά τα θύματα των ΕΛΛΑΣ-ΕΑΜ-ΟΠΛΑ της «πατριωτικής επανάστασης» του ΚΚΕ,
κατά τον κ. Γιαλκέτση ήσαν προδότες και αντιδραστικοί.

Το ίδιο συνέβη και στον Μελιγαλά, όπου μπροστά στα μάτια του Άρη δεν
σφαγιάσθηκαν ταγματασφαλίτες αλλά αθώοι πολίτες και παιδάκια 7 και 10 χρόνων,
που τα όπλα τους ήσαν κούκλες και αυτοκινητάκια».