Αβεβαιότητα κι αγωνία

Αλλεπάλληλες μετασεισμικές δονήσεις συντρόφευσαν τους κατοίκους της Ζακύνθου,
της Ηλείας και της Μεσσηνίας τη νύχτα που πέρασε, επιτείνοντας την αβεβαιότητα
και την αγωνία τους.

ΤΡΕΙΣ αποστολές των «ΝΕΩΝ» αποτυπώνουν τον φόβο και την ανασφάλεια των
κατοίκων αυτών των περιοχών λίγες ώρες μετά το χτύπημα του Εγκέλαδου:

ΖΑΚΥΝΘΟΣ

Η γη σείστηκε στη Ζάκυνθο λίγο μετά τις τρεις χθες το μεσημέρι και οι κάτοικοι
του νησιού βγήκαν έντρομοι στους δρόμους.

Μια, δυο, τρεις φορές τραντάχθηκε συθέμελα το νησί και οι παλιότεροι θυμήθηκαν
όσα έζησαν το 1953, τότε που ο Εγκέλαδος προκάλεσε καταστρεπτικές ζημιές με
300 θύματα και 1.500 τραυματίες.

«Ο κόσμος έτρεχε στους δρόμους, ο σεισμός ήταν συγκλονιστικός», λέει ο
60χρονος Διονύσης Βυθούλκας, και συμπληρώνει: «Θυμήθηκα τις εφιαλτικές στιγμές
του 1953, ήταν φοβερό».

Την ίδια ώρα, στη κεντρική οδό Λομβάρδου δημιουργήθηκε ένα ατέλειωτο κομβόι
από αυτοκίνητα που αναζητούσαν διέξοδο στα χωριά του νησιού.

Όλοι ριγούν όταν περιγράφουν τα απανωτά χτυπήματα του Εγκέλαδου. «Ήρθε πρώτα η
βουή, άρχισε ύστερα ο σεισμός, κουνούσε και σταματούσε και πάλι από την αρχή»,
λέει ο Γιάννης Τσοχαντάρης, κάτοικος στο Τσιλιβή.

Ο σεισμός «βρήκε» τους περισσότερους στο μεσημεριανό φαγητό. «Τρώγαμε με τη
γυναίκα και τα παιδιά μου. Με τον σεισμό που ακολούθησε τον πρώτο αρχίσαμε να
τρέχουμε στην αυλή», αφηγείται σοκαρισμένος ο Νίκος Πάτρας.

Στο Γαϊτάνι ένα παλιό σπίτι υπέστη ρωγμές, ενώ μικρορωγμές σημειώθηκαν σε
παλιές κατοικίες στις κοινότητες Παντοκράτορα, Μουζακίου, Λιθακιάς και σε δυο
κατοικίες στην πόλη της Ζακύνθου.

Αργά το βράδυ έγινε γνωστό ότι κατέρρευσε τμήμα της στέγης στο μοναστήρι που
βρίσκεται στο νησί Στροφάδες.

«Το γεγονός ότι δεν υπήρξαν σημαντικές ζημιές οφείλεται στη σωστή αντισεισμική
θωράκιση μετά τους σεισμούς του 1953», ανέφερε ο καθηγητής Άκης Τσελέντης. Και
όλοι συμφωνούν μαζί του

Στους δρόμους. Έντρομοι οι κάτοικοι της Δυτικής Ελλάδας βγήκαν στους δρόμους καθώς οι μνήμες ζωντάνεψαν με τα 6,6 Ρίχτερ του χθεσινού σεισμού

sΜε εντολή του νομάρχη Ζακύνθου, Ιωάν. Τουρίκη, τα πλοία της γραμμής Ζακύνθου
– Κυλλήνης παρέμειναν ελλιμενισμένα στη Ζάκυνθο και όσοι κάτοικοι επιθυμούσαν
να περάσουν εκεί τη νύχτα έγιναν δεκτοί.

Παράλληλα, τέθηκε σε επιφυλακή το προσωπικό του νοσοκομείου και οι αρμόδιες
υπηρεσίες της Νομαρχίας και του Δήμου.

Σήμερα θα φτάσει στη Ζάκυνθο κλιμάκιο του Σεισμολογικού Εργαστηρίου της Πάτρας
για να παρακολουθήσει από κοντά την εξέλιξη του φαινομένου..

Συνεργεία της Νομαρχίας θα επισκεφτούν τα χωριά του νησιού για να καταγράψουν
τον συνολικό αριθμό των ζημιών.

Οι σεισμικές δονήσεις συνεχίσθηκαν ολόκληρη τη νύχτα με μειωμένο μέγεθος και
υπολογίζονται σε εκατοντάδες.

Κλειστά θα παραμείνουν σήμερα τα σχολεία του νησιού με απόφαση της Νομαρχίας.

ΗΛΕΙΑ

Οι περισσότεροι προτίμησαν συγγενικά σπίτια για να περάσουν τη νύχτα τους. Ο
χθεσινός σεισμός ξύπνησε στους κατοίκους της Ηλείας μνήμες του παρελθόντος.
Λίγο μετά τις τρεις το μεσημέρι η γη ταρακουνήθηκε κάτω από τα πόδια τους και
αυτό τους ανάγκασε να εγκαταλείψουν άρον άρον τα σπίτια τους.

«Από ένα θαύμα δεν θρηνήσαμε θύματα», λέει ο κ. Νίκος Ψάρρης, πρόεδρος της
κοινότητας Κατακόλου, όπου αναφέρθηκαν ζημιές σε τριάντα, κυρίως παλιά, σπίτια
και κτίρια. «Από το 1993 ζητάμε να εγκατασταθεί στην περιοχή μας, που
θεωρείται από τις πιο σεισμογενείς, ένας σεισμογράφος. Κανείς, όμως, δεν ενδιαφέρεται…».

Οι μετασεισμοί, που ήταν και αυτοί ισχυροί, έσπειραν τον φόβο στους κατοίκους
του Πύργου και των γειτονικών χωριών που ως το απόγευμα παρέμεναν στους
δρόμους και τις πλατείες. Το σούρουπο, όμως, τους «μάζεψε» όλους στα συγγενικά
σπίτια που παρείχαν μεγαλύτερη προστασία.

Οι ζημιές που προκλήθηκαν σε κάποια παλιά ακατοίκητα κτίρια και οι ρωγμές
δημιούργησαν ένα κλίμα αβεβαιότητας για το τι μέλλει γενέσθαι. Στα καφενεία
ένα ήταν το κύριο θέμα συζήτησης: ο σεισμός αυτός ήταν προάγγελος κάτι
χειρότερου; Οι διαβεβαιώσεις, πάντως, των σεισμολόγων δεν καθησύχασαν τους
κατοίκους της περιοχής, που παρέμειναν σε κατάσταση επιφυλακής μέχρι τις
πρώτες πρωινές ώρες.

«Νόμιζα ότι θα ανοίξει η γη και θα με καταπιεί», είπε ο κ. Γιώργος
Δημητρακόπουλος, που την ώρα του σεισμού μόλις είχε βγει έξω από το σπίτι του.
Τα ίδια έλεγαν οι περισσότεροι κάτοικοι του Πύργου και των γειτονικών χωριών,
που ρωτούσαν συνεχώς ο ένας τον άλλον μήπως μάθουν κάτι καινούριο που θα τους καθησυχάσει.

ΜΕΣΣΗΝΙΑ

Νύχτα αγωνίας έζησαν χθες οι κάτοικοι της Μεσσηνίας και ιδιαίτερα της
Κυπαρισσίας, των Γαργαλιάνων, των Φιλιατρών, της Πύλου και της Καλαμάτας. Πριν
προλάβουν καλά καλά οι περισσότεροι να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, μια
δεύτερη σεισμική δόνηση, μικρότερη από την προηγούμενη, όμως επίσης πολύ
ισχυρή, επέτεινε το φόβο και τον πανικό.

Μέχρι αργά χθες το βράδυ είχαν αναφερθεί ζημιές σε περισσότερα από τριάντα
σπίτια σε όλη τη Μεσσηνία, καθώς και σε τρεις εκκλησίες.

Στην Κυπαρισσία, τα Φιλιατρά και τους Γαργαλιάνους οι κάτοικοι έμειναν ξάγρυπνοι.

«Όλα άρχισαν να τρίζουν. Ένα σύννεφο σκόνης τύλιξε το σπίτι. Δεν έβλεπα
μπροστά μου, καθώς άρχισαν να πέφτουν γυαλικά από τα έπιπλα, σοβάδες. Γινόταν
χαλασμός. Νόμιζα πως είχε έρθει το τέλος μας. Φώναζα να βγουν όλοι έξω». Η κ.
Αναστασία Μαντά βρισκόταν με τον σύζυγό της, τα δύο παιδιά της ηλικίας 13 και
17 ετών και τους ηλικιωμένους γονείς της στο σπίτι της, πίσω από το Δημαρχείο
Κυπαρισσίας. Το όμορφο διώροφο νεοκλασικό σπίτι είναι πλέον ακατοίκητο.

Όμως, από θαύμα σώθηκε ένας ανάπηρος γέροντας, ο οποίος την ώρα του πρώτου
μεγάλου σεισμού βρισκόταν στο κρεβάτι του. Η ψευδοροφή και τμήμα της οροφής
του δωματίου κατέρρευσαν και ο ίδιος τυλίχθηκε σε ένα σύννεφο σκόνης.
Τραυματίσθηκε ευτυχώς ελαφρά: «Ο άνδρας μου βγήκε προχθές από το νοσοκομείο»,
λέει με βουρκωμένα μάτια η ηλικιωμένη Χαρίκλεια Ξενάκη. «Κοιμόταν στο κρεβάτι,
όταν έπεσε το ταβάνι πάνω του. Ευτυχώς που έτρεξε η γειτονιά και μας βοήθησε».

Εξίσου τυχερή όμως στάθηκε και η κ. Χαρίκλεια Γυφτάκη. Και εκείνης το σπίτι
στην Κυπαρισσία υπέστη σοβαρές ζημιές από το σεισμό. Την ώρα που έγινε η πρώτη
δόνηση η ηλικιωμένη γυναίκα βρισκόταν στο μπάνιο. Πρόλαβε και βγήκε ακριβώς τη
στιγμή που πλακάκια και σοβάδες ξεκόλλησαν και έπεσαν.

Δύο αυτοκίνητα, εξάλλου, έπαθαν ζημιές στην Κυπαρισσία, καθώς καταπλακώθηκαν
από τη στέγη βεράντας με κεραμοσκεπή που ήταν πρόσθετη σε διώροφο σπίτι.

«Βρισκόμουν στο κτήμα μου και μάζευα ελιές», λέει ο κ. Φώτης Βλάχος. «Ξαφνικά
είδα βράχια να ξεκολλάνε από το βουνό. Χαλασμός Κυρίου, τι να πω…».

Ελάχιστα λεπτά μετά τον πρώτο μεγάλο σεισμό οι ρυθμοί ζωής στην Καλαμάτα
ανατράπηκαν. Οι κάτοικοι πετάχτηκαν έντρομοι στους δρόμους και οι γονείς
έτρεξαν προς τα φροντιστήρια για να πάρουν τα παιδιά τους. Ξαφνικά οι πλατείες
και οι δρόμοι γέμισαν. Ο φόβος κυριαρχούσε, καθώς ήδη είχαν γίνει δύο μεγάλοι
σεισμοί και η γη εξακολουθούσε να σείεται κάτω από τα πόδια τους.

Η διακοπή ρεύματος που ακολούθησε το σεισμό και κράτησε μέχρι τις τέσσερις και
μισή το απόγευμα επέτεινε το κλίμα του φόβου.

Λίγη ώρα αργότερα, μετά τον πρώτο πανικό, οι περισσότεροι άρχισαν να
σκέφτονται πώς θα περνούσε η νύχτα.

Οικογένειες ολόκληρες έφευγαν από την πόλη, αναζητώντας την ασφάλεια στα
χαμηλά σπίτια των χωριών, μακριά από τις πολυκατοικίες. Ιδιαίτερα όσοι μένουν
σε κτίρια που έχουν κατασκευαστεί πριν από το σεισμό του 1986 αναλογίζονταν
πως ίσως πλέον τα σπίτια τους να μην αντέξουν άλλες δονήσεις.

Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που διανυκτέρευσαν σε σπίτια συγγενών και φίλων που
ήταν πιο καινούργια και έχουν κατασκευασθεί μετά το σεισμό του 1986, που είχε
ισοπεδώσει σχεδόν όλη την παλιά Καλαμάτα.