Ο θύτης είναι δίπλα τους…

Τα παιδιά δεν λένε ποτέ ψέματα όταν παραπονιούνται για «περίεργα αγγίγματα»,
ούτε «φαντάζονται» την κακοποίησή τους. Γι’ αυτό, αν το παιδάκι σας, ή κάποιο
παιδάκι, σάς κάνει τέτοια παράπονα, στο 98% των περιπτώσεων οι στατιστικές
δείχνουν ότι η μαρτυρία αυτή είναι αληθινή. Το παιδάκι έχει κακοποιηθεί και
μάλιστα, το πιθανότερο, από κάποιον από αυτούς που, κατά τεκμήριο, το αγαπάνε…

ΕΝΑ στα 100 παιδιά πέφτει θύμα κακοποίησης. Θύμα της απεριόριστης εξουσίας των
ενηλίκων, θύμα της έλλειψης σεβασμού και εμπιστοσύνης στα παιδιά και θύμα των
μύθων γύρω από την κακοποίηση. Μύθος πρώτος: ο θύτης, λέει η γιατρός κ. Στέλλα
Τσίτουρα, γεν. γραμματέας της Εταιρείας Πρόληψης, Κακοποίησης και Παραμέλησης
Παιδιών, σπάνια είναι ένας άγνωστος. Στο 85% των περιπτώσεων ο ένοχος είναι
ένα πρόσωπο που το παιδί γνωρίζει και εμπιστεύεται: γονιός, συγγενής, φίλος,
γείτονας. Κι επειδή, ακριβώς, είναι ένα πρόσωπο «υπεράνω υποψίας», η
κακοποίηση εξακολουθεί και επαναλαμβάνεται, μερικές φορές επί χρόνια. Η βία
δεν είναι απαραίτητη σε ένα τέτοιο πρόσωπο, είναι αρκετή η εξουσία του και η
χρησιμοποίηση υποσχέσεων, απειλών και δωροδοκίας.

Μύθος δεύτερος: Κινδυνεύουν μόνο τα κορίτσια. Στην πραγματικότητα τα θύματα
μπορεί να είναι κορίτσια ή αγόρια όλων των ηλικιών, ακόμη και βρέφη.

Μύθος τρίτος: Η σεξουαλική κακοποίηση συμβαίνει μόνο σε φτωχές, αμόρφωτες,
προβληματικές οικογένειες. Στην πραγματικότητα η σεξουαλική κακοποίηση
συμβαίνει σε οικογένειες οποιασδήποτε κοινωνικής τάξης, σύνθεσης ή μόρφωσης,
σε πλούσιους και φτωχούς, μόνο που οι πλούσιοι μπορούν να το κρύψουν, ενώ οι
φτωχοί αποκαλύπτονται και διαπομπεύονται.

Πολύ συχνά, η έλλειψη γνώσης και η άγνοια της φυσιολογικής συμπεριφοράς, λένε
οι εκπρόσωποι της Ελληνικής Εταιρείας Πρόληψης Κακοποίησης, είναι ένας
παράγοντας που οδηγεί στη θυματοποίηση του παιδιού. Τα περισσότερα παιδιά,
τονίζουν, δεν έχουν επαρκή γνώση για να αντισταθούν στη σεξουαλική κακοποίηση
και οποιαδήποτε πληροφόρηση, που έρχεται συχνά πολύ αργά, είναι ανακριβής,
παραπλανητική και πολλές φορές τραυματική.

Η γνώση και η ενημέρωση είναι ο τρόπος να κάνετε τα παιδιά σας πιο ασφαλή.
Όπως τα διδάσκετε τους κίνδυνους που διατρέχουν όταν διασχίζουν τον δρόμο,
κολυμπούν ή παίζουν με τη φωτιά, θα πρέπει να τους προσφέρετε γνώση και για τη
σεξουαλική κακοποίηση. Έτσι, αναφέρει η κ. Τσίτουρα, πείτε τους ότι το σώμα
τους τους ανήκει και μπορούν να μην επιτρέψουν σε κανέναν (ακόμη και σε πολύ
δικό τους) να τα πλησιάσει με ενοχλητικό τρόπο. Βεβαιώστε τα ότι έχουν το
δικαίωμα να πουν «όχι» όταν τα πλησιάζουν ή τα αγγίζουν με ακατάλληλο τρόπο.
Ότι δεν είναι υποχρεωμένα να κρατάνε μυστικά που τα κάνουν να νιώθουν άσχημα ή
φόβο. Το πληροφορημένο παιδί είναι πιο ασφαλές παιδί.

Κι αν ένα παιδί αποκαλύψει ότι έχει υποστεί σεξουαλική κακοποίηση, πείτε του
ότι το πιστεύετε (όσο αναστατωμένοι κι αν είστε), τονίστε του ότι το σφάλμα
δεν είναι δικό του και κάνετε ό,τι μπορείτε για να το παρηγορήσετε και να το καθησυχάσετε.