Ο έλεγχος μειώνει την θνησιμότητα από καρκίνο του παχέος εντέρου

ΚΛΗΡΟΝΟΜΕΙΤΑΙ, ίσως με τον ίδιο τρόπο που συμβαίνει με τον καρκίνο του μαστού,
και στην κοινωνία της Δύσης έχει «μετρηθεί» ως δεύτερη αιτία θανάτου.

Οι ηλικίες που δυνητικά θεωρούνται «υψηλού κινδύνου» είναι μετά τα 40 χρόνια,
όπου ο καρκίνος του παχέος εντέρου εμφανίζεται συχνότερα, ενώ μετά τα 50
χρόνια οι γιατροί δίνουν 5% πιθανότητες στον οποιοδήποτε να αναπτύξει την ασθένεια.

Όμως δεν είναι όλα τα νέα δυσοίωνα.

Σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε ο Δ. Γ. Καραμανώλης, διευθυντής της
Γαστρεντερολογικής Κλινικής του Τζάνειου Νοσοκομείου στο Ογκολογικό Συνέδριο:

«Η έγκαιρη παρακολούθηση όσων έχουν συγγενείς πρώτου βαθμού οι οποίοι
προσεβλήθησαν από την ηλικία των σαράντα χρόνων και οι συχνές εξετάσεις σε
συνδυασμό με την εξατομικευμένη αγωγή, εκτιμάται ότι οδηγούν σε μείωση της
θνησιμότητας από καρκίνο του παχέος εντέρου κατά 15% έως 30% περίπου». Όπως
τονίστηκε στο συνέδριο, σήμερα έχουν αναπτυχθεί διάφορες στρατηγικές που δεν
κοστίζουν ακριβά σε σύγκριση με την προσφερόμενη αποτελεσματικότητά τους.

Οι τεχνικές αυτές επιτρέπουν την ανίχνευση νεοπλασμάτων στον ασυμπτωματικό
γενικό πληθυσμό και τις ομάδες υψηλού κινδύνου και στην πρωιμότερη διάγνωση
όσο και την αρτιότερη παρακολούθηση των ασθενών που έχουν καρκίνο του παχέος εντέρου.

Οι εν λόγω στρατηγικές περιλαμβάνουν διαιτητική παρέμβαση, χρησιμοποίηση της
γενετικής επιστήμης, αλλά και την εφαρμογή μεθόδων που εντοπίζουν και
παρακολουθούν άτομα τα οποία βρίσκονται σε κίνδυνο.

Τα προγράμματα αυτά δεν στηρίζονται μόνο στις απλές εξετάσεις (κυρίως αίματος,
σιγμοειδοσκόπηση και κολοσκόπηση) των ασθενών, αλλά και μεγαλύτερων ομάδων
πληθυσμού, όπως είναι οι συγγενείς τους.