ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Το έλλειμμα δεν απειλεί

Παρ’ ότι η διεθνής χρηματιστηριακή και νομισματική αναταραχή δεν φαίνεται ότι
θα παρέλθει γρήγορα, η επίθεση κατά της δραχμής μάλλον ξεφούσκωσε, αφού οι
κερδοσκόποι αντιμετώπισαν τη σθεναρή και μελετημένη αντίσταση της κυβέρνησης
και πρέπει να έχουν πεισθεί πλέον ότι τα ερείσματα άμυνας του εθνικού
νομίσματος είναι πολύ ισχυρά.

Κατά καιρούς, οι κερδοσκόποι θα επανέρχονται και με μικρές ή μεγάλες επιθέσεις
θα προσπαθούν να μετρήσουν την αντίσταση της δραχμής.

Γι’ αυτό η κυβέρνηση πέραν της γενικότερης οικονομικής πολιτικής που σωστά
ασκεί, προκειμένου να θωρακίσει τη δραχμή, θα πρέπει να επωμισθεί μια έντονη
και πυκνή ενημερωτική δραστηριότητα σε όλες τις μεγάλες αγορές, πληροφορώντας
για την πραγματική οικονομική κατάσταση της χώρας. Διότι δεν είναι δυνατόν οι
μεγάλοι διεθνείς οργανισμοί, που τακτικά κάθε χρόνο αναλύουν την πορεία και
τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, να προβαίνουν σε θετικές εκτιμήσεις
και να έρχονται μερικά «γιαπάκια» ιδιωτικών κερδοσκοπικών οργανισμών και να
προβλέπουν τα χειρότερα! Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ο ΟΟΣΑ και η Ευρωπαϊκή
Επιτροπή έχουν ασφαλώς τα πιο έμπειρα και τα πιο ικανά στελέχη και ακριβώς για
τον λόγο αυτό οι ετήσιες εκθέσεις τους για τις οικονομίες των κρατών-μελών
αποτελούν ευαγγέλιο για τις μεγάλες διεθνείς τράπεζες.

Και οι τρεις αυτοί οργανισμοί, που σημειωτέον δεν μασάνε τα λόγια τους, τα
τρία τελευταία χρόνια υπογραμμίζουν στις εκθέσεις τους ότι η ελληνική
οικονομία βρίσκεται σε σταθερή πορεία προόδου και παρά τα προβλήματά της θα
κερδίσει το μεγάλο στοίχημα της ένταξης στην ΟΝΕ. Και, πάντως, κανένας από
τους τρεις οργανισμούς δεν έχει θέσει θέμα υποτίμησης της δραχμής. Αντιθέτως,
θεωρούν επιτυχή την ασκούμενη συναλλαγματική πολιτική και η μόνη τους
παρατήρηση είναι ότι θα πρέπει να ενεργοποιηθεί περισσότερο προς την
κατεύθυνση αυτή η δημοσιονομική και η εισοδηματική πολιτική.

Αντίθετα στις εκθέσεις των επενδυτικών οίκων, που παίζουν το παιχνίδι εις
βάρος της δραχμής (Salomon Brothers, J.Ρ. Morgan, Deutsch Morgan Grenfel,
Lehman Brothers κ.λπ.), αποσιωπάται επιμελώς ότι όλα τα FUNDAMENTALS
(θεμελιώδη δεδομένα) της ελληνικής οικονομίας είναι ισχυρά και βελτιώνονται
από χρόνο σε χρόνο και όλο το βάρος της «ανάλυσης» μετατοπίζεται σε ορισμένα
επιμέρους μεγέθη που όντως δεν είναι ικανοποιητικά.

Π.Χ. επιμένουν οι «αναλύσεις» αυτές ότι η δραχμή είναι υπερτιμημένο νόμισμα,
με αποτέλεσμα να έχει υπονομευθεί καίρια η ανταγωνιστικότητα των ελληνικών
προϊόντων. Επικαλούνται μάλιστα τις σχετικές επικρίσεις του Συνδέσμου
Ελληνικών Βιομηχανιών και του Πανελλήνιου Συνδέσμου Εξαγωγέων που
παραπονούνται για απώλειες ανταγωνιστικότητας λόγω σκληρής δραχμής. Δεν
υπάρχει θέμα ότι η σκληρή δραχμή έχει γίνει «στενός κορσές» για πολλές
επιχειρήσεις που μέχρι τώρα κέρδιζαν ανταγωνιστικότητα χωρίς να ρίχνουν το
κόστος παραγωγής, χωρίς να βελτιώνουν την παραγωγικότητα. Φρόντιζε γι’ αυτό η
κυβέρνηση με τη διολίσθηση της δραχμής! Όμως αυτή τη διολίσθηση, που βόλευε
κάποιες επιχειρήσεις οι οποίες αμελούσαν τις επιβαλλόμενες οργανωτικές και
διαρθρωτικές αλλαγές, την πλήρωναν οι καταναλωτές με τον υψηλότερο πληθωρισμό
που εισέδυε από το εξωτερικό.

Αντίθετα η σκληρή δραχμή ωφέλησε όλους, αφού ο πληθωρισμός έπεσε από το 14,4%
το 1993, στο 5,6% εφέτος, ανάγκασε τις επιχειρήσεις να βελτιώσουν τη δομή τους
και τελικά οι απώλειες ανταγωνιστικότητας, αν υπάρχουν, δεν φαίνονται
τουλάχιστον. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, τα καθαρά κέρδη των εμπορικών και
βιομηχανικών επιχειρήσεων της χώρας από 2% το 1993 ανέβηκαν στο 8% το 1996!
Αυτή η εντυπωσιακή άνοδος προφανώς δεν συνηγορεί υπέρ της άποψης ότι η
συναλλαγματική πολιτική είναι καταστρεπτική για τις επιχειρήσεις και πρέπει να αναθεωρηθεί.

Μια άλλη ασθενή πλευρά της ελληνικής οικονομίας, που επισημαίνουν «οι
αναλυτές» και την προβάλλουν ως απόδειξη ότι η δραχμή είναι ευάλωτη, είναι
εκείνη του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, του οποίου το άνοιγμα διευρύνεται
τελευταία. Ως γνωστόν το έλλειμμα αυτό από 121,6 εκατ. δολάρια μόνο το 1994,
ανέβηκε στα 2.850,4 εκατ. δολ. το 1995 και στα 4.539,2 εκατ. δολ. το 1996. Για
το τρέχον έτος οι εκτιμήσεις είναι ότι το έλλειμμα θα παραμείνει στα υψηλά
αυτά επίπεδα, αν δεν τα υπερβεί.

Το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας υποστηρίζει, και την ερμηνεία του αποδέχονται
οι διεθνείς οργανισμοί, ότι παρά τη διεύρυνσή του, εφόσον το έλλειμμα
συγκρατείται σε επίπεδα κάτω του 4% του ΑΕΠ, είναι ανεκτό και δεν αποτελεί
απειλή για την εξωτερική ισορροπία της οικονομίας.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι το έλλειμμα αυτό του ισοζυγίου τρεχουσών
συναλλαγών προκύπτει κατά βάση από το μεγάλο έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου
(18.356 εκατ. δολ. το 1996), το οποίο αδυνατούν να καλύψουν οι άδηλοι πόροι.
Όμως τα νέα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας αποκαλύπτουν ότι οι εξαγωγές
είναι διπλάσιες αυτών που εμφανίζονται στα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος
(αφού οι εξαγωγείς δεν είναι πια υποχρεωμένοι να δραχμοποιούν το συνάλλαγμα)
και συνεπώς το πραγματικό έλλειμμα δεν είναι πάνω από 2% του ΑΕΠ και δεν
αποτελεί όντως απειλή.