Οι μύθοι εμποδίζουν τις μεταμοσχεύσεις

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΗΝ Ευρώπη ­ και μάλιστα με μεγάλη διαφορά από την αμέσως επόμενη
χώρα ­ είναι η Ελλάδα στο θέμα των μεταμοσχεύσεων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τρεις δεκαετίες μετά την πρώτη επιτυχημένη
μεταμόσχευση νεφρού από πτωματικό δότη στη χώρα μας φτάσαμε στο… φοβερό
ρεκόρ να έχουμε μέσα στο 1996 και το πρώτο εξάμηνο του ’97 μόνο τέσσερις
πτωματικούς δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Και το ’95 διενεργήθηκαν 6,9
μεταμοσχεύσεις όλων των οργάνων ανά εκατομμύριο πληθυσμού όταν στην Ισπανία
έγιναν 73,7 αντίστοιχα.

Η ιδέα της προσφοράς οργάνων είναι τελματωμένη, τόνισαν χθες σε συνέντευξη
Τύπου οι εκπρόσωποι της Ελληνικής Εταιρείας Μεταμοσχεύσεων με αφορμή το 10ο
Πανελλήνιο Συνέδριό τους.

Την ίδια στιγμή, όπως είπε η Κατ. Κονιαβίτου, επίκουρη καθηγήτρια του
Πανεπιστημίου Αθηνών, «η έλλειψη δοτών καθηλώνει εκατοντάδες ασθενείς στις
λίστες αναμονής, σε μάταιη ­ πολλές φορές ­ αναζήτηση κάποιου μοσχεύματος ενώ,
από τη δική τους πλευρά, οι γιατροί αναγκάζονται να δίνουν ψεύτικες ελπίδες σε
πολλούς ασθενείς, οι οποίοι συχνά πεθαίνουν προτού να βρεθεί κατάλληλο μόσχευμα».

Ήδη 1.500 νεφροπαθείς είναι εγγεγραμμένοι στη λίστα αναμονής περιμένοντας ένα
νεφρικό μόσχευμα που θα τους γλιτώσει από την εξάρτηση από το μηχάνημα.

Το χάσμα μεταξύ προσφοράς και ζήτησης ­ πρόσθεσε ο νεφρολόγος Αντ.
Λαγγουράνης, διευθυντής της Υπηρεσίας Συντονισμού και Έλεγχου Εξωνεφρικής
Κάθαρσης και Μεταμοσχεύσεων (ΥΣΕ) ­ συνεχώς μεγαλώνει. Σύμφωνα με στοιχεία που κατέθεσε:

* Το 1991 είχαμε 104 μεταμοσχεύσεις νεφρού από πτωματικούς δότες, ενώ το ’95
μόνο 42, δηλαδή 4,2 ανά εκατομμύριο πληθυσμού, όταν η Ισπανία έχει αντίστοιχα 46.

* Κάθε χρόνο προστίθενται 500 και πλέον νεφροπαθείς τελικού σταδίου νεφρικής
ανεπάρκειας, με αποτέλεσμα την επόμενη πενταετία να δημιουργηθεί έντονο
ιατρικό, κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα.

Κι αν οι νεφροπαθείς έχουν, εν τω μεταξύ, την εναλλακτική λύση της
αιμοκάθαρσης που τους επιτρέπει να ζουν έστω και με τεχνητό τρόπο, η κατάσταση
είναι τραγική για τους ασθενείς στο τελικό στάδιο καρδιακής ή αναπνευστικής
και ηπατικής ανεπάρκειας των οποίων η ζωή κινδυνεύει άμεσα αν δεν υποστούν
μεταμόσχευση.

Κι είναι πολλοί ακόμη αυτοί που περιμένουν ένα μόσχευμα για να δουν, να
περπατήσουν ή απλώς να βελτιώσουν τη ζωή τους.

Οι βασικές αιτίες για την ελάττωση της προθυμίας προσφοράς οργάνων, λέει ο κ.
Λαγγουράνης, είναι δύο:

­ Ο ενστικτώδης φόβος μας απέναντι στο άγνωστο, σε συνδυασμό με τις διάφορες
προκαταλήψεις γύρω από τον θάνατο, και

­ η ελλιπής γνώση του κόσμου διεθνώς, όσον αφορά τη δωρεά οργάνων και τις
μεταμοσχεύσεις, που βασίζεται κυρίως σε διάφορους μύθους παρά στην πραγματικότητα.

Από την άλλη μεριά, είναι απαραίτητο ­ όπως τόνισαν ­ να εκσυγχρονιστεί σε
τεχνολογικό εξοπλισμό και κυρίως να στελεχωθεί με εξειδικευμένο προσωπικό η
ΥΣΕ ώστε να καλύπτει τις σημερινές ανάγκες του συντονισμού των μεταμοσχεύσεων,
ενώ οι σύγχρονες απαιτήσεις επιβάλλουν ­ όπως είπαν ­ την καθιέρωση μιας νέας
ειδικότητας: του συντονιστή μεταμοσχεύσεων.