30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ: Μερικές φορές

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ: Κάποιες φορές, ναι

ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΕΙ: Ναι. Σχεδόν πάντα

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙ: Μόνον όταν πρέπει

ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΕΙ: Όχι πάντα

ΑΠΟΤΥΓΧΑΝΕΙ: Είναι μέσα στη ζωή

ΚΑΤΑΤΑΣΣΕΙ: Προσπαθώ να το αποφύγω

ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΕΙ: Όσο γίνεται

ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΕΤΑΙ: Αν είναι δυνατόν

ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ: Ασφαλώς, ναι

ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ: Στις πλάτες μου και στους φίλους μου

«Τουλάχιστον κακόβουλους» χαρακτηρίζει αυτούς που σχολίασαν την «κάθαρση»
της Ομόνοιας ως επιφανειακή ή υποκριτική. Ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος, ο
πρόεδρος του Συλλόγου Εποπτών Δημόσιας Υγείας και καθηγητής Δημόσιας Υγιεινής,
δεν μασάει τα λόγια του. Θεωρεί πικρή ιστορία τον «πόλεμο των εμφιαλωμένων
νερών», γιατί, όπως λέει, «όταν πρόκειται για ξένες εταιρείες όπως η PERRIER,
εμάς τους επόπτες μάς λένε “ήρωες”. Όταν πρόκειται για ελληνικές, γινόμαστε
“εθνικοί εγκληματίες”»…

ΕΡ.: Ο ταλαιπωρημένος πολίτης θα έπρεπε να υποβάλλεται δηλαδή στη δεινή
δοκιμασία ενός σταθμού ηλεκτρικού-ανοιχτή πληγή;

ΑΠ.: Όχι, ασφαλώς. Παθητικά όμως, την υφίστατο.

ΕΡ.: Είστε υπεύθυνος για την υγιεινή διαβίωση των Αθηναίων;

ΑΠ.: Ναι, κατά ένα μέρος. Επίσης, και το ΥΠΕΧΩΔΕ, η νομαρχία και η Τοπική Αυτοδιοίκηση.

ΕΡ.: Τα μέσα και οι μέθοδοι που σας παρέχονται είναι σύγχρονες και επαρκείς;

ΑΠ.: Δυστυχώς απαράδεκτα, και τα μέσα και οι υποδομές και οι πόροι.

ΕΡ.: Τι γίνεται με τη λαθραία εισαγωγή μη ηλεγμένων αιγοπροβάτων από Αλβανία
και Σερβία;

ΑΠ.: Γίνεται ένα φοβερό παζάρι. Η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη. Απαραίτητη η
εντατικοποίηση ελέγχων στην μεθόριο.

ΕΡ.: Ο ιός του δημόσιου τομέα έχει πλήξει και το Σώμα των ελεγκτών Δημόσιας Υγείας;

ΑΠ.: Πικρή αλήθεια.

ΕΡ.: Έχετε επιδείξει ιδιαίτερη και συνεχή ευαισθησία σχετικά με τα σχολεία. Το
φυσικό ενδιαφέρον γονέων και διδασκόντων δεν θα έπρεπε να σας είχε απαλλάξει
από αυτήν την φροντίδα;

ΑΠ.: Μακάρι να ήταν έτσι.

ΕΡ.: Υπάρχει ένα όριο στον κρατικό παρεμβατισμό μετά το οποίο εμποδίζεται η
ανάπτυξη υπεύθυνων πολιτών;

ΑΠ.: Ναι, και είναι κρίμα που στη χώρα μας είναι μείζον πρόβλημα.

ΕΡ.: Ο λαϊκισμός των πολιτικών κομμάτων συντελεί στην καλλιέργεια του κράτους
– πατέρα που αποφασίζει ερήμην των πολιτών;

ΑΠ.: Τα κόμματα είναι χειρότερα απ’ ό,τι είναι το κράτος.

ΕΡ.: Ποιοι έχουν όφελος να μην υπάρχει στην Ελλάδα κοινωνία υπεύθυνων πολιτών;

ΑΠ.: Οι πολιτικάντηδες, οι αεριτζήδες, οι μεσάζοντες, τα παρασιτικά επαγγέλματα.

ΕΡ.: Τα ΜΜΕ σάς βοηθούν ή η κατάχρηση της είδησης καταντάει αρνητική για το
έργο σας;

ΑΠ.: Με τα έντυπα ΜΜΕ η συνεργασία είναι καταπληκτική.

ΕΡ.: Ο ταχύς ρυθμός ανάπτυξης των βιο-επιστημών επιτρέπει τον έλεγχο των
εφαρμογών τους στα είδη διατροφής;

ΑΠ.: Πολύ δύσκολο. Δεν υπάρχουν τέτοιες υποδομές.

ΕΡ.: Ο Έλληνας ενώ επιζητεί και επαφίεται στην κηδεμονία του κράτους, και στον
τομέα σας, δυσπιστεί σε αυτό. Έχει δίκιο;

ΑΠ.: Κατά ένα μεγάλο μέρος, ναι. Περιορίζεται όμως μόνο στη δυσπιστία.

ΕΡ.: Η υπαγωγή του τομέα σας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση θα συντελούσε στην
ενεργό συμμετοχή των πολιτών στο έργο σας;

ΑΠ.: Είμαστε αντίθετοι. Τελικά, νομαρχίες, δήμοι, όλοι επιδιώκουν να
ασχοληθούν με τη δημόσια υγεία!

ΕΡ.: Ποια η σχέση σας με τους συλλόγους καταναλωτών;

ΑΠ.: Άριστες. Μόνο που μόνο αυτοί παίρνουν κονδύλια από την Ε.Ε.

ΕΡ.: Ποια τα στοιχεία εκείνα στον τομέα σας που προκαλούν δυσπιστία και
μερικές φορές πανικό στους καταναλωτές;

ΑΠ.: Έλλειψη ουσιαστικού ελέγχου και αδυναμία εφαρμογής συγκεκριμένου προγράμματος.

ΕΡ.: Βρώμικα τζάμια και χερούλια θυρών σε αερολιμένες, λιμάνια και δημόσια
κτίρια αφήνουν περιθώριο να φαντασθεί κανείς και τις τουαλέτες. Τι δέον γενέσθαι;

ΑΠ.: Είναι έτσι. Μέσα στο κλίμα της γενικής αδιαφορίας και απάθειας, συμπαρασύρονται.

ΕΡ.: Υπάρχει στον τομέα σας μηχανισμός διαλόγου με τους πολίτες;

ΑΠ.: Τώρα προσπαθούμε να τον δημιουργήσουμε.

ΕΡ.: Τηρούνται στην Ελλάδα οι προδιαγραφές της ΠΟΥ;

ΑΠ.: Όχι. Είμαστε η μόνη χώρα που δεν έχουμε καν νομοθετική διάταξη για την
υγιεινή κατοικίας.

ΕΡ.: Η απρόσκοπτη λειτουργία της αγοράς οδηγεί στην μεγιστοποίηση της
κοινωνικής ευημερίας;

ΑΠ.: Όχι. Προσβλέπουν στην ασυδοσία της αγοράς.