Οι «μπλόφες» των αστυνομικών τον έκαναν να ομολογήσει

Η ΥΒΡΙΣ που ξεστόμισε η θεία του για την μητέρα του, όπως ισχυρίσθηκε στην
Αστυνομία ο 16χρονος, έκανε την οργή του να ξεχειλίσει. Σε έξαλλη κατάσταση,
τράβηξε το σουγιά και όρμησε καταπάνω της. Η άτυχη γυναίκα προσπάθησε να
αμυνθεί. Προσπάθησε να φθάσει στην εξώπορτα.

Ο 16χρονος την πρόλαβε και κατάφερε να την ακινητοποιήσει. Με το αριστερό του
χέρι της άρπαξε τα δυο χέρια και με το δεξί την χτυπούσε με μανία με το σουγιά
του. Οι πρώτες μαχαιριές την έπληξαν στην κοιλιά, στο θώρακα και στο λαιμό. Η
θεία του έπεσε αιμόφυρτη στο πάτωμα, δίπλα στην πόρτα. Με όσες δυνάμεις τής
είχαν απομείνει έκανε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να ξεφύγει από τα χέρια του
δράστη. Με το χέρι της κατάφερε να ανοίξει την πόρτα. Ο 16χρονος όρμησε,
έκλεισε την πόρτα και της κατάφερε τις τελευταίες μαχαιριές στην πλάτη, μέχρι
που η άτυχη γυναίκα άφησε την τελευταία της πνοή. Ο 16χρονος, όταν κατάλαβε
ότι η θεία του ήταν νεκρή, πήγε στην κουζίνα και έπλυνε το σουγιά. Η πρώτη
σκέψη που πέρασε από το μυαλό του ήταν να επιστρέψει στο σπίτι του. Κατέβηκε
ταραγμένος τις σκάλες της πολυκατοικίας. Στην πόρτα είδε μια κυρία να μπαίνει
στην πολυκατοικία φορτωμένη με σακούλες. Ένιωσε ότι τον κοιτούσε επίμονα, σαν
κάτι να είχε καταλάβει. Τα έχασε. Ταραγμένος καθώς ήταν, αντί να πάρει τον
δρόμο για την στάση του λεωφορείου, ακολούθησε αντίθετη κατεύθυνση. Άλλοτε
έτρεχε, άλλοτε περπατούσε αργά για να σκεφθεί.

Περιπλανήθηκε για αρκετή ώρα στο κέντρο του Πειραιά. Τα βήματά του τον
οδήγησαν στο λιμάνι, κοντά στον σταθμό του ηλεκτρικού, όπου πέταξε το μαχαίρι.
Στη συνέχεια με ένα ταξί επέστρεψε σπίτι του. Έβγαλε το μαύρο μπουφάν που
φορούσε και το κόκκινο φούτερ.

Το φούτερ με τα αίματα το έκρυψε στα άπλυτα. Στις 3 μετά το μεσημέρι οι γονείς
του επέστρεψαν στο σπίτι από τις δουλειές τους. Η μητέρα του είχε πληροφορηθεί
το τραγικό συμβάν. Όταν τον ρώτησε αν γνώριζε κάτι προσποιήθηκε ότι αγνοούσε
τα πάντα. Το μόνο που της είπε ήταν:

«Είχα περάσει γύρω στις 11 από το σπίτι της και ήταν καλά». Λίγο αργότερα μαζί
με τους γονείς του πήγαν στο σπίτι του θύματος.

Οι αξιωματικοί της Ασφάλειας από τις πρώτες έρευνες που έκαναν είχαν
αποκλείσει το ενδεχόμενο της ληστείας. Το ποτήρι με την πορτοκαλάδα, με την
οποία το θύμα είχε κεράσει τον δολοφόνο, ήταν ένα πολύ σημαντικό στοιχείο,
αφού έδειχνε ότι ο δράστης ήταν γνωστός της άτυχης γυναίκας. Οι έρευνες των
αστυνομικών στράφηκαν στο περιβάλλον του θύματος. Οι αξιωματικοί της Ασφάλειας
κάλεσαν τους συγγενείς της άτυχης γυναίκας ­ ανάμεσά τους και την οικογένεια
του αδελφού της.

Σε κάποια στιγμή ο μικρός παραδέχθηκε ότι είχε επισκεφθεί το πρωί την θεία
του. Από εκεί «πιάστηκαν» οι αξιωματικοί της Ασφάλειας. Οι ερωτήσεις άρχισαν
να γίνονται πιο επίμονες. Ο 16χρονος έδειχνε να ταράζεται. Έκανε νευρικές
κινήσεις και κάπου μπέρδευε τα λόγια του. Οι αξιωματικοί του Τμήματος
Ανθρωποκτονιών άρχισαν τις «μπλόφες», ότι διέκριναν ίχνη αίματος στο μαύρο
μπουφάν που φορούσε. Όταν του είπαν ότι θα έκαναν έρευνα στο σπίτι του, ο
16χρονος «έσπασε» και στις 10 το βράδυ ομολόγησε.

«Θόλωσα. Τα έβλεπα όλα μαύρα. Το μόνο που διέκρινα ήταν η φυσιογνωμία της
θείας μου. Το μόνο που υπήρχε χαραγμένο στην μνήμη μου ήταν η φράση που
ξεστόμισε για την μητέρα μου», είπε στους αξιωματικούς της Ασφάλειας. «Πολλές
φορές, την ώρα που την χτυπούσα, έχανα την επαφή μου. Δεν έβλεπα μπροστά μου.
Γύρω μου σκοτείνιαζαν τα πάντα. Ύστερα από δευτερόλεπτα συνερχόμουν και συνέχιζα».