Πιο υγιή τα παιδιά του σωλήνα

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

ΘΕΛΕΤΕ υγιή παιδιά; Ξεχάστε τη φυσιολογική σύλληψη, αυτό που έλεγαν κάποτε
«καρπό του έρωτα», και … προτιμήστε τον… καρπό του σωλήνα. Είναι λιγότερο
ποιητικό, περισσότερο… ακριβό αλλά εξασφαλίζει την υγεία του διαδόχου. Νέα
μέθοδος που εξασφαλίζει την ακριβή διάγνωση γενετικών νοσημάτων στο έμβρυο,
προτού καν από την εμφύτευσή του στη μήτρα της γυναίκας, εφαρμόζεται ήδη σε 12
εργαστήρια μοριακής γενετικής ανά τον κόσμο και αναμένεται και στην Ελλάδα. Με
τη νέα μέθοδο της προεμφυτευτικής διάγνωσης, που εφαρμόζεται μόνο σε
περιπτώσεις εξωσωματικής γονιμοποίησης, είναι δυνατή η έγκαιρη διάγνωση
σοβαρών γενετικών νοσημάτων όπως η μυϊκή δυστροφία, η κυστική ίνωση κ.ά. ενώ
εξελισσόμενη αναμένεται να εντοπίζει στα επόμενα χρόνια και άλλες σοβαρές
ασθένειες, όπως το σύνδρομο Down, τη μεσογειακή αναιμία, ακόμη και να
εντοπίζει το γονίδιο του καρκίνου που είναι πιθανό να αναπτύξει σε κάποια φάση
της ζωής του το παιδί που θα γεννηθεί. Η προεμφυτευτική διάγνωση εφαρμόζεται
σε ζευγάρια που ο ένας ή και οι δύο υποψήφιοι γονείς είναι φορείς σοβαρού
γενετικού νοσήματος και εφαρμόζεται ήδη με επιτυχία στις Βρυξέλλες (όπου και
ανακαλύφθηκε) και σε ακόμη 11 εργαστήρια ευρωπαϊκών και αμερικανικών χωρών. Με
τη νέα μέθοδο ­ που είναι δυνατόν όταν εξελιχθεί να εντοπίζει και άλλες, συχνά
λιγότερο σοβαρές, ασθένειες ­ εξετάζονται ορισμένα κύτταρα από τα έμβρυα που
έχουν δημιουργηθεί με εξωσωματική γονιμοποίηση και διαγιγνώσκονται σε…
προαρχικό στάδιο τα «υποψήφια» να εμφανισθούν νοσήματα. Έτσι, γίνεται η
επιλογή του υγιούς εμβρύου που αρχίζει πλέον ­ απόλυτα ελεγμένο ­ να
κυοφορείται (αφού εμφυτευθεί) στη μήτρα της υποψήφιας μητέρας. Η νέα μέθοδος
θα αναπτυχθεί από την Ingeborg Liebaer, καθηγήτρια της Γενετικής στο Ελεύθερο
Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών, στο πλαίσιο του διεθνούς σεμιναρίου για τις
προοπτικές στη μαιευτική και γυναικολογία του 2000, που πραγματοποιείται από
μεθαύριο από την Α’ Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική του ΑΠΘ στη
Θεσσαλονίκη. Ώς σήμερα οι μόνες δυνατότητες προγεννητικού ελέγχου που υπήρχαν
ήταν να μείνει η γυναίκα έγκυος και είτε στο πρώτο τρίμηνο της κύησης να γίνει
λήψη και βιοψία τροφόβλασης (πλακούντα) και αν διαπιστωθεί ότι το έμβρυο νοσεί
να διακοπεί η εγκυμοσύνη με έκτρωση είτε να γίνει αμνιοκέντηση και λήψη
αμνιακού υγρού στο δεύτερο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, οπότε αν νοσεί το έμβρυο
να γίνει πρόκληση πρόωρου τοκετού ­ περιπτώσεις αρκετά τραυματικές σωματικά
και ψυχολογικά για τη γυναίκα και το ζευγάρι γενικότερα. Οι επιστήμονες
αποδέχονται το «ηθικό» πρόβλημα που προκύπτει με την ανακάλυψη νέων μεθόδων
«πρόγνωσης», ουσιαστικά, της υγείας του παιδιού που οδηγούν στην ανάπτυξη της
λεγόμενης «ευγονικής» και εξελικτικά σχεδόν στην… κατάργηση του φυσιολογικού
τρόπου σύλληψης και αναπαραγωγής που τείνει να αντικατασταθεί ­ όχι μόνο για
λόγους αδυναμίας φυσιολογικής τεκνοποίησης ­ από τη μέθοδο του… εργαστηρίου.
Σήμερα, στα 100.000 παιδιά που γεννιούνται κάθε χρόνο στην Ελλάδα, περίπου τα
750 γεννιούνται με εξωσωματική γονιμοποίηση, καθώς το περίπου 10% των
ζευγαριών αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα γονιμότητας. Η απόκτηση παιδιού με
εξωσωματική γονιμοποίηση στοιχίζει κατά μέσο όρο σε κάθε ζευγάρι περίπου 5
εκατομμύρια δραχμές (για τις τρεις κατά μέσο όρο προσπάθειες που απαιτούνται
και τη φαρμακευτική αγωγή που τις συνοδεύει) ­ ποσό που εξασφαλίζεται μόνο
κατά το 10% του συνόλου από τα ασφαλιστικά ταμεία.