ΠΡΟΣΩΠΑ Με άδεια να σκοτώνει

Ντάννυ Όκεβ. Ήταν μέλος των ισραηλινών αποσπασμάτων θανάτου

«Δεν σκότωσα εγώ… Ίσως ένας άλλος Ντάννυ Όκεβ υπάρχει βαθιά μέσα μου… Δεν
ξέρω τι συνέβη».

Η ΔΙΚΗ του έφεδρου ταγματάρχη του ισραηλινού στρατού Ντάννυ Όκεβ για τον φόνο
του βρετανού τουρίστα Μαξ Χάντερ και τον τραυματισμό της φίλης του Σάρλοτ
Γκιμπ, στις 13 Αυγούστου, άρχισε χθες στο Ισραήλ και αναβλήθηκε για τρεις
εβδομάδες για να ολοκληρωθεί η ψυχιατρική εξέταση του κατηγορουμένου. Σύμφωνα
με το κατηγορητήριο, ο 45χρονος Όκεβ πήρε στο αυτοκίνητό του το ζευγάρι των
βρετανών τουριστών που έκανε ωτοστόπ για να επισκεφθεί ένα κιμπούτζ κοντά στην
Τιβεριάδα. Στην έρημο Νεγκέβ ο Όκεβ σταμάτησε το αυτοκίνητο, βγήκε, άναψε
τσιγάρο, έβγαλε το πιστόλι του και πυροβόλησε τα δύο παιδιά. Άφησε τον Μαξ
Χάντερ νεκρό και τη Σάρλοτ σοβαρά τραυματισμένη· δέκα μέρες αργότερα,
εντοπίσθηκε το αυτοκίνητό του και συνελήφθη στο σπίτι του στο Τελ Αβίβ. Ο Όκεβ
και η σύζυγός του λένε τώρα πως δεν σκότωσε αυτός αλλά ο άλλος Ντάννυ Όκεβ, ο
ίδιος που σκότωνε Παλαιστίνιους στις αρχές της δεκαετίας του 1970 στη Γάζα.

Ο Ντάννυ Όκεβ ανήκε σε μια επίλεκτη μονάδα του ισραηλινού στρατού που
ονομαζόταν Ριμόν (Χειροβομβίδα). Την είχε δημιουργήσει ο Αριέλ Σαρόν, ο
σημερινός υπουργός Υποδομής. Επικεφαλής της ήταν ο Μεΐρ Νταγκάν, σήμερα
σύμβουλος του Μπενιαμίν Νετανιάχου σε θέματα αντιτρομοκρατίας. Σε συνεντεύξεις
τους στο περιοδικό «Κολ Χα’ιρ», πριν από δύο χρόνια, πρώην μέλη της Ριμόν
αφηγήθηκαν πώς κυνηγούσαν Παλαιστινίους τα ονόματα των οποίων υπήρχαν στη
λίστα καταζητουμένων του ισραηλινού στρατού: σε μερικούς έλεγαν πως είχαν δύο
λεπτά για να ξεφύγουν, και μετά τους πυροβολούσαν στην πλάτη («Το επόμενο πρωί
άκουγες στις ειδήσεις ότι “μια ισραηλινή δύναμη αντιμετώπισε τη νύκτα έναν
ένοπλο τρομοκράτη και όταν αυτός προσπάθησε να διαφύγει τον πυροβόλησε και τον
σκότωσε”», έγραψε το περιοδικό)· άλλους τους έστηναν στον τοίχο και τους
εκτελούσαν. Λέγεται πως τα μέλη της Ριμόν είχαν ένα τετράδιο με τα ονόματα 200
υπόπτων, από τα οποία 50-60 ήταν γραμμένα με κόκκινο. Οι στρατιώτες του
αποσπάσματος ήξεραν ότι αυτούς τους τελευταίους δεν έπρεπε να τους πιάσουν
ζωντανούς, αν και ουδέποτε έπαιρναν γραπτές διαταγές να τους σκοτώσουν. «Ήταν
ένας δολοφόνος του στρατού», λέει ο δικηγόρος του. «Αν αυτό μαθαίνεις σε
18χρονα παιδιά, είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή θα το ξανακάνουν».

Αφού αποστρατεύθηκε, ο Όκεβ δεν κατάφερε να μείνει για πολύ σε μια δουλειά και
η σύζυγός του λέει πως μιλούσε επίμονα για τις μυστικές επιχειρήσεις του:
«Όποτε υπήρχε στις ειδήσεις κάτι για μυστική επιχείρηση, γελούσε και έλεγε:
“Στον καιρό μου, η επιτυχία ήταν ότι ουδείς γνώριζε γι’ αυτές. Κάναμε
απίστευτα πράγματα, φόνους κάθε είδους. Κάναμε τη Γάζα να σωπάσει”».