ΣΤΑ ΘΡΑΝΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

«ΠΟΥΘΕΝΑ στην Ευρώπη δεν γίνεται αυτό». «Μα, τι λέτε τώρα, σε όλες τις
ευρωπαϊκές χώρες αυτό γίνεται». Ε, λοιπόν, από σήμερα θα μάθουμε τι ακριβώς
γίνεται στις ευρωπαϊκές χώρες στον ­ πολύπαθο στην Ελλαδίτσα μας ­
εκπαιδευτικό τομέα.

Στα θρανία της Ευρώπης η Παιδεία αναστενάζει, οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις
πέφτουν σαν το χαλάζι και οι απεσταλμένοι των «ΝΕΩΝ», παρακολουθώντας επιτόπου
μαθήματα και μιλώντας με μαθητές και καθηγητές, μεταφέρουν το μήνυμα ότι δεν
είμαστε η μόνη χώρα που ζει στην αβεβαιότητα μιας ακόμη εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.

Παρηγόρια για τα… ζόρια; Ίσως. Στην Αγγλία κάθε σχολείο λειτουργεί
ουσιαστικά σαν μία μικρή επιχείρηση. Η σχολική κοινότητα είναι αυτή που
αποφασίζει ποιους καθηγητές θα προσλάβει και με τι μισθό, από ποια βιβλία θα
μελετήσουν οι μαθητές, πόσα θα ξοδευτούν και πού από τον προϋπολογισμό του.

Στην Ιταλία, αντίθετα, η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του Μπερλιγκουέρ έχει ήδη
δημιουργήσει αιτήματα για περισσότερη αποκέντρωση στο επίπεδο της σχολικής
μονάδας, ενώ κατά τα άλλα «ούνα φάτσα, ούνα ράτσα με την Ελλάδα»: οι μαθητές
που πλησιάζουν στο τέλος του αντίστοιχου Λυκείου δεν ξέρουν ακόμη τι ακριβώς
τους περιμένει. Στην Ισπανία, η τελευταία μεταρρύθμιση φαίνεται να οδηγεί σε
εκπαιδευτικό σύστημα δύο ταχυτήτων, ενώ και εκεί, όπως και εδώ, μπαίνει τέρμα
στους ανεξεταστέους, αλλά από την ανάποδη: όποιος μείνει σε περισσότερα από
δύο μαθήματα επαναλαμβάνει την τάξη. Και στις τρεις χώρες η έννοια του
φροντιστηρίου είναι άγνωστη, όπως άλλωστε και η έννοια της επετηρίδας
διορισμού των εκπαιδευτικών, ενώ η μεγάλη αγωνία όλων είναι η επαγγελματική
αποκατάσταση.