30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: 31 Οκτωβρίου 1937.

ΑΓΑΠΑΕΙ: Τη δουλειά του.

ΑΝΤΙΠΑΘΕΙ: Την αναβλητικότητα.

ΕΞΟΡΓΙΖΕΤΑΙ: Με την ανευθυνότητα.

ΦΟΒΑΤΑΙ: Τον κακό εαυτό του.

ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Τα φοιτητικά του χρόνια.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στην προσπάθεια.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Να γίνουν πράξη τα οράματά του.

Ο Δημήτρης Ευσταθιάδης, νομάρχης Αθηνών και για πολλά χρόνια (1975 – 1994)
δήμαρχος της Αργυρούπολης, το όγδοο παιδί μιας οικογένειας προσφύγων από την
Αργυρούπολη του Πόντου, δίνει τη μάχη κατά των αυθαιρέτων που υπάρχουν στον
Κηφισό. Και επιχειρεί ν’ αντιμετωπίσει προβλήματα της περιοχής του, όπως «η
φτώχεια, η ανεργία και το περιθώριο». Όσο για τα προβλήματα της Αθήνας, πάνω
και από το κυκλοφοριακό ή την ατμοσφαιρική ρύπανση βάζει «την αποξένωση των κατοίκων».

ΕΡ.: Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και πολίτης;

ΑΠ.: Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση για τον πολίτη.

ΕΡ.: Αρμοδιότητες της Νομαρχίας;

ΑΠ.: Ων ουκ έστι αριθμός, αρκεί να εξυπηρετούν τις ανάγκες του πολίτη και να
συμβάλλουν στην τοπική ανάπτυξη.

ΕΡ.: Τρία χρόνια νομάρχης. Ποιοι στόχοι έχουν επιτευχθεί;

ΑΠ.: Τρία χρόνια Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση. Ο πολίτης αισθάνεται την παρουσία της.

ΕΡ.: Αναγνωρίζεται το έργο της Νομαρχίας;

ΑΠ.: Ναι, αν και είμαστε ακόμη στην αρχή.

ΕΡ.: Ώς τις επόμενες εκλογές;

ΑΠ.: Συνέπεια και συνέχεια στην προσπάθεια για την εδραίωση του θεσμού.

ΕΡ.: Γραφειοκρατία και δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία;

ΑΠ.: Καθημερινή προσπάθεια για την καταπολέμησή τους με ικανοποιητικά αποτελέσματα.

ΕΡ.: Γερμανικές αποζημιώσεις;

ΑΠ.: Χωρίς αποτέλεσμα ώς σήμερα με υπαιτιότητα της Πολιτείας.

ΕΡ.: Αισιοδοξείτε για τους δικαιούχους;

ΑΠ.: Αισιοδοξώ. Δεν εγκαταλείπουμε την προσπάθεια.

ΕΡ.: Αυθαίρετα στην Αττική;

ΑΠ.: Το αποτέλεσμα της αστικής συγκέντρωσης χωρίς σχεδιασμό.

ΕΡ.: Θα λυθεί κάποτε αυτό το πρόβλημα;

ΑΠ.: Πολύ δύσκολα και όχι χωρίς αλλαγή αντίληψης.

ΕΡ.: Κηφισός: για πόσον καιρό ακόμη θα δημιουργεί προβλήματα;

ΑΠ.: Όχι για πολύ. Με τα έργα που γίνονται η κατάσταση θα βελτιωθεί.

ΕΡ.: Πλημμύρες: Κάθε νεροποντή και ένα νέο καρδιοχτύπι;

ΑΠ.: Σε λίγον καιρό κάθε νεροποντή και ένα έντονο φυσικό φαινόμενο.

ΕΡ.: Μετρό: θα καλύψει τις ανάγκες;

ΑΠ.: Ναι, με την επέκτασή του στις δυτικές συνοικίες.

ΕΡ.: Τηρούνται τα μέτρα ασφαλείας στις εργασίες;

ΑΠ.: Το επιδιώκουμε. Σταματήσαμε το έργο πριν από 7 μήνες για τον λόγο αυτό.

ΕΡ.: Τραμ: το όνειρο πολλών Αθηναίων…

ΑΠ.: Και λειτουργική ανάγκη της πόλης.

ΕΡ.: Ολυμπιάδα 2000: θα είμαστε έτοιμοι;

ΑΠ.: Σίγουρα, με την κοινή προσπάθεια όλων.

ΕΡ.: Ποια εικόνα της Αθήνας θα θέλατε να σβηστεί και ποια να φωτιστεί;

ΑΠ.: Πρέπει να σβηστούν πολλές και να φωτιστεί η μοναδική της ζωντάνια, που
συνδυάζει όλες τις λειτουργίες μέσα στον ιστό της.

ΕΡ.: Αθήνα, μια απρόσωπη πόλη;

ΑΠ.: Δύσκολη υπόθεση για μια μεγαλούπολη. Η καρδιά της χτυπά στις γειτονιές
της και στους γύρω δήμους.

ΕΡ.: Ρατσισμός και ξενοφοβία;

ΑΠ.: Πολυπολιτισμικές διαφορές και κοινωνική συνοχή με διαπολιτισμική εκπαίδευση.

ΕΡ.: Και η εγκληματικότητα;

ΑΠ.: Ανεργία, φτώχεια, περιθώριο.

ΕΡ.: Νομαρχία και πολιτισμός: άμεσες προτεραιότητες;

ΑΠ.: Η ανάδειξη της φυσιογνωμίας της σύγχρονης Ελλάδας σε αρμονική συνύπαρξη
με την παράδοση και τη δημιουργία.

ΕΡ.: Λίγο πριν από το 2000. Σας ικανοποιούν οι σχολικές εγκαταστάσεις;

ΑΠ.: Όχι. Αν και έχουν γίνει μεγάλα βήματα.

ΕΡ.: Ανεργία: προτείνετε λύσεις;

ΑΠ.: Η Αυτοδιοίκηση πρέπει να δηλώσει το ποσόν για την αντιμετώπισή της.

ΕΡ.: Μικρομεσαίες επιχειρήσεις: έχουν μέλλον;

ΑΠ.: Η ραχοκοκαλιά της ανάπτυξης της χώρας μας και η προοπτική για την
αντιμετώπιση της ανεργίας.

ΕΡ.: Σχέδιο «Καποδίστριας»;

ΑΠ.: Η ελπίδα αναγέννησης του τόπου μαζί με την εδραίωση και των άλλων θεσμών.

ΕΡ.: Το μεγαλύτερο πρόβλημα των Αθηναίων;

ΑΠ.: Η αποξένωση μεταξύ τους, η κυκλοφοριακή συμφόρηση και η ατμοσφαιρική ρύπανση.

ΕΡ.: Ποια ήταν η τελευταία φορά που μπήκατε σε λεωφορείο;

ΑΠ.: Υπάρχει πάντα ένα εισιτήριο στην τσέπη μου.

ΕΡ.: Νομάρχης ή κάτι άλλο;

ΑΠ.: Στην υπηρεσία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και μόνο.

ΕΡ.: Μετά την εργασία;

ΑΠ.: Από τις 6 το πρωί χωρίς να υπάρχει μετά.

ΕΡ.: Πολιτική και «σταριλίκι»;

ΑΠ.: Δεν μου ταιριάζει το δεύτερο.

ΕΡ.: Απραγματοποίητο όνειρο…

ΑΠ.: Πολλά που με κρατούν ζωντανό.