Μελέτη για την οικονομική συνεργασία Ελλάδας – Τουρκίας

ΓΕΜΑΤΟΣ με «αγκάθια» είναι ο δρόμος της ελληνοτουρκικής οικονομικής
συνεργασίας, αν και υπάρχουν σημαντικές δυνατότητες ανάπτυξης των οικονομικών
σχέσεων των δύο πλευρών. Παρά το γεγονός ότι έχουν υπογραφεί αρκετές συμφωνίες
για την ανάπτυξη των επιχειρηματικών, επενδυτικών και εμπορικών σχέσεων των
δύο χωρών (όπως οι συμφωνίες του Νταβός), ελάχιστα από τα συμφωνηθέντα έχουν
υλοποιηθεί. Το μεγάλο πρόβλημα είναι οι διαφορές που έχουν οι δύο χώρες σε
πολιτικό και εθνικό επίπεδο, που «τορπιλίζουν» όλες τις οργανωμένες
προσπάθειες οικονομικής συνεργασίας.

Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει το βιβλίο «Η ελληνοτουρκική οικονομική
συνεργασία. Δυνατότητες και περιορισμοί στο νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο». Το βιβλίο,
που διατίθεται από τις Εκδόσεις Παπαζήση, έγραψαν ο καθηγητής των Ευρωπαϊκών
και Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας κ. Π. Καζάκος,
καθώς και ο Π. Λιαργκόβας, που είναι ειδικός επιστήμονας Πολιτικής Οικονομίας
του Πανεπιστημίου.

Όμως, εκτός από τις διαφορές σε εθνικό επίπεδο (στις οποίες βαρύνουσα σημασία
έχει το Κυπριακό), στο βιβλίο διαπιστώνεται ότι η ανάπτυξη της οικονομικής
συνεργασίας των δύο χωρών θα εξαρτηθεί και από την ικανότητα της Τουρκίας να
αναπτυχθεί υπό σταθερές πολιτικές και οικονομικές συνθήκες, καθώς και από την
ικανότητά της να υιοθετήσει τους ευρωπαϊκους κανόνες του παιγνιδιού στην
οικονομία της, τους οποοίους επιβάλλει η Τελωνειακή Ένωση με την Ευρώπη.

Πάντως, αν και για τις παραπάνω παραμέτρους διαπιστώνονται αμφιβολίες και
αβεβαιότητες, στο βιβλίο γίνεται η υπόθεση ότι τελικά εξασφαλίζονται συνθήκες
ομαλής πορείας και ομαλότητας στις σχέσεις με την Ελλάδα. Έτσι, με την
προϋπόθεση αυτή, στη μελέτη διαπιστώνεται ότι υπάρχουν σημαντικά περιθώρια για
βελτίωση και ανάπτυξη των οικονομικών σχέσεων των δύο γειτονικών χωρών.
Αναφέρεται συγκεκριμένα ότι η Τουρκία είναι μία εκβιομηχανιζόμενη οικονομία,
όπου σήμερα το 22,1% του εργατικού δυναμικού της απασχολείται στη βιομηχανία,
η οποία παράγει το 26% του ΑΕΠ. Πίσω απ’ αυτήν την ανάπτυξη, σημειώνεται στη
μελέτη, βρίσκεται μία νέα δυναμική επιχειρηματική τάξη με σύγχρονες ιδέες. Σε
ό,τι αφορά την πορεία της τουρκικής οικονομίας τα επόμενα χρόνια, εκτιμάται
από τον ΟΟΣΑ ότι μέχρι το 2000 θα αναπτύσσεται με ρυθμό 5,5% κατά μέσον όρο
κάθε χρόνο. Επίσης, αξίζει να αναφερθεί ότι το εργατικό κόστος στην Τουρκία
είναι το χαμηλότερο στην Ευρώπη. Το ωριαίο κόστος εργασίας ανέρχεται στο 13%
του μέσου εωρωπαϊκού. Από την άλλη, όμως, στα μειονεκτήματα της τουρκικής
οικονομίας περιλαμβάνεται το γεγονός ότι η βιομηχανική παραγωγή στηρίζεται σε
μεγαλο βαθμό στις κρατικές επιδοτήσεις, οι οποίες όμως θα εξαλειφθούν με την
τελωνειακή ένωση της Τουρκίας με την Ευρώπη.